نظر به ضرورت توجیه وهمراهی کامل والدین دانش آموزان توصیفی با معلم ، مدرسه در زمینه ارزشیابی توصیفی ، مجموعه ای تدوین نموده ام که در این قسمت تقدیم می گردد.

والدین



تاريخ : چهارشنبه ٢٠ شهریور ۱۳٩٢ | ۱٠:۳۳ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

ویراست دوم کتاب راهنمای آشنایی والدین با برنامه ارزشیابی توصیفی - کیفی از استاد بهمن قره داغی منتشر گردید.

مقدمه ویراست دوم  از نویسنده:

 

رست مثل گذشته! – شوربختانه هنوز، وقتی صحبت از یادگیری و آموزش به میان می‌آید، آن‌چه در ذهن شکل می‌گیرد، کلاسی متشکل از چندین صندلی و یک تخته سیاه است که، معلمی در مقابل دانش‌آموزان، پشت به آن تخته سیاه، در حال صحبت برای یادگیرندگان است. در این فضا، دانش‌آموزان در سکوت کامل – و در آرمانی‌ترین شکل‌اش، دست به سینه - بی حرکت به حرف‌های معلم گوش می‌دهند. غافل از این‌که، نسلِ امروزِ بسیاری از کشورها، با ارائه و پیدایش نظریه‌های یادگیری و فناوری‌های جدید ،عصر طلاییِ فرا الگوهای سنگ شده‌ی سنتی و فرا اطلاعات و ارتباطات را، تجربه می‌کنند؛ و  به یاری این نظریه‌ها و ابزارهای جدید، شکل تازه‌ای از تعلیم و تربیت را، تجربه می‌نمایند. شاید یکی از دلایل تولید این اثر کوچک، معرفی گوشه‌ای از همین تازه‌های در حال اجراست؛که لحظه به لحظه نیز،شتابناک‌تر اتفاق می‌افتد.با اینکه از چاپ‌های اول کتاب، خیلی نمی‌گذرد ،اما الزام تغییرات ایجاد شده و،  مرور تصاویر بازخوردهای راه بخشِ خوانندگانِ فهیمِ عشق آفرین و نوازشگرِ ویراست اول، به ویژه مادران و پدران گرامی و مدرسان ارزش‌یابی کیفی – توصیفی، مرا ترغیب نمود، تا ویراست دوم آن را، در این بی‌هنگامی‌هایِ بسیارِ فرا رو، با حوصله به سرانجام برسانم.گرچه بسیار تلاش نمودم تا به پاسداشت دهش( کمک) عصاگونه و همراهی بی‌همتایِ خوانندگانِ اندیشه‌نشین و زنده‌اندیش،خواسته‌های آن‌ها را، در ویرایش کنونی جای ببخشایم ؛ حتی به عنوان نمونه، علی‌رغم میل خودم، اسم کتاب را نیز که برخی می‌گفتند برای گروه عام مخاطبینی که مادران و پدران هستند، نا مانوس است! و.... لذا  از« بچه‌های امروز فراز نشینان فردا » به « راهنمای آشنایی مادران و پدران با برنامه ارزش‌یابی کیفی – توصیفی »تغییر دهم. گرچه همگی نیک می‌د‌انیم که، با توجه به جغرافیای فرهنگی جامعه و تغییرات شتابناک فرا رو، هنوز تا جا بخشی به آنچه خواستنی‌ست و در خور والدین دوست‌داشتنی، بسیار فاصله پیداست. که به حتم با همراهی دوباره شما خواننده اندیشمند و، بازنویسی در نوبت‌های بعدی، تلاش خواهد شد، خواستنی‌ها، دست یافتنی گردند. پس از من دریغ نفرمایید، آنچه را که می‌پندارید، گفتن‌اش راه رسیدن به فردای مورد انتظار را، کوتاه می‌گرداند . 

 

بهمن قره داغی

 



تاريخ : چهارشنبه ٧ فروردین ۱۳٩٢ | ٦:٠٧ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()
وقتی کودکان می‌بینند که والدینشان در انجام تکالیف مدرسه آنها، فعالانه و علاقه‌مندانه مشارکت می‌کنند در امور تحصیلی موفق‌تر عمل خواهند کرد. در حقیقت علاقه والدین به امور تحصیلی فرزندان به دانش‌آموز نشان می‌دهد که آنچه انجام می‌دهد از اهمیت خاصی برخوردار است.


ادامه مطلب
تاريخ : یکشنبه ٤ دی ۱۳٩٠ | ۱:٤۳ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

چرا در ارزشیابی توصیفی به رقابت بین دانش آموزان اعتقادی نداریم؟

ابتدا بهتر است تعریفی از رقابت داشته باشیم:

رقابت به کوششی گفته می شود که در آن فردی تلاش می کند تا فرد دیگری را از حصول به هدف مشترک بین آن دو با زدارد.

بهتر بگوییم در رقابت خواهی نخواهی دانش آموزان به سمت مقابله  - کشمکش - مخالفت وپس انداختن همدیگر کشیده می شوند.

دلایل نفی رقابت در ارزشیابی توصیفی:

×دانش آموزان منحصر به فردند ومتفاوت با هم

 بنابراین نمی توان همه آنها را در دالان باریک رقابت شرکت داد تا برتری های خود را به رخ هم بکشند.

×انسانها قابل مقایسه نیستند ونباید در یک قالب تحمیلی وکلیشه ای قرار گیرند

×یکی مبنای ارزشیابی توصیفی رشد شخصیت همه جانبه دانش اموزان است ورقابت مانع رشد ارزشهای شخصی آنهاست.

×درارزشیابی توصیفی تاکید برکارگروهی است در صورتی که رقابت در مقابل همکاری ورفاقت قرار دارد.

×آثار منفی رقابت در زمینه عاطفی دانش آموزان انکار ناپذیر است.

×و.......



تاريخ : شنبه ۳٠ مهر ۱۳٩٠ | ۱۱:٢٧ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()
شما هم از آن دسته پدر و مادرهایی هستید که برای کوچک‌ترین اشتباه فرزندتان از تنبیه بدنی استفاده می‌کنید؟ آن گروهی که می‌خواهند با یک سیلی به کودک خود یاد بدهند چگونه باید درست برخورد کند؟! متاسفانه امروز هم خیلی از پدر و مادرها اعتقاد دارند تنها راهی که می‌شود کودک را متوجه اشتباهاتش کرد کتک زدن و تنبیه بدنی است. در حالی که واقعا این طور نیست؛ طبق نظر متخصصان، تنبیه و بخصوص تنبیه بدنی با تربیت کردن کودک متفاوت است.


ادامه مطلب
تاريخ : چهارشنبه ٥ امرداد ۱۳٩٠ | ۸:٤٦ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()
زندگی‌های شلوغ و متراکم این دوره باعث شده است والدین براحتی برخی از توانایی‌های کودکان را نادیده بگیرند، کودکانی که می‌توانند خودشان تصمیم بگیرند و پیشرفت کنند.
چون والدین و پرستاران از کودکان بزرگ‌تر و قوی‌تر هستند، معمولا تصور می‌کنند باید در تمام موارد و حتی امور جزئی زندگی کودک نیز دخالت کنند و آنها را تحت کنترل داشته باشند. به همین دلیل هم معمولا تصور می‌کنند بچه‌ها هیچ حقی برای تصمیم‌گیری و مشارکت در بحث‌های خانوادگی ندارند.


ادامه مطلب
تاريخ : سه‌شنبه ۳۱ خرداد ۱۳٩٠ | ٧:٥٦ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

شاید همه ما نیاز داشته باشیم که قدری در این عبارات تامل کنیم.چرا که باور داشتن به اهمیت نقش مادر در تربیت فرزند، موضوعی بسیار مهم و حساس است که باید مورد توجه جدی قرار گیرد. این در حالی است که شرایط جامعه ما به گونه ای است که بسیاری از مادران شاغل هستند و فرزندان خود را در از ماههای اول تولد به مهد کودک و مراکز نگهداری از کودکان می سپارند و به سراغ مشغله های خویش می روند.غافل از اینکه فرزندشان را در حساس ترین روزهای رشد جسمانی و روحانی تنها گذاشته اند.



ادامه مطلب
تاريخ : شنبه ٢۱ خرداد ۱۳٩٠ | ٧:۱٦ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

برای مشاهده دستورالعمل ،برروی کلمه زیر کلیک نمایید:

جهش



تاريخ : شنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۳٩٠ | ٧:٢٦ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()
خبرگزاری ایمنا: کارشناس مسئول ارزشیابی تحصیلی آموزش و پرورش استان اصفهان گفت: آزمونهای عملکردی می توانند اطلاعات لازم را از میزان تحقق اهداف مهارتی، عمق یادگیری و میزان درک و فهم دانش آموزان تا سطح کاربرد در عمل، به معلم ارائه دهند. 
 

به گزارش ایمنا، بر اساس آخرین استانداردهای جهانی، ارزشیابی باید با هدف آموزش و یادگیری تناسب داشته باشد. به عبارت دیگر نمی توان برای یادگیری هدف خاصی منظور نمود ولی برای ارزشیابی آن هدف، از آزمون و سنجش نامناسب استفاده کرد.

امروزه در مجامع بین المللی برای ارزشیابی اهمیت زیادی قائل هستند و مطلوب ارزشیابی را موفقیت آن در سنجش و ارزشیابی از دانایی، توانایی و شخصیت دانش آموز می دانند و این نکته بسیار نزدیک به این سخن حضرت آیت الله خامنه ای رهبر معظّم انقلاب اسلامی است که می فرمایند: "ما می خواهیم کسی که از آموزش و پرورش خارج می شود دارای برجستگی های علمی، عقلی و اخلاقی باشد".

سردرگمی بسیاری از والدین و معلمان در شناسایی ارزشیابی صحیح باعث شد تا به سراغ سید محمدرضا موسوی زاهد، کارشناس مسئول ارزشیابی تحصیلی آموزش و پرورش استان اصفهان برویم و درباره این موضوع با او مصلاحبه ای داشته باشیم.



ادامه مطلب
تاريخ : شنبه ٦ فروردین ۱۳٩٠ | ٧:٥٢ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()
روزهای خوش تعطیلات نوروزی در راهند، زمانی که فرصتی بسیار مناسب برای درکنار هم بودن اعضای خانواده و لذت بردن از اوقات خوش بهاری است. کار و فراغت، دو مفهومی هستند که شاید در مقابل هم قرار می‌گیرند، کار گذران وقت با فعالیت و هدف خاصی است و فراغت وقتی آزاد است که در آن فرد به فعالیت خاصی مشغول نیست و یا به انجام کاری می‌پردازد که به دلخواه خود است و از انجام آن لذت می‌برد.

 

اما به نظر شما گذراندن اوقات فراغت با تلف کردن وقت چه تفاوتی دارد؟ و یا چقدر مهم و ضروری است که اوقات فراغت وجود داشته باشد؟ آیا مهم است که برای اوقات فراغت برنامه‌ریزی داشته باشیم؟

در جامعه ما به کار اهمیت زیادی داده می‌شود وبرای آن برنامه ریزی صورت می‌گیرد،اما اوقات فراغت معمولا مورد بی‌توجهی واقع می‌شود و برنامه‌ای هدفمند برای گذران آن در نظر گرفته نمی‌شود. بسیاری از خانواده‌ها بخصوص وقتی کودک یا نوجوانی محصل دارند، با فرارسیدن زمان فراغتی نسبتا طولانی، مثل تعطیلات نوروزی، دچار نوعی سردرگمی ونگرانی می‌شوند که چگونه زمینه‌ای فراهم کنند تا فرزندانشان به بهترین صورت از این ایام فراغت استفاده کنندو لذت ببرند.

اوقات فراغت پدیده‌ای است که از یک جهت می‌تواند باعث رشد و شکوفایی استعدادها و توانایی‌های کودکان و نوجوانان شود و از طرف دیگر، اگر برنامه‌ریزی مناسبی برای آن انجام نشود، می‌تواند زمینه مشکلات فردی و اجتماعی را فراهم کند.

عوامل زیادی می‌توانند در چگونگی گذران اوقات فراغت و برنامه‌ریزی برای آن اثر داشته باشند به طوری که وضعیت اقتصادی خانواده، امکانات و شرایط موجود، علاقه و توانایی‌های افراد و حتی فرهنگ، سنت و آداب و رسوم نیز برآن اثر می‌گذارند. البته علاوه بر خانواده، ارگان‌های مهم دیگری چون دولت و صدا و سیما نیز نقشی مهم در این زمینه دارند.



ادامه مطلب
تاريخ : جمعه ٥ فروردین ۱۳٩٠ | ٥:٢٠ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

از آن جایی که بچه ها، از نظر گفتار و اعمال و حتی از نظر احساساتشان نسبت به اشیا مختلف و خصوصاً طرز فکر و احساس نسبت به مدرسه، تحت تأثیر شما والدین قرار می گیرند، پدر و مادر نقش ارزنده ای در ترغیب و تشویق فرزندان خود نسبت به فراگیری دروس و پیشرفت تحصیلی بر عهده دارند. به همین دلیل می توانید با به کار گیری روش ها و راهکار های زیر، نقش مؤثر تری در رشد تحصیلی آن ها داشته باشید. طبق آمار، کودکانی که به همراه والدین خود کتاب می خوانند، معمولاً هوش و قابلیت خواندن بیشتری دارند و بهتر و راحت تر زبان می آموزند. مهارت های ارتباطی را یاد می گیرند، مفاهیم کلامی را تشخیص می دهند و قابلیت صحبت کردنشان نیز بسیار بالا تر است اما متاسفانه کمتر از 45 درصد از والدین با کودکا نشان کتاب می خوانند. شاید پرسش مهم این باشد که ما به عنوان پدر و مادر برای تغییر این آمار چه باید بکنیم؟



ادامه مطلب
تاريخ : پنجشنبه ٢٦ اسفند ۱۳۸٩ | ٩:٠٩ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()
خبرگزاری ایمنا: کارشناس مسئول ارزشیابی تحصیلی آموزش و پرورش استان اصفهان گفت: تکالیف درسی باید موجب بهبود و توسعه مهارتهای دانش آموزان باشد و عاملی موثر برای ارزشیابی و سنجش پیشرفت آنان تلقی شود. 
 

به گزارش ایمنا، متاسفانه بسیاری از والدین که دانش آموز توصیفی دارند براساس پندارهای قبلی خود از مشق و تکالیف درسی تصور می کنند در ارزشیابی توصیفی نیز باید به همان میزان پر کاری دانش آموز در زمینه تکالیف درسی وجود اشته باشد در صورتیکه در ارزشیابی توصیفی به هیچ وجه پرکاری تکلیفی برای دانش آموز تعریف نشده است.

درواقع در ارزشیابی توصیفی یادگیری واقعی مطرح است نه یادسپاری و تکرار و تمرین. از طرفی تکلیف دارای هدف است و براساس نیاز دانش آموز ارائه می شود، لذا چنانچه والدین در منزل مشاهده می کنند دانش آموز تکلیف نوشتنی چندانی ندارد نباید این موضوع را به عنوان بی انگیزگی و یا بی تفاوتی دانش آموز محسوب نماید، چراکه اصل در ارزشیابی توصیفی یادگیری دروس در محیط کلاس و با مشارکت خود دانش آموزان است.

تصور غلط برخی از والدین نسبت به تکلیف درسی باعث شد تا در گفتگو با سید محمدرضا موسوی زاهد، کارشناس مسئول ارزشیابی تحصیلی آموزش و پرورش استان اصفهان، به بررسی ابعاد مختلف تکلیف درسی در سیستم ارزشیابی توصیفی بپردازیم.

*دیدگاه ارزشیابی توصیفی درمورد تکالیف درسی چیست؟

از دید ارزشیابی نوین، اگر تکلیف درسی خوب طراحی شود موجب بهبود و توسعه مهارتهای دانش آموزان شده و عاملی بسیار مهم برای ارزشیابی و سنجش پیشرفت دانش آموز تلقی می شود.

*درکل تکلیف درسی چه تعریفی دارد؟

فراهم آوردن موقعیت ها و فرصتهای مناسبی که در آن دانش آموزان به تقویت دانشها و گسترش مهارتهای خود می پردازند.

درواقع تکلیف درسی ارتباط پایداری بین فرایند یاددهی- یادگیری و ارزشیابی به حساب می آید، زیرا در ارزشیابی توصیفی تکالیف درسی بدون شناخت تجربه های قبلی دانش آموز و پی بردن به ضعف ها و قوت های او طراحی نمی شود.

*تکالیف درسی در ارزشیابی توصیفی چه مزایایی دارد؟

در این نوع ارزشیابی توجه به تنوع تکالیف که براساس نیازهای آموزشی دانش آموز، اهداف و انتظارات درسی طراحی می شود مد نظر می باشد. این تنوع تکالیف باعث می شود دانش آموز نه تنها از انجام آنها خسته نشود بلکه با میل و رغبت و براساس انگیزه ی خود به آن بپردازد.

*چند نوع تکلیف درسی در ارزشیابی توصیفی وجود دارد؟

برای تکلیف درسی تقسیم بندی های متفاوتی وجود دارد که در این بحث به دو نوع آن اشاره می شود

الف) تکالیف درسی از منظر دانش آموزان: در این تقسیم بندی تکالیف درسی به سه نوع فردی ، گروهی و عمومی تقسیم می شود

در تکلیف فردی، معلم براساس تفاوتهای فردی دانش آموزان و شناخت ویژگی های آنها تکالیفی ارائه می دهد که منجر به جبران ضعف درسی دانش آموزان و یا افزایش نقاط قوت و پیشرفت آنها گردد.

در تکلیف گروهی، معلم برای گروه محدودی  از دانش آموزان کلاس تکلیفی را طراحی می کند و اعضای این گروه برای اجرای فعالیت ارائه شده ی معلم به مشارکت می پردازند. البته فراموش نشود که تکلیف گروهی زمانی مطلوب است که بتواند اعضای گروه را به تعامل و همفکری وادارد.

در تکلیف عمومی چنانچه از اسم این تکلیف معلوم است، تمامی دانش آموزان مشارکت دارند و انجام آن توسط تمامی آنان صورت می گیرد.

ب) تکالیف درسی از منظر هدف ارائه تکلیف :

این دسته بندی نیز چهار نوع تکلیف را در بر می گیرد 1- تمرینی 2- آماده سازی 3- بسطی و امتدادی 4- خلاقیتی

در نوع تمرینی، این نوع تکلیف به منظور تثبیت یادگیری به روش تکرار و تمرین اجرا می شود. نوع این تکلیف عمدتا کتبی است و ارزشیابی توصیفی تاکید چندانی براین نوع تکلیف ندارد و به معلمان توصیفی توصیه می شود به صورت بسیار محدود از این نوع تکلیف استفاده نمایند.

علت این عدم تاکید به خاطر این مطلب است که معمولا تکالیف تمرینی، خستگی مفرط دانش آموزان و کاهش انگیزه ی درسی آنها را به همراه دارد. ولی متاسفانه والدین دانش آموزان براساس تصورات قبلی خود انتظار چنین تکالیفی را در توصیفی دارند که باید این تصور اصلاح شود.

درنوع تکالیف آماده سازی، تکلیف توسط معلم قبل از شروع درس جدید ارائه می شود تا به نوعی بتواند آمادگی مطلوب تر و مناسب تری را برای دانش آموزان در یادگیری درس جدید ایجاد کند.

در تکالیف بسطی و امتدادی، همانگونه که از نام این نوع تکلیف مشخص است به دنبال امتداد یادگیری و بسط دانش های جدید دانش آموز ارائه می شود و هدف آن توسعه دانش، مهارت و تجارب دانش آموز در مفاهیم درسی است. از انواع این نوع تکالیف می توان از پروژه نام برد.

مورد چهارم تکالیف خلاقیتی است که در ارزشیابی توصیفی به این نوع تکلیف ارزش زیادی داده می شود، زیرا این نوع تکلیف به دنبال بروز خلاقیتها و نگرش های مطلوب دانش آموزان می باشد و انتظار می رود دانش آموز براساس تفکر خود راه و روش جدید یا کار عملی نویی را ارائه دهد.

*در ارزشیابی توصیفی معلمان در زمینه ارائه تکالیف درسی چه مواردی را باید در نظر بگیرند؟

شناسایی ضعف ها و قوت های یادگیری دانش آموزان، طراحی تکلیف به گونه ای که منجر به تقویت و گسترش دانش و مهارتهای دانش آموز شود، ارائه تکلیف بر اساس ایجاد فرصت یادگیری مجدد برای دانش آموز، تعیین تکلیف با توجه به توانایی دانش آموز، طراحی تکلیف به گونه ای که فرصت بررسی و ارائه بازخورد را به معلم بدهد، استفاده از تکالیف متنوع در طول سال تحصیلی، ارائه تکلیف در راستای اصلاح ضعف، یا بهبود و ارتقاء توانایی های خاص دانش آموز و توجه به این مطلب که تکالیف درسی به هیچ وجه نباید موجب سرخوردگی، خستگی و بی تفاوتی دانش آموز در زمینه درسی شود از مهمترین مواردی است که معلمان نظام توصیفی بایستی در زمینه ارائه تکلیف درسی به دانش آموزان در نظر بگیرند.

* والدین در زمینه تکالیف درسی فرزندانشان باید چه مواردی را رعایت کنند؟

تغییر دیدگاه خود در زمینه تکلیف از سنتی به شیوه های جدید، پرهیز از اعمال سلیقه در زمینه تکالیف درسی فرزندان توصیفی، عمل در منزل به گونه ای که مکمل فعالیتهای معلم در کلاس درس باشد، پرهیز از ارائه تکالیف متفرقه و روی آوردن به کتابهای متعدد کمک آموزشی، هماهنگی مداوم با معلم فرزندانشان در زمینه اجرای صحیح تکالیف درسی در منزل و شرکت در جلسات آموزشی مدرسه برای آشنایی بیشتر با ابزارهای توصیفی مواردی است که از والدین انتظار می رود در زمینه تکالیف درسی فرزندانشان رعایت کنند.



تاريخ : چهارشنبه ٢٥ اسفند ۱۳۸٩ | ٩:٠۱ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

* هرگز کودک را تحقیر نکنیم. کودکی که احساس حقارت کند هرگز دست به خلاقیّت نمی‌زند. 

* محیطی مناسب برای انجام کارهای خلاق آنها فراهم نمایید.

* امکانات و وسایلی در اختیار آنها قرار دهید تا به کمک آنها خلاقیت های خود را ابراز نمایند. به عنوان مثال وسایل موسیقی، نقاشی و طراحی و ...

*کارهای خلاق کودکان را تشویق کنید و آنها را در معرض نمایش قرار داده و از ارزیابی بیش از حد آنان خودداری کنید.

* به عنوان بزرگسال، خود به انجام کارهای خلاق بپردازید و اجازه دهید کودکان شما شاهد کارهای خلاق تان باشند.

* به شیوه های آموزشی در خانواده خود توجه داشته باشید.

* برای کارهای خلاق دیگران ارزش قائل شوید.



ادامه مطلب
تاريخ : دوشنبه ٢۳ اسفند ۱۳۸٩ | ۳:٥٥ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

- تاکید بیش از حد والدین بر هوش و حافظه کودک

- ایجاد رقابت میان کودکان

- تاکید افراطی بر جنسیت کودک 

- قرار دادن قوانین خشک و دست و پا گیر در منزل

- عدم آشنایی والدین با مفهوم واقعی خلاقیت

- انتقاد مکرر از رفتارهای کودک

- بیهوده شمردن تخیلات کودک

- عدم شناسایی علائق درونی کودک

- عدم وجود حس شوخ طبعی در محیط منزل

- تحمیل نقش بزرگسال به کودک



تاريخ : یکشنبه ٢٢ اسفند ۱۳۸٩ | ۱٢:٥٧ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

*کودکان خلاق اغلب با آب  و تاب حرف می زنند. ذکر جزییات یک ماجرا  و به تفضیل سخن گفتن  می تواند نشانه قدرت  خیال و تصور زیاد باشد.

* دقت و توجه شدید در گوش  دادن، مشاهده کردن یا انجام دادن  کاری دارند.

* شور و نشاط و مشغولیتهای  شدید جسمانی دارند.

* در صحبتهای خود از قیاس استفاده می کنند.

* عادت به وارسی منابع مختلف دارند.

* با دقت به اشیا و پیرامون خود می نگرند.

* اشتیاق به صحبت کردن درباره کشفیات با دیگران دارند.

* توانایی ابداع بازیهای جدید و تغییر در بازیها دارند.

*کنجکاوی زیادی برای سردرآوردن از امور دارند.

* در گفتار خود جسارت زیادی دارند.

* سئوالات عجیبی طرح می نمایند.



تاريخ : شنبه ٢۱ اسفند ۱۳۸٩ | ۸:٠۱ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

خلاقیت بزرگترین و اثر گذار ترین قسمت از وجود هر انسان است که خدا در وجودش قرار داده است. رشد و تکامل جوامع زائیده انسان های خلاق جهان در طول تاریخ می باشد. خلاقیت عرصه گسترده ای دارد. از ساده ترین نقاشی گرفته تا ماهواره های پیش رفته ای که به فضا پرتاب می شوند. خلاقیت برآیند فرآیندهای ذهنی و شخصیتی فرد بوده و به تولیدات و آثاری منجر می شود که نو و بدیع بوده، خاصیتی متکامل داشته و با واقعیتها، منطبق بوده و در غایت به سود جامعه بشری هستند.



ادامه مطلب
تاريخ : جمعه ٢٠ اسفند ۱۳۸٩ | ۳:٠٩ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()
تصورش را بکنید از فرزندتان بارها خواسته‌‌اید کاری را برای شما انجام دهد، اما او بی‌تفاوت به حرف‌های شما به کار خودش مشغول است یا برای خریدن اسباب‌بازی خاصی که از نظر شما هیچ ارزشی ندارد، اصرار می‌کند یا شاید هم گاهی پس از یک روز کاری خسته‌کننده وقتی به خانه برمی‌گردید، به اصرار از شما بخواهد

برایش داستانی بخوانید یا با او بازی کنید.در هر صورت فراموش نکنید که صبر و بردباری یکی از مهم‌ترین و اصلی‌ترین مهارت‌ها برای تربیت و برخورد با فرزندان است. شاید فکر کنید این کار بسیار ساده‌ است، اما صبور بودن در برخورد با کودکان گاهی نه تنها دشوار بلکه غیرممکن به نظر می‌رسد.

آستانه تحمل خود را بسنجید

حتی اگر فکر می‌کنید موضوعی را به روشنی بیان کرده‌اید، در نظر داشته باشید که کودکان با بزرگسالان تفاوت دارند. آنها همانند بزرگ‌ترها فکر نمی‌کنند و در نتیجه عمل‌شان هم متفاوت است. در حقیقت، کودکان هنوز به رشد عقلی کامل نرسیده‌اند و از این رو ممکن است کارهایی انجام دهند که شما را کلافه کند؛ بنابراین بکوشید تا می‌توانید آرامش خود را حفظ کنید و منطقی پیش بروید.

با فرزندان ارتباط داشته باشید

ارتباطات سست و ضعیف هر رابطه‌ای را با مشکل مواجه خواهد کرد. بنابراین سعی کنید در مورد اتفاقاتی که در طول روز افتاده با کودکتان صحبت کنید و نظر او را هم جویا شوید؛ همچنین از او هم بخواهید حرف بزند و در مورد کارهایی که انجام داده به شما گزارش دهد.

البته دقت داشته باشید باید با زبان خودش با او صحبت کنید تا متوجه حرف‌های شما بشود. در ضمن حواستان باشد وقتی با او هستید، سرعت‌تان را هم با او هماهنگ کنید.

خونسردی خودتان را حفظ کنید

اگر می‌خواهید صبور باشید باید بتوانید خونسرد و آرام کارهای خود را دنبال کنید، اما برای این‌که بتوانید در کارها آرامش داشته باشید باید از واکنش‌های عجولانه خودداری کنید. به این معنا که لازم نیست در مورد هر کاری که کودک انجام می‌دهد، سریع عکس‌العمل نشان دهید. چنانچه در همان لحظه کاری انجام دهید، به طور حتم عصبانی شده و از کوره در می‌روید. به جای این کار باید کمی صبر کنید و به خودتان فرصت دهید، سپس با منطق تصمیمی درست بگیرید.

بیش از حد از بچه‌ها انتظار نداشته باشید

گاهی والدین نمی‌دانند باید از کودک چه انتظاری داشته باشند و از این رو توقعاتی بیش از توان او دارند. البته اگر احساس می‌کنید او نمی‌تواند به درستی آنچه را از او خواسته‌اید انجام دهد، هیچ وقت با زور و اصرار او را مجبور نکنید. مطمئن باشید که با این کار نه‌تنها کودک موفق نمی‌شود، بلکه او را سرخورده می‌کنید و باعث تضعیف اعتماد به نفسش می‌شوید.



تاريخ : پنجشنبه ۱٩ اسفند ۱۳۸٩ | ٧:۳٢ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()
تربیت فرزندان هر چند کاری دشوار اما مهم و حیاتی است. بیشتر پدرها و مادرها دوست دارند، بچه‌ای مودب، مسوول و اگر نه از هر نظر، حداقل در برخی زمینه‌ها نمونه داشته باشند. کودکی که در آینده فردی مستقل و موفق باشد. به خصوص در این دوران که پدرها و مادرها اغلب، هر دو مشغول به کار بوده و با حجم سنگینی از کار درگیر هستند، شاید نتوانند این وظیفه مهم را تمام و کمال انجام دهند یا حتی آن را به فرد دیگری بسپارند.شاید این سوال خیلی از والدین باشد که بالاخره تربیت بچه‌ها با کیست؟ چه کسی مسوول است و چه کسی باید در مقابل مشکلات ایجاد شده پاسخگو باشد؟ پدر و مادر؟ پدربزرگ و مادربزرگ؟ معلم و مربی؟ پرستار کودک؟ کدام یک؟

یا حتی بدتر از آن، گاهی پدر و مادر ناآگاهانه تلویزیون یا رایانه را به عنوان پرستاری برای کودک در نظر می‌گیرند. به این معنا که آنقدر کودک با تلویزیون درگیر می‌شود که آن را راهی برای پاسخ سوال‌هایش می‌داند، غافل از این‌که تلویزیون و رایانه نمی‌توانند پاسخ تمام سوالات کودک را به درستی بدهند.



ادامه مطلب
تاريخ : چهارشنبه ۱۸ اسفند ۱۳۸٩ | ۸:۱٦ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

منوچهر فضلی خانی در گفتگو با مهر با بیان این مطلب افزود: هم اکنون دفتر آموزش راهنمایی وزارت آموزش و پرورش بر روی مدل ارزشیابی ترکیبی که شامل نمرات کمی و کیفی است مطالعه می کند تا بتوانیم بدنبال اجرای ارزشیابی توصیفی در دوره ابتدایی این مدل را در دوره راهنمایی اجرا کنیم.

هم اکنون ارزشیابی توصیفی در دوره ابتدایی در حال اجرا است و قطعا با ورود دانش آموزان دوره ابتدایی که هم اکنون شامل طرح ارزشیابی توصیفی شده اند به دوره راهنمایی طرح ارزشیابی ترکیبی اجرا می شود.

فضلی خانی افزود: طرح ارزشیابی ترکیبی نتیجه مطالعات داخلی و برخی از تجارب کشورهای موفق خارجی است که تا دو سال آینده اجرایی می شود.

وی درباره اینکه آیا ارزشیابی ترکیبی همچون ارزشیابی توصیفی دارای طرح پیش پایلوت و پایلوت است گفت: هنوز در این باره تصمیمی گرفته نشده است.



تاريخ : سه‌شنبه ۱٧ اسفند ۱۳۸٩ | ۳:۳٦ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

برای مشاهده روی واژه ی ذیل کلیک نمایید:

پوشه



تاريخ : چهارشنبه ٦ بهمن ۱۳۸٩ | ٧:٤۱ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

 بیشتر بچه‌ها حاضر به بازی با او نیستند زیرا او حاضر نیست مقررات بازی را رعایت کند و اغلب با دوستانش با خشونت برخورد می‌کند؛ وسایلش همیشه نامرتب است و اغلب کتاب و لوازمش را گم می‌کند.

او یکی از 3 تا 5 درصد کودک دبستانی مبتلا به اختلال کمبود توجه ـ بیش‌فعالی (ADHD) است. پسرها 5 تا 10‌برابر بیشتر از دخترها به این اختلال مبتلا می‌شوند.



ادامه مطلب
تاريخ : یکشنبه ٢ آبان ۱۳۸٩ | ٧:۳٥ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

راه کارهای ارزشیابی توصیفی برای برطرف کردن مشکلات

الف) مهم ترین هدف ارزشیابی توصیفی، ایجاد تغییر در دیدگاه ها و نگز های مسوولان، مدیران، آموزگاران و والدین نسبت به ارزشیابی تحصیلی است. زیرا اصلی ترین عامل ناکارآمدی روش های فعلی، نگاه نادرست به هدف های مستتر در هر یک از روشهاست که منجر به استفاده نادرست از آنها می شود.

 به عنوان مثال آزمون و آزمودن اگر با هدف شناخت تغییرات حاصل از یادگیری که بیانگر تلاش ها و فعالیت های معلم، دانش آموز و والدین گرامی است به کار رود و از نتایج آن؛

1- برای کمک به دانش آموزان در جهت تلاش بیشتر و فعالیت دقیق تر

2- توسط معلم و والدین در جهت برنامه ریزی مناسب تر استفاده شود، این عمل نه تنها ناپسند نیست بلکه عین صواب است.

 

ب) راهکار دیگری که پیش بینی شده، جایگزینی بازخوردهای کیفی و توصیفی به جای بازخوردهای نمره ای است.

 نمره برای دانش آموز فقط به عنوان علامتی است که برخی از رفتارهای خوشایند و یا ناخوشایند دوستان، معلمان، اولیا و دیگران را به دنبال دارد. اما تأثیری در شناخت نقاط قوت، ضعف، توانمندی ها و محدودیت ها ندارد.

 اما باز خوردهای کیفی به دانش آموزان انگیزه و تلاش بیشتر در یک فضا و شرایط آرام و برای معلم، توجه دقیق بر ابعاد یادگیری دانش آموزان و برای اولیا آگاهی از وضعیت تحصیلی و وظیفه و مسوولیتی که در قبال آن دارند، می دهد. نباید حذف نمره را از بازخوردهایی که به دانش آموز داده می شود با حذف ارزشیابی، یکسان تلقی کرد. ارزشیابی به صورت دقیق تر، کامل تر، با ابزارهای مناسب تر با هدف یاری به دانش آموز و اولیا آنان در طول سال تحصیلی انجام می شود؛ اما نتیجه با کلمه، عبارت، جمله و ... اعلام می گردد.

 

اگر یادتان باشد گفته شد از جمله مشکلات ارزشیابی فعلی کم توجهی به تمامی آموخته ها و یادگیری های دانش آموزان، مثلاً در زمینه علاقه، انگیزه، احساسات، نگرش ها، توانایی ها، مهارت ها، کارهای علمی و ... است.

 مواردی که به جرأت می توان گفت هدف اصلی و اساسی دوره ابتدایی رشد و شکوفایی آنهاست، که در ارزشیابی توصیفی برای هر یک از آنان ابزار و گروه، روش مشاهده و ابزاری تحت عنوان سیاهه رفتار در نظر گرفته شده است. بنابراین، معلم گرامی ضمن توجه به این بعد یعنی بعد اجتماعی، آن را با روش و ابزار درست ارزشیابی می‌کند و اطلاعات حاصله را بررسی، تجزیه و تحلیل کرده و از نتایج آن برای تصمیم گیری درخصوص تنظیم برنامه آموزشی خود و اطلاع به والدین برای فراهم کردن زمینه تلاش و فعالیت بیشتر همراه با انگیزه لازم، به کار می برد.

 

ج) با توجه به اینکه برگزاری امتحانات در زمانی غیر از زمان آموزش و یادگیری انجام می شود، فاصله زمانی بین آموزش و ارزشیابی  و امتحان، آن را به یک موضوع اضطراب آور و نگران کننده تبدیل کرده است. از طرف دیگر براساس نتایج یک یا چند امتحان در مورد آینده دانش آموز تصمیم گیری می شود و این امر باعث شده هم والدین و هم دانش آموزان و حتی معلمان دچار ترس و اضطراب شوند.

 برای رفع این مشکل در ارزشیابی توصیفی امتحان و آزمون به شکل مستقل و در زمان ویژه برای آن کار وجود ندارد. بلکه معلم در زمانی که مشغول آموزش و دانش آموز در حال یادگیری است، آزمون های مورد نظر اجرا شده و همزمانی ارزشیابی و آموزش و یادگیری ضمن حذف اضطراب ناشی از حضور در جلسات امتحانی، آن را به مرحله ای از یادگیری و جزء فرآیند یادگیری تبدیل می کند.

 

د) مشارکت و همکاری در هر کاری علاقه و تعهد افرا را به آن کار افزایش می دهد. از آنجایی که ارزشیابی تحصیلی در طرح ارزشیابی توصیفی یک فرصت یادگیری تلقی می شود و برای یادگیری و بهبود شرایط آن انجام می گیرد، مشارکت دانش آموز ووالدین در این موضوع در کنار معلم بسیار ارزشمند و حیاتی است. زیرا دانش آموز با بررسی روند تلاش خود از همان ابتدا مدیریت و فرایند های یادگیری خود را بتدریج بر عهده می گیرد و والدین نیز با مشارکت در امر ارزشیابی فرزندشان ضمن احساس وظیفه بیشتر، برنامه ریزی های آگاهانه تری برای بهبود وضعیت تحصیلی آنها انجام می دهند.

 

ه- و بالاخره در ارزشیابی توصیفی تمام تلاش معلم، والدین و خود دانش آموز در طول سال صرف فرایند«ارزشیابی شناخت از وضعیت یادگیری - تلاش برای یادگیری بهتر -  ارزشیابی شناخت بیشتر و دقیق‌تر - تلاش برای یادگیری بهتر» می شود و دانش آموزان فرصت جبران کاستی های احتمالی متراکم نشده و تا پایان توبت اول یا سال حفظ نمی شوند، بلکه هر زمان که شناسایی طرح، اصل بر ارتقاء دانش آموز به پایه بالاتر است و فقط معدود دانش آموزانی که مشکل جدی در توانمندی های عقلی و ... دارند بنابر اصل «هر دانش آموزی با توجه به تفاوت های فردی به زمان متفاوتی برای یادگیری نیاز دارند» تکرار پایه می نمایند.

 



تاريخ : یکشنبه ۱٥ شهریور ۱۳۸۸ | ۱۱:٢٢ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

محاسن ارزشیابی توصیفی 

1- شناخت عمیق تر و دقیق تر از دانش آموز 

2 -کاهش اضطراب نامطلوب و فعالیت های دانش آموز در کنار موفقیت 

3- توجه به تلاش ها و فعالیت های دانش آموز در کنار موفقیت

4 -به خدمت گرفتن ارزشیابی برای آموزش و یادگیری بهتر

5 -مشارکت دانش آموز و والدین در ارزشیابی

6- حمایت از کودک و توجه به حقوق آن در کلاس و مدرسه 

7- ایحاد فضای محبت و همدلی بین دانش آموزان

 8- شناسایی مشکلات یادگیری در زمان مناسب و تلاش برای رفع آن

 



تاريخ : یکشنبه ۱٥ شهریور ۱۳۸۸ | ۸:٥٧ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

ارزشیابی توصیفی چیست؟

 

ارزشیابی توصیفی، شکلی از ارزشیابی تحصیلی-تربیتی است که در آن معلم با مشارکت

 فعال  و دانش آموز و اولیای ایشان با استفاده از ابزار های مختلف به جمع آوری اطلاعات در زمینه تلاش ها، پیشرفت ها و موفقیت های دانش آموزان می پردازد و با طبقه بندی تحلیل و تفسیر اطلاعات به آنها کمک می کند تا بهتر یاد بگیرند و مشکلات یادگیری خود را به کمک اولیا و معلمان برطرف کنند.

هدف اصلی در ارزشیابی توصیفی بهبود شرایط یادگیری دانش آموزان با از بین بردن اضطراب های نامطلوب ناشی از برگزاری امتحانات و بازخورد های عددی است.

 ویژگیهای ارزشیابی توصیفی

 ١- در ارزشیابی توصیفی به جای دادن نمره به دانش آموز از عبارت های کیفی مثل تلاش خوبی داشته ای، با تلاش به موفقیت رسیده ای، برای موفقیت باید بیشتر تلاش کنی، با انجام تمرین بیشتر مشکل شما برطرف می شود و ... استفاده شود.

2- ارزشیابی توصیفی به زمان خاص محدود نمی شود این ارزشیابی در کل جریان یادگیری، در فعالیت های خارج از کلاس و در محیط زندگی جریان دارد.

3- تلاش و رشد کودکان همانند موفقیت آنان ارزشمند است و فقط به موفقیت ها امتیاز داده نمی شود بلکه، تلاش و پیشرفت نیز امتیاز دارد.

4- همانگونه که یادگیری دانش آموزان در حوزه های مختلف و سطوح متفاوت است، سنجش و ارزشیابی آن نیز باید با استفاده از ابزار هایی باشد که بتواند این یادگیری ها را بسنجد. پوشه کار، آزمون ها، مشاهدات از جمله ابزارهایی است که در ارزشیابی توصیفی مورد استفاده قرار می گیرد.

5- در ارزشیابی توصیفی اصل بر ارتقای دانش آموزان به پایه های بالاتر است مگر در موارد بسیار نادر و زمانی که دانش آموزان دارای ناتوانایی های ذهنی باشند.

6- کارنامه دانش آموزان علاوه بر عملکرد درسی، عملکرد اجتماعی و عاطفی و جسمانی-فیزیکی را منعکس می کند.

ارزشیابی توصیفی با ویژگی های فوق راه کارهایی را برای برطرف کردن بخشی از مشکلات فراروی ارزشیابی تحصیلی ارایه داده است که در ادامه به آنها اشاره می شود.

 

 



تاريخ : جمعه ۱۳ شهریور ۱۳۸۸ | ٧:۱۱ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

شاید این سوال برای والدین گرامی باشد. چه مشکلاتی در روش های فعلی وجود دارد؟

 وقتی به اهداف و انتظارات خودمان از مدرسه و آموزش و پرورش دقیق تر شویم، متوجه خواهیم شد برای ایجاد این انتظارات در فرزندانمان، به نگرشی نو، روش ها و ابزار جدید نیاز داریم.

برخی از مشکلات ارزشیابی تحصیلی دوره ابتدایی عبارتند از:

 

1- دانش آموزان را با اضطراب و نگرانی روبه‌رو می کند و محیط مدرسه را از نظر روانی و عاطفی تهدید می کند.

2- بیشتر به اطلاعات و دانش جزیی و حفظیات توجه می شود و مانع از درک و فهم و یادگیری های عمق است.

3- کودکان زا به رقابت های نا برابر و ناسالم می کشاند و نظام برنده و بازنده را ترویج می کند.

4- گرفتن نمره بالا و یا قبولی به جای یادگرفتن و به دست آوردن تجارب مفید، به هدف، تبدیل می شود.

5- به آنچه که دانش آموزان خارج از کلاس و یا مدرسه کسب می کنند، کم توجه است.

6- به دانش آموزان القا می کند فقط مطالبی را که مطالعه کنند که در امتحان به آنها توجه می شود.

7- باعث نگرانی کاذب در اولیا می شوند.

8- شناخت مناسبی از وضعیت تحصیلی و تربیتی دانش آموزان ارایه نمی دهد.

مشکلات فوق و سایر مشکلاتی که در این مجموعه امکان طرح آنها وجود ندارد، لزوم تغییر در روش های ارزشیابی تحصیلی دوره ابتدایی را ضروری و اجتناب ناپذیر کرده است. این تغییرات در قالب طرحی تحت عنوان «ارزشیابی توصیفی» ارایه گردیده است تا بخشی از این مشکلات برطرف نماید.



تاريخ : چهارشنبه ۱۱ شهریور ۱۳۸۸ | ٩:٠٢ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

مقدمه:

همه ما با امتحان آشنا هستیم؛ وقتی دانش آموز بودیم مکرر در امتحان شرکت کرده ایم، زمانی که دانشجو بودیم نیز در امتحان شرکت می کردیم؛ وقتی می خواستیم استخدام شویم باز در امتحان ورودی شرکت کرده ایم و موارد فراوان دیگر. آیا براستی خود امتحان هدف است یا امتحان وسیله ای است برای تشخیص ویژگی ها، توانمندی ها، تغییر ها، تفاوت ها، پیشرفت ها، موفقیت ها و ... ؟

آیا باز صرفاً تشخیص مواردی که ذکر شدند هدف است یا انتخاب برترین ها، توانمند ترین ها، کمک به رفع نیازها، پاسخگویی به احتیاجات، ارایه رهنمودها توجه به تفاوت ها و در آموزش و پرورش کمک به رشد، تعالی و پیشرفت از طریق یادگیری؟

 

 



ادامه مطلب
تاريخ : سه‌شنبه ۱٠ شهریور ۱۳۸۸ | ۸:٥٤ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()