درس لغت معنی

یکی از فعالیت های این مدرسه تربیت معلم، درس لغت معنی برای آموزشگران است. آنها سعی می‌کنند لغاتی پیدا کنند که دقیقاً رفتار خاصی - یعنی همان پدیده ای که معلم هر روز مشاهده می‌کند - را توصیف کند. مثلاً بچه ای را در نظر بگیرید که دایم خشن و پرخاشگر است و بدون قصد خاص مدام احساسات هم کلاسی هایش را جریحه دار می‌کند. ممکن است معلم‌ها بدون فهمیدن انگیزه های پشت رفتار بد بچه، او را " غیر قابل کنترل " بدانند. اما اگر معلم‌ها بااستفاده از مشاهده دقیق مهارت‌ها و واژگان جدید، کشف کنند که اختلال کودک در مهارتهای پیش بینی یا توانایی او در پیش بینی نتیجه اعمال است، چیزی برای کار کردن در دست خواهند داشت. از آنجایی که مهارتهای پیش بینی در هنگام خواندن یک داستان یا نوشتن انشا تمرین می‌شود، تمرکز بر چنین فعالیت هایی ممکن است به کودک در به مهارت رسیدن و کسب مهارتهای اجتماعی دیگر، کمک کند. استفاده از لغت هایی که نامأنوس به نظر می‌رسند برای بیرون کردن و ترساندن دیگران نیست. بلکه برای آن است که معلمان، والدین و دانش آموزان با هم و دقیقاً روی نقطه خاصی کار کنند که ناحیه مهارتی ای است که برای بچه مشکل درست کرده است.



ادامه مطلب
تاريخ : سه‌شنبه ۱۸ فروردین ۱۳٩٤ | ۸:٥٦ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

هر کسی تفاوتهایی در یادگیری دارد.

وقتی معلم‌ها از این برنامه برمی گردند، اکثراً به همکاران خود می‌گویند که این آموزش، عمیقاً دیدگاههایشان را تغییر داده است. یکی از آنها می‌گوید: " همه آدمها تفاوتهای یادگیری دارند. اما در مورد بعضی بچه ها، این تفاوت مانع یادگیری می‌شود و دلیلش هم روش سنتی ما در تدریس است! " دکتر لوین این نکته را چنین توضیح می‌دهد که " بچه هایی در مدرسه خوب پیشرفت می‌کنند که ذهنشان در روبرو شدن با وظایفی که معمولاً با آنها برخورد می‌کند، " کانالیزه " شده است. مثلاً سهولت به یاد آوردن که در مدرسه به آن اهمیت می‌دهند. اما واقعاً چقدر از مشاغل به حافظه و یادآوری انبوه اطلاعات، آن هم در عصر کامپیوتر، احتیاج دارند؟ انگار برای موفقیت در مدرسه به حافظه بیشتری نسبت به حافظه مورئ نیاز شغل تان احتیاج دارید! " محققان مغز عقیده دارند که فهمیدن تفاوتهای یادگیری می‌تواند حتی موجب پرورش ستاره های علمی شود. در واقع بچه هایی که در مدرسه با ما کلنجار می‌روند، پیغامی درباره نحوه یادگیری همه بچه‌ها به ما می‌دهند.

هیچ کس ذهن کامل ندارد.

خود دکتر لوین هم از این مشکلات دارد. وقتی دنبال یک مداد گمشده می‌گردد که یک دقیقه همین جا بوده است به مشکلاتش در جمع و جور کردن اشیا می‌خندد و می‌گوید: " این یک ضعف است. اما هیچ کس ذهن کامل ندارد. در واقع همه ما - درست 100% مردم - نوعی از ناکارایی رشد عصبی را تجربه کرده اند. خوب این یعنی چه؟ مثلاً شما دارید شام می‌خورید و ناگهان به چاقو احتیاج پیدا می‌کنید. بلند می‌شوید و به آشپزخانه می‌روید و رو به روی کشو می‌ایستید. ناگهان نمی توانید به یاد بیاورید چرا آنجا ایستاده اید. این ناکارایی در حافظه کوتاه مدت - نوعی از " از کارافتادگی فعالیت " - است. انواع رایج دیگری هم هستند که شاید نشود به این راحتی روی آنها اسم گذاشت و آنها را فهمید. دکتر لوین و همکارانش هشت ساخت یا جنبه برای فعالیت مغز مطرح کرده اند که عبارتند از: توجه، زبان، حافظه، فعالیت حرکتی ظریف و زمخت، ترتیب دهی فضایی، ترتیب دهی زمانی - توالی، شناخت سطح عالی و شناخت اجتماعی. هر کدام از این ساخت‌ها زیر مجموعه های خاصی دارد. موارد ضعف و قوت ذهن، پرونده رشد عصبی هر فردی را تشکیل می‌دهد. اما این ساخت‌ها در سنگ حک نشده اند. اینها تنها راهی کارا، ولی ناکامل، برای طبقه بندی کارهای چیزی به پیچیدگی مغز هستند.



تاريخ : دوشنبه ۱٧ فروردین ۱۳٩٤ | ٦:٢۸ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

بچه ای که نمی تواند تمرکز کند، توجه داشته باشد، به خاطر بیاورد، یک دقیقه ساکت بنشیند، درست نمی فهمد و موفق نمی شود، چه جور بچه ای است؟ احتمالاً می‌گویید اختلال کمبود توجه دارد یا ناتوانی یادگیری یا اختلال رفتاری دارد - اینها از جمله برچسب هایی است که ما روی دانش آموزان در حال کوشش خودمان می‌زنیم. اما برای دکتر مل لوین که دانش آموخته هاروارد و متخصص کودکان است اینها فقط عنوانهای نادقیقی هستند که گاهی اثر مخرب و ویرانگری دارند. دکتر لوین بیش از 25 سال است که درباره نحوه کارکردن مغز، به خصوص نحوه یادگیری و رشد کودکان تحقیق می‌کند. او که از همه این برچسب های بی مورد بیزار است، کارش را بر روی راز زدایی از مغز متمرکز کرده و امیدوار است که " به جای بچه ها، روی پدیده‌ها برچسب بزند. " او عقیده دارد که برای غلبه بر تفاوتهای یادگیری باید به معلمان، والدین و بچه‌ها آموخت که چطور نقاط ضعف و قوت نحوه فعالیت مغزشان را تشخیص بدهند، بفهمند و کنترل کنند. او برای این کار مرکزی تأسیس کرده است که به تربیت معلمان برای اجرای این برنامه می‌پردازد. این برنامه در حال حاضر در 500 مدرسه ابتدایی و راهنمایی در آمریکا اجرا می‌شود. برنامه شامل شناسایی هشت ناحیه فعالیت مغز، روشهای مداخله طراحی شده برای جلوگیری از برچسب زنی، کلاسهای خاص و آزمونهای اضافه روانشناسی است. هدف اصلی از همه اینها هم " پیوستن " آدمهاست.



تاريخ : یکشنبه ۱٦ فروردین ۱۳٩٤ | ۸:٢٢ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()
 
 
سلامت و تربیت بدنی پایه ششم
 
 
 
  کارو فناوری کلیات و فناوری اطلاعات و ارتباطات ششم دبستان
کتاب معلم درس کار و فناوری پودمان های کار (صنعت)

 ریاضی ششم

دریافت فایل

 

فارسی ششم

دریافت فایل

علوم تجربی ششم

دریافت فایل

مطالعات اجتماعی ششم

دریافت فایل

کارو فناوری پودمان های کار(خدمات و کشاورزی)ششم

دریافت فایل

 

کارو فناوری پروژه های طراحی و ساخت ششم

دریافت فایل

کارو فناوری (فناوری اطلاعات و ارتباطات)ششم

دریافت فایل

آموزش قرآن ششم

دریافت فایل

تفکرو پژوهش ششم

دریافت فایل

هدیه های آسمان ششم

دریافت فایل

 

 

 


تاريخ : دوشنبه ٢٥ اسفند ۱۳٩۳ | ٧:۳٥ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

بنا بر تقاضای تعدادی از مخاطبین محترم وبلاگ مبنی بر نیاز به راهنمای تدریس کتب درسی ، در این قسمت تقاضای این عزیزان انجام می گردد.

 

راهنمای درس فارسی پایه اول - دانش آموز با نیاز ویژه
راهنمای درس ریاضی پایه اول - دانش آموز با نیاز ویژه
دریافت فایل

 

ضمیمه  هنر پایه دوم ابتدایی
تربیت بدنی دوره ابتدایی" پایه دوم

 

فارسی سوم دبستان
علوم تجربی سوم دبستان

 

هدیه های آسمان سوم دبستان
مطالعات اجتماعی سوم دبستان

 

راهنمای درس هنر پایه سوم
تربیت بدنی پایه چهارم

 

 

تربیت بدنی پایه سوم
پیش نویس ریاضی سوم ابتدایی


تاريخ : شنبه ٢۳ اسفند ۱۳٩۳ | ۱۱:۱٩ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

قصه گویی در کشور ما سابقه ای بس دیرینه و قدیمی دارد، اما نفوذ عوامل و وسایل ارتباط جمعی و علاوه بر آن مسائل خاص حوزه های شهرنشینی، موجب شده تا نقش قصه گویی در طول دوران و به ویژه در نظام های آموزشی کم رنگ شود.

همچنین به قصه گویی هنوز به عنوان یک فن نگاه نمی شود و در نظام آموزش و پرورش جایگاه شایسته ای برای قصه گویی به چشم نمی خورد. بسیاری از علاقمندان به این فن، به تجارب خود متکی هستند و کمتر با روش های علمی و اصول قابل قبول این فن آشنایی دارند. بحث درباره ی نظام تعلیم و تربیت بسیار گسترده است، به گونه ای که وارد شدن به هر حیطه از آن، نیازمند دانش و تخصص است و اگر محققی واجد تخصص نباشد و علاوه برآن در زمینه ی مسائل تربیتی صبر و حوصله و دقت لازم را به کار نبرد، بی شک نمی تواند این نظام را به سر منزل مقصود هدایت کند.

همان گونه که می دانید در کشور ما به رغم وجود گنجینه های علم و معرفت و داستان ها و افسانه های زیبا و آموزنده، اولیا و مربیان بیشترین وقت خود به مسائل آموزشی کودکان اختصاص می دهند و دانش آموزان نیز، در خانه و مدرسه بیشتر اوقات خود را صرف یادگیری های غیر فعال کرده، از سختی و خشکی دروس و اضطراب امتحان و نمره رنج می برند. بدین ترتیب اغلب اولیا و مربیان از هدف اصلی تعلیم و تربیت که پرورش انسان های خلاق، مبتکر و کارآمد است باز می مانند.

 

آنچه که این مقاله در پی آن است، بررسی جایگاه قصه گویی در نظام آموزش رسمی کشور است. این نظام گسترده بخش بسیار وسیعی از جامعه را تحت پوشش قرار می دهد. از دوران پیش دبستان تا دوران دانشگاه گستره ی نظام تعلیم و تربیت است، اما در این مقاله هرجا به نظام آموزشی اشاره می شود، مراد دوران پیش دبستان و دبستان است. این دو بخش نیمی از جمعیت دانش آموزی را تحت پوشش خود دارد. با این اوصاف این مقاله در پی آن است که به این سوالات پاسخ دهد:

 

  • آیا قصه گویی می تواند در رقابت با فعالیت های رسمی مدرسه به جایگاهی مطمئن دست یابد؟
  •  آیا در نظام آموزشی ما به قصه گویی به عنوان فعالیتی جدی نگاه می شود یا فعالیتی تفننی است که ارزش علمی - آموزشی خاصی ندارد ؟ و... 

 

با توجه به همه ی عوامل فوق در این مقاله ضمن مطالعه ی آرا و نظرات صاحب نظران سعی شده است تا با نگاهی دوباره به فعالیت قصه گویی جایگاه واقعی آن در نظام آموزشی کشور مورد ارزیابی قرار گیرد.



تاريخ : یکشنبه ٢۸ اردیبهشت ۱۳٩۳ | ۱:٠۸ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()
  انعطاف پذیر باشید. قدری خلاقیت و خودجوشی در طرح درس خود بگنجانید تا از لحظه های قابل تدریس بیشترین بهره را ببرید.

 شتابی برای حرکت خودتان معین کنید. باید هم زمان ضمن آن که از سریع ترین دانش آموز خود جلو ترید در کنار کندترین آن ها نیز باشید.


 دانش آموزان جدید خود را با دادن "بسته بچه جدید" با آغازی خوش روبه رو کنید. این بسته یادگیری برانگیزاننده می تواند شامل نقشه مدرسه، جدول فعالیت های روزانه (برنامه هفتگی) عکس کلاس فهرست اسامی هم کلاسی ها و یا ژتون مجانی خرید از بوفه مدرسه باشد.

به دانش آموزان خود یادآوری کنید که منظم بشوند و منظم بمانند. منظم بودن یکی از مهارت های بقا در زندگی است. استفاده از دفترچه یادآوری درس ها راه خوبی برای شروع این کار است.


 کلیشه های جنسیتی را در هم شکنید. دانشمندان و ریاضی دانان زن را به مثابه الگوی رفتاری معرفی کنید. به دانش آموزان دختر کمک کنید مراحل ترقی را در مدرسه پشت سر گذارند و از سقف شیشه ای تعیین شده بگذرند.

اغلب در فعالیت ها تنوع ایجاد کنید. شاید خودتان شیفته درس دادن تان باشید و دوست داشته باشید یک ساعت یا بیشتر گوش کنید. ولی دانش آموزان دوست ندارند. آنها به آگهی های تجاری بین فیلم ها عادت کرده اند با این عادت کنار بیایید.



ادامه مطلب
تاريخ : سه‌شنبه ۱٩ فروردین ۱۳٩۳ | ۸:٠۸ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

عوامل ضعف آموزش ریاضی مربوط به روش‌های آموزش:

کلاس ریاضی سخت است چون با زبان‌های خودش بیان نمی‌شود بلکه در چارچوب کتاب و روش تدریس معلمان محدود شده است و با حجم زیاد کتاب، معلم نمی‌تواند مطالب جالب و توضیحات لازم را در مورد تاریخ و نحوه‌ی به کاربردن مطالب تدریس در زندگی را بیان کند.

باید توجه داشته باشیم که معلم ولو ریاضی‌دان باشد نمی‌تواند ادعا کند که روشی که در تدریس به کار می‌برد بهترین است؛ زیرا ریاضی‌دانستن یک چیز و ریاضی تدریس‌کردن چیزی دیگر است اگر روش بنا به منطق بزرگسالان بهتر به نظر آید، معلوم نیست برای دانش‌آموزان که هنوز فرایند‌های منطقی نزد آنها در حال تحول است مناسب یا مناسب‌تر باشد.

عوامل ضعف آموزش ریاضی و مشکلات مربوط به آن (2)

 

پروفسور ورتایمر تفکر کودکان را مورد تحقیق قرار داد و آن را در کلاس‌های مختلف مطالعه کرد نتیجه‌ای که از مطالعات خود گرفت این بود که اغلب شیوه‌‌های تدریس کورکورانه است و در کودکان جمود فکری ایجاد می‌کند و تمرین‌های تکراری و پاسخ‌های ماشینی که از کودکان توقع دارند، انعطافی را که فکر سالم نیازمند آن است در کودکان ایجاد نمی‌کند مبالغه در تکرار مطالب نیز می‌تواند زیان‌آور باشد این نوع تربیت خطرناک است زیرا دانش‌آموزان را وادار می‌کند که چشم بسته چیزهایی بگویند یا کارهایی انجام دهند بدون اینکه فکر آنها را به کار بیندازد.

 هر چند متأسفانه در کشور ما روش‌های آموزش هیچ یک از مواد درسی با روش علمی مورد بررسی قرار نگرفته است، ولی قرائن موجود حکایت از آن دارد ه روش تدریس ریاضیات، مثلاً از روش تدریس زبان فارسی، جغرافیا نظام یافته است با این وجود به عقیده اینجانب تاریخ تعلیم ریاضیات در مجموع رضایت‌بخش نیست نه تنها بازده تلاش‌های مربوط به آموزش در این حیطه ناچیز است، بلکه برخلاف انتظار، فراگیری ریاضیات به رشد فکری دانش‌آموزان کمک نمی‌کند.

 تصورات منطقی ذهن و به طور کلی هوش انسان زاییده‌ی درونی‌شدن اعمال اوست. تشریح حقایق و مفاهیم ریاضی به صورتی که در روش «تدریس زمانی» معمول است برای کودک کافی نیست مشاهده تصاویر و اشکال و مجموعه‌هایی که متضمن حقایق و روابط ریاضی باشد نیز چنان که در روش‌های مکاشفه‌ای معمول است مفید فایده‌ای نیست برای آنکه تصورات حاصله دقیق مفاهیم روشن باشد، دانش‌آموز باید شخصاً به تجربه و آزمایش بپردازد اشیاء و مسایل را از نزدیک دستکاری کند تا روابط کمیت‌ها را مستقیماً درک نماید.

به عقیده پیاژه آموزش صحیح باعث درونی‌شدن مطالب ریاضی می‌شود که دارای خصوصیات ذیل می‌باشد:

1) این اعمال صورت درونی‌شده اعمال ابتدایی و واقعی کودک هستند.
2) این ها اصولاً قابلیت آن را دارند که در دو جهت انجام شوند و درک عمل انجام‌شده در جهتی مستلزم درک عمل انجام‌شده در جهت عکس آن است.
3) این اعمال از آغاز بستگی به یکدیگر داشته، جزء لاینفک نظام کلی می‌باشد یعنی عمل منطقی در ریاضی نمی‌تواند مستقر باشد به عبارت دیگر، ماهیت و طبیعت یک میل منطقی و ریاضی منوط به قابلیت ترکیب آن با اعمال دیگر است.

 با توجه به تفاصیل فوق به این نکته می‌رسیم که یکی از علت‌های ضعف آموزش ریاضی در دوره ابتدایی استفاده نکردن معلمان از روش‌های تدریسی است که متناسب با درس ریاضی باشد یعنی کودکان را واردار می‌سازد تا فکر کنند و افکار خود را هرچند که درست نباشد بیان کنند همه می‌دانیم که به تعداد معلمان دنیا روش‌های مختلف تدریس وجود دارد اما همه‌ی روش‌های تدریس معمولاً در چند قالب کلی جای می‌گیرد پس اهمیت دارد که چه روشی با توجه به شرایط و وضعیت کلاس انتخاب شود که ما را به بیشترین بهره‌وری برساند ولی متأسفانه روش‌های برای تدریس این درس مهم معمولاً انتخاب می‌شود که آسان‌ترین روش باشد و معمولاً بهترین روش آسانترین روش ارائه درس نمی‌باشد گاهاً روش‌هایی انتخاب می‌شود که از نظر بزرگ‌سالان روش مناسب تشخیص داده شده ولی می‌تواند از نظر کودکان بدترین روش برای یادگیری باشد.



ادامه مطلب
تاريخ : چهارشنبه ٩ بهمن ۱۳٩٢ | ۱٠:٤٩ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

به محض این که کودک به مدرسه پا می‌گذارد با درسی به نام ریاضی آشنا می‌شود و معلم می‌گوید: «درس ریاضی را جدی بگیرید و برای فهمیدن آن احتیاج به تمرین بیشتری دارید». همین کلمه‌ی جدی بگیرید برای دانش‌آموز مشکل آفرین است، زیرا یادگرفته است که کارهای سخت را جدی بگیرد در نتیجه با ترس به مسایل آن نگاه کرده و ترس از این دارد که ممکن است آن را خوب یاد نگیرد و این امر مقدمه‌ای است برای دوری کردن و حتی به وجودآمدن نفرت از درس ریاضی در کودکان در صورتی که روژه گورسانی در مورد ریاضی می‌گوید: «نخستین وظیفه ریاضیات، ساختن و تحول‌دادن چیزی به جامعه است که امروزه کمتر کسی خواستار آن است، یعنی «انسان» انسانی که بیاندیشد، انسانی که درست را از نادرست تشخیص دهد، انسانی که شناخت و انتشار حقیقت را بر بسی چیزها از جمله یک تلویزیون برتری دهد، انسان آزاد نه آدم‌واره‌ای آهنی»

 کسانی که می‌خواهند در این عصر یعنی عصر حاکمیت علم فعالیت کنند، لازم است ایده‌های تازه را جذب، طرح‌های نو را درک و مسایل غیر سنتی را حل کنند. ریاضیات کلید مناسبی برای آمادگی جهت انجام این فعالیت‌هاست، لذا علوم ریاضی تنها لازمه‌ی کار متخصصان آینده نیست، بلکه جزء لاینفک تعلیم و تربیت عموم مردم به شمار می‌رود پس ما معلمان وظیفه داریم که در مورد گسترش و جذاب‌کردن این علم در بین دانش‌آموزان و حتی مردم تلاش بیشتری انجام داده و به بررسی علل ضعف‌ها و ارائه راه‌کارهای لازم در این خصوص بپردازیم.



ادامه مطلب
تاريخ : یکشنبه ٦ بهمن ۱۳٩٢ | ٧:٤٦ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

رسانه های آموزشی

ابزار و رسانه های آموزشی و کمک آموزشی یکی از لوازم فرآیند یادگیری است و بر عمق و وسعت یادگیری می افزاید و به توانایی دانش آموزان ارتقا می بخشد. استفاده از رسانه ها، بی تردید امروزه یکی از کاربردی ترین و موثرترین ابزار در امر یادگیری و تسهیل آن به شمار می رود.

رسانه آموزشی ترجمه Media Instruction است که در لغت به واسطه، وسیله، ماده وسط، رابط دو چیز، حد فاصل و بالاخره وسیله نقل و انتقال تعریف شده است. تمام این معانی با آنچه اصطلاحا رسانه آموزشی نامیده می شود مطابقت دارد. رسانه آموزشی ابزاری برای ارایه آموزش به فراگیر و طبیعتا جزیی از فریند آموزش و تکنولوژی است، نه تمام آن.

 در کلاس درس عامل اصلی آموزش معلم است، رسانه آموزشی همان معلم است، و یا اگر فراگیر تمام مطالب را از تلویزیون دریافت کند، در این صورت رسانه آموزشی تلویزیون است. از زمانی که آموزش شروع شده است رسانه ها نیز وجود داشته است و یکی ازاولین رسانه ها معلم بوده است. رسانه های آموزشی برای برقراری ارتباط موثر در تدریس درکلاس که به صورت گروهی انجام می گیرد لازم و ضروری به شمار می آیند.

در حال حاضر رسانه های آموزشی جزئی تفکیک ناپذیر از فرایند آموزش یادگیری هستند. رسانه های آموزشی دیگر وسایل و موادی در حمایت از آموزش نیستند. بلکه رسانه ها خود نیز داده های آموزشی می باشند.

 بنابراین:

رسانه آموزشی به کلیه امکاناتی اطلاق می شود که می توانند شرایطی را در کلاس به وجود آورند که تحت آن شرایط شاگردان قادرند، اطلاعات، رفتار و مهارت های جدیدی را با درک کامل به دست آورند. تجارب متعدد نشان داده است که استفاده از رسانه ها در میزان یادگیری شاگردان اثر می گذارد وازطرف دیگر از طول زمان لازم برای آموزش می کاهد.

 



ادامه مطلب
تاريخ : دوشنبه ٢٥ آذر ۱۳٩٢ | ۱:٤٩ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

برای استفاده ، بر روی (تدریس) کلیک نمایید

 تدریس



تاريخ : جمعه ٢٢ شهریور ۱۳٩٢ | ۱٢:۱٢ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

 تعریف تدریس

«تدریس عبارت است از تعامل یا رفتار متقابل معلم و شاگرد، براساس طراحی منظم و هدفدار معلم برای ایجاد تغییر در رفتار شاگردان»

 ویژگی های خاص برای تدریس:

1- وجود تعامل با رابطه متقابل بین معلم و شاگرد
2- هدفدار بودن فعالیت معلم
3- فعالیتی آگاهانه
4- متناسب با وضع شناختی شاگردان
5- هدفش ایجاد شرایط مطلوب یادگیری است.

دانش آموزان چگونه یاد می گیرند: برای درک موضوع یادگیری دانش آموزان باید بر موارد زیر توجه کرد که به شرح زیر می باشد

الف) مشارکت فعال:

یادگیری در مدرسه مستلزم توجه، مشاهده و یادسپاری، فهمیدن، تنظیم هدف ها و مسئولیت پذیری دانش آموزان است چنین فعالیت شناختی به مشارکت یادگیرنده بستگی دارد.

ایجاد محیطی چالش برانگیز توسط معلم، اجازه ندهید دانش آموزان صرفاً شنونده باشند، برای دانش آموزان فرصت فعالیت های عملی نظیر: تجربه، آزمایش، مشاهده مهیا کنید، آن ها را برای شرکت در بحث ها ترغیب کنید، به دانش آموزان فرصت دهید تا درباره ی آن چه می آموزند و شیوه ی آن تصمیم بگیرند. بنابراین یادگیری مستلزم مشارکت فعال و سازنده ی یادگیرنده است.

 ب) مشارکت اجتماعی:

یادگیری اساساً یک فعالیت اجتماعی است و مشارکت در محیط اجتماعی زیربنای یادگیری می باشد. و دانش آموزان در محیط اجتماعی و تعامل با دیگران بهتر و بیشتر و جدی تر می آموزند. در کلاس درس،آنان می توانند دانش آموزان را وارد فعالیت گروهی کنند و خود بر امور نظارت بپردازند، از طریق الگوسازی به دانش آموزان شیوه ی همکاری با یکدیگر را آموزش دهند و امکانات لازم را در اختیارشان قرار دهند، پیوند مدرسه و اجتماع را تقویت کنند.

 ج) فعالیت معنادار:

افراد زمانی بهتر می آموزند که بتوانند در فعالیت هایی شرکت کنند که از نظر فرهنگی مناسبند و برای زندگی واقعی سودمند انگاشته می شوند. در کلاس درس،معلمان می توانند فعالیت های کلاسی را از طریق انجام آن ها در بستری عینی معنادار سازند مثلاً: برای یاد دادن مهارت های ارتباطی آن ها را وارد بحث کنند یا برای یاد دادن مهارت نگارش آن ها را به تهیه روزنامه دیواری ترغیب کنند، مدرسه می تواند با متخصصان محلی در ارتباط باشد و آن ها را برای سخنرانی دعوت کند، معلمان تفاوت فرهنگی را مد نظر قرار دهند.

 د) خود نظم جویی و فکور بودن:

خود نظم جویی یعنی توانایی فرد برای پایش یادگیری، درک زمان وقوع خطا و آگاهی از شیوه ی رفع آن یعنی دانش آموز تفکر دارد و قادر به تمییز ظواهر از واقعیت ها می باشد. در کلاس درس، طراحی روش حل مسأله، طراحی آزمایش و خواندن کتاب، ارزشیابی سخنان خود و دیگران، وارسی تفکرشان و پرسش و سۆال هایی از خود درباره ی درک و فهم شان، بدست آوردن آگاهی واقعی از خود در مقام یادگیرنده، آگاه شدن از راهبردهای اثرگذارتر برای کاربرد و زمان استفاده از آن.

 و) انتقال یادگیری:

 دانش آموزان نمی توانند آنچه آموخته اند با محیط تطبیق دهند. در کلاس درس،باید دانش آموزان به درک و فهم کافی از درس برسند، بازگو کردن روند استفاده موضوع در زندگی و طبیعت، ربط دادن موضوعات متفاوت آموزش و درک و فهم به جای حفظ و یادسپاری.

 س) سازمان دهی مجدد پیش دانسته ها:

پیش دانسته ها سبب می شود که گاهی ما درک درستی از موضوع مورد مطالعه نداشته باشیم. مثلاً: زمین را صاف می بینیم و آن را مسطح می پنداریم. در کلاس درس،معلم سۆالاتی بپرسد تا از درک آنها آگاهی یابد، ایده های نادرست را به تدریج برطرف و ایده های درست را تقویت کند و این کار را به صورت عینی نشان دهد.

  نتیجه گیری:

در روند تدریس باید به چند مقوله توجه نمود: اول بر یادگیری و راه ها و روش هایی که یادگیری را موثرتر و آسان تر می کند و دوم بر کنش های تدریس توجه کرد و برای آن ها برنامه ریزی کرد. در این برنامه ها را آزمایش کرد سوم شاخص های تدریس موثر را باید رعایت نمود و چهارم داشتن یک ارتباط خوب و موثر بسیار مفید خواهد بود و پنچم باید به برنامه های آموزشی و ساخت نظام آموزشی توجه نمود.



تاريخ : پنجشنبه ۱٩ اردیبهشت ۱۳٩٢ | ٢:٢٠ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

با اینکه هر معلم روش خاص خودش را برای اداره کلاس و برقراری ارتباط با دانش آموزان دارد موقعیت هایی هست که هرچه و هر جا که درس بدهیم یا به هرکه درس بدهیم صرف اینکه بخواهیم در یک کلاس به عنوان معلم حضور یابیم با آنها مواجه خواهیم شد و بهتر است برای برخورد آنها از قبل طرحی داشته باشیم.در خیلی از این موقعیت ها ما ناچار بر اساس اطلاعات و تجربیات شخصی خودمان یا حداکثر چند نفر همکار نزدیک مان تصمیم می گیریم. در صورتی که می توان از تجربیات بسیاری از معلم های دیگر برای هم افزایی دانش و مها رت برخورد در این موقعیت ها استفاده کرد.

ارتباط ما با یکدیگر از طریق این سایت می تواند یکی از راه های این هم افزایی باشد.به عنوان مثال یک نمونه از این موقعیت ها در اینجا آمده است.

۵ دقیقه وقت اضافی!
هر وقت موقع رفتن به سفر خواهر بزرگم بلند بلند آیت الکرسی را می خواند یادآوری می کرد که : من این را در کلاس پنجم حفظ کردم. یادش بخیر . معلممان یک خانم خیلی جوان و مهربان بود. او باعث شد در وقت های اضافه کلاس ما این آیه ها را حفظ کنیم و من هربار در دل به معلم او غبطه می خوردم که وقت اضافی کلاس چنین حس خوبی را از او به جا گذاشته است و با خود فکر می کردم:حیف که من معلم پنجم نیستم!

 امسال تابستان وقتی به اولین تجربه معلمی کردنم در کلاس پنجم در سال تحصیلی قبل فکر می کردم تازه به خود آمدم و دیدم برای این دقایقی که گاه در پایان هر کلاس اضافه می آمد یا بین دو بخش کلاس با بچه ها ناچار به منتظر ماندن بودیم هیچ برنامه مشخصی نداشته ام.

 نخواستم تعداد یچه ها در این 5 دقیقه ها ضرب کنم تا بفهمم چند دقیقه را از دست داده ام.بیشتر به فضایی که بوده و من ندیده ام فکر کردم... این بار در دل غبطه می خوردم:حیف که من معلم خوب پنجم نیستم!دست به کار شدم وحالا اینها راه هایی است که از تجربیات چند تا معلم پیدا کرده ام یا خودم به آن ها فکر کرده ام:


1- معلمی میانه سال مهربان و البته بسیارجدی را به یاد دارم که وقتی چهره ما را خسته می دید 5 دقیقه درس را رها می کرد یک دو سه ای می گفت و ما را بلند می کرد تا در همان نیمکت ها ورزش کنیم!!

2- در این فرصت یک معلم دیگر با بچه ها مجسمه بازی می کند.به بچه ها می گوید هرکس مشغول به کاری شود تا وقتی من سوت بزنم. هرکس با شنیدن صدای سوت باید همانجا در جا خشکش بزند و مجسمه شود! هرکس خنده اش بگیرد یا تکان بخورد بازنده است.

3- معلمی هم میگفت من درفرصت طی کردن فاصله کلاس تا کتابخانه یا حیاط طوری که صدا مزاحم کلاس های دیگرنشود با بچه ها با صدای کوتاه شعر و آواز می خوانم .

4- معلمی با بچه ها بازی لب خوانی می کند: مهمترین کلمات کلیدی درس این جلسه یا این فصل یا همخانواده های یک کلمه یا مقسوم علیه های یک عدد را بی صدا می گوید و بچه ها به نوبت گفته او را لب خوانی می کنند و بلند می گویند.

5- بازی هوپ هم می تواند یک راه خوب برای پر کردن این دقایق باشد . مثلا دربحث شمارش عدد نویسی شناخت مضارب یا مقسوم علیه های یک عدد می توان این بازی را با قوانین ساده و با مشارکت همه کلاس اجرا کرد.

6- معلمی می گفت ما از ابتدای سال یک پارچه روی دیوار کلاس نصب کرده ایم. در این دقایق هر بار بچه ها از موضوعات درسی یا خاطرات و شیطنت هایشان در کلاس نمادی ساده را به صورت گروهی طراحی می کنند. مهم نیست که حتما کار در 5 دقیقه تمام شود.بالاخره در فرصت هایی که تا پایان سال پیش می آید هر گروه کار خودش را روی تکه معینی از این پارچه پیش می برد تا یک دفتر خاطرات مصور عمومی داشته باشند.

7- و البته یک راه هم رفتن به حیاط و چند دقیقه بازی کردن با بچه هاست.به شرطی که قبلا ارتباط مناسبی با ناظم مدرسه بر قرار کرده باشید تا نام شما در لیست معلم های شلوغ و بی نظم درج نشود!

8- بعضی ها هم از این فرصت برای نصیحت کردن یا گفتن خاطرات و البته اندکی هم شنیدن آن از زبان بچه ها استفاده می کنند.

9- و گویاهستند معلمانی که به بچه ها" آزاد!" اعلام می کنند تا خود در این فرصت سه تا برگه دیگر تصحیح کنند و...


حتماً ارسال نقطه نظرات و تجربیات شما در این زمینه مرا خوشحال خواهد کردو ان شاء الله برای دیگر همکاران هم می تواند کمک خوبی باشد.راستی حالا یک چیز دیگر هم یادم آمد: گاهی بچه ها می توانند پیشنهاد های خوبی به معلم ها برای استفاده از این فرصت ها بدهند.خوب است نظر آنها را هم بپرسید .(تبیان)



تاريخ : جمعه ٩ فروردین ۱۳٩٢ | ٩:٤۸ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

برای مشاهده بر روی لینک دیل کلیک نمایید:

الگو

 

 



تاريخ : چهارشنبه ٢ اسفند ۱۳٩۱ | ٩:٤٥ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

تدریس جنبه های متفاوتی دارد. هر کدام از جنبه های مهارتی، هنری و اخلاقی تدریس، در موفقیت برنامه های آموزشی و تربیتی نقش سازنده دارند. تدریس مستقیماً در پرورش و اصلاح رفتار دانش آموزان تأثیر می گذارد. با توجه به اهمیت تدریس در تحقق اهداف برنامه های آموزشی و تربیتی، در این مقاله ماهیت تدریس را توضیح می دهیم و برخی نشانه های تدریس خوب را یادآوری می کنیم.

تدریس فعالیتی است سهل و ممتنع. سهل است اگر آن را صرفاً ارائه ی اطلاعات بدانیم و سخت است اگر بخواهیم دانش آموزان در مدت و شرایط معینی، به اهداف تربیتی مشخص و از پیش تعیین شده ای نایل آیند و از موفقیت خود خوش حال باشند.



ادامه مطلب
تاريخ : جمعه ۱٥ دی ۱۳٩۱ | ٤:٤٤ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

درس دادن مملؤ از لحظات غیر منتظره است. یکی از این لحظات "آهان، یافتم!"است نه برای من در یک ربع آخر کلاس رخ داد. وقتی که داشتم سعی می کردم راهی معنی دار برای پر کردن این زمان پیدا کنم ...

در لحظه ای با الهام شدید، در جمع رو به بعضی بچه ها کردم و به روشی که بعداً به "آنچه در تو می بینم..." شهرت یافت با آنها صحبت کردم.

در کمال تعجب این لحظات خود انگیز بین معلم و شاگرد تبدیل به یک سنت کلاسی ادامه دار در طول سال شد و زمانی خاص و ویژه برای همه ما گردید.

دانش آموزان از پیش انتظار نوبت خودشان را می کشیدند تا روزی برسد که من در برابر هم کلاسی ها از آنها حرف بزنم و آنها مثل اسفنج در این زمان غرق شوند!

 آنچه من در تو می بینم ...

 در طول این زمان من چند تا از بچه ها را انتخاب می کردم و در جمع هر ویژگی مثبتی که در آنها دیده بودم مثل ویژگی های شخصیتی، توانایی های خاص و مهربانی ها بیان می کردم.

بعد از این کار از دانش آموزان کلاس می خواستم تا درباره راههایی حرف بزنند که از طریق آنها استعداد یا توانایی خاص دوستشان می توانست دنیا را به مکان بهتری تبدیل کند. وقتی همکلاسی ها این "تشویق کلامی" را انجام می دادند، فرد مورد نظر از شادی شاخته شدن می درخشید.

با اتمام نظرات، کلاس هم تمام می شد.

این بازی از جهتی دیگر هم باعث توجه من شد. وقتی راجع به بعضی بچه ها فکر می کردم، به خصوص آنهایی که ساکت بودند، در جمع وارد نمی شدند یا به نظر می رسید ویژگی مثبتی در زندگیشان ندارند، پرچم قرمز اخطار برایم بالا می رفت چون می دانستم باید روزی درباره " آنچه در آنها می بینم ... " حرف بزنم. این فکر به نرمی به من یادآوری می کرد که باید بیشتر در این بچه ها بکاوم و آنها را بهتر بشناسم تا به آن ویژگی یا توانایی نهفته در آنها برسم و بتوانم آنها را هم تشویق کنم.

(مرکز یادگیری)



تاريخ : شنبه ٥ فروردین ۱۳٩۱ | ۳:٤٧ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

از زمانی که تعلیم و تربیت به وجود آمده است، معلمان به رفتار دانش آموزان توجه داشته اند. حتی سقراط شکایت داشت که دانشجویان او "عاشق تجملند"، رفتارهای بدی دارند و به اولیای خود بی احترامی می کنند.

 این نگرانی فزاینده وجود دارد که رفتارهای نامناسب دانش آموزان امروز، به مراتب بیش تر و شدیدتر از گذشتگان باشد، ولی شواهد اندکی برای اثبات این نظریه وجود دارد. کارشناسان گوناگون نظریات متفاوتی درباره اداره کلاس مطرح کرده اند، ولی بهترین شواهد را باید از مشاهده مستقیم کار معلمان در سازماندهی محیط کلاس به دست آورد. در سال های اخیر، اصطلاح "مدیریت کلاس" عمدتاً به نوعی روش رفتاری برای هدایت رفتار کلاس اشاره داشته است. این هشت اصل در زمینه مدیریت کلاس می توانند مفید باشند:



ادامه مطلب
تاريخ : جمعه ٤ فروردین ۱۳٩۱ | ۱٠:٢٥ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

در راه برد یاددهی بر مبنای نظریه " ساخت گرایی ذهنی "، معلم تلاش می کند تا دانش آموزان خودشان مفاهیم و حقایق را سازماندهی کنند و به ساخت ادراک های جدید و شناخت جهان پیرامون خویش نایل آیند.اندیشه های اصلی ساخت گرایی که به وسیله " پیاژه " و " بالوین " ارائه شده است، ریشه در روش های " پدیدار شناختی " دارد. در روش پدیدار شناختی، شناخت ظاهر و تجلی پدیده های آموزشی و شناخت شخصیت، انتظارات و تصورات دانش آموزان مهم تلقی می شود.

 در این مقاله، رویکرد " آموزش موقعیت مدار " با استفاده از شیوه های فعال از طریق مثال تدریس ریاضیات به منزله یک رویکرد کارآمد در فرایند یاددهی و یادگیری معرفی می شود که از " نظریه ساخت گرایی " الهام گرفته است. مطابق این رویکرد، معلمان ریاضی باید موقعیت هایی را فراهم کنند که دانش آموزان بتوانند:



ادامه مطلب
تاريخ : پنجشنبه ۳ فروردین ۱۳٩۱ | ٩:٥٩ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

نوشتن راجع به این موضوع، از انجام آن بسیار راحت تر است، اما همه ی ما در برابر انسان های غیر قابل پیش بینی قرار داریم!

- قوانین رفتاری مختصر و شفاف را در کلاس درستان وضع کنید. در صورت امکان، دانش آموزان را در توسعه ی این قوانین شرکت دهید. هر چه بیش تر دانش آموزان را در وضع این قوانین سهیم کنید، احتمال بیش تری وجود دارد که آن ها از این مقررات پیروی کنند.

 - از رفتار های خوب، بی درنگ با واکنشی مثبت قدر دانی و تشویق کنید. این کار را می توانید با یک لبخند یا به کار بردن کلمات کوتاه محبت آمیز انجام دهید. هم چنین، به دانش آموزان اطمینان بدهید که به محض مشاهده ی عملی شایسته از افرادی که اغلب اوقات در انجام رفتار های بد مقصر هستند، سریعاً آن ها را تشویق می کنید؛ در این صورت ممکن است آن ها واقعاً به خاطر بر خورد های مثبت شما با رفتار شان، عکس العمل های خوب نشان دهند.



ادامه مطلب
تاريخ : سه‌شنبه ۱٠ اسفند ۱۳۸٩ | ۸:٥٤ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

برای واکنش در مقابل هر کس که باعث به هم خوردن کلاس می شود، چیزی آماده داشته باشید. لیستی از سؤالات مرتبط با عناوین مطالبی که در آن روز قرار است در کلاس توضیح داده شود، تهیه کنید و در صورت لزوم، هر گاه دانش آموزی باعث ایجاد اختلال در کلاس شد، با طرح سؤال، آن ها را مرکز توجه قرار دهید. این کار در برابر اختلالات موجود در کلاس بسیار مؤثر واقع می شود.

 - به فاصله ی خود توجه کنید. به کسی که باعث ایجاد وقفه ی ناخوشایند در کلاس شده است نزدیک شوید. وقتی نزدیک و بالای سر دانش آموزان می ایستید، نسبت به زمانی که از آن ها دور هستید، شجاعت کم تری نشان می دهند.

 - علل ایجاد این وقفه ها را جستجو کنید. هر گاه تعداد این وقفه ها رو به افزایش گذاشت، این حالت نشان دهنده ی این مطلب است که دانش آموزان از گوش دادن به درس خسته شده و نیاز به تنوع دارند. نگویید «درس را شروع کرده ام و آن را به اتمام خواهم رساند».



تاريخ : دوشنبه ٩ اسفند ۱۳۸٩ | ٧:٤٦ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

هر چند وقت یک بار، با خود می اندیشم «آیا می توانم در کار معلمی دوام بیاورم؟!». طبیعی است که وقتی در کارمان از هم گسیختگی پیش می آید، احساس عصبانیت و نومیدی می کنیم؛ به هر حال، در این گونه موارد، همه منتظرند تا چگونگی واکنش ما را ببینند. پیشنهاد های زیر ممکن است به شما کمک کند تا در مقابل موانع و از هم پاشیدگی کلاس با وقار رفتار کنید:

- بپذیرید که در حقیقت دیگران باعث مداخله در کار شما شده اند. هر چند منشأ از هم پاشیدگی کلاس غیر عمد بوده و این وضعیت باعث می شود که شما به سختی کلاس را اداره کنید؛ ولی سعی کنید به کارتان ادامه دهید؛ زیرا در این حالت، دانش آموزان، به احتمال زیاد، به از هم گسیختگی کلاس و روش شما بیش تر توجه خواهند کرد تا پیش از بروز آشفتگی.

 - خط سیر مطالب را حفظ کنید. آن چه را که لحظاتی قبل از بروز وقفه در کارتان، انجام می دادید، دقیقاً به ذهن بسپارید تا وقتی خواستید کار را ادامه دهید، به راحتی و بدون این که مجبور شوید بگویید «خوب، کجا بودیم؟» رشته ی مطلب را به دست گیرید. هم چنین، در نظر داشته باشید که آیا ارتباطی بین کار هایی که شما انجام می دهید و احتمال بروز از هم پاشیدگی در کلاس به واسطه آن ها وجود دارد؟

 - با تک تک افراد جدا گانه بر خورد کنید. وقتی یک دانش آموز به خصوص، وقفه های زیادی در کلاس ایجاد می کند و باعث از هم پاشیدگی نظم کلاس می شود. سعی کنید به جای این که در جمع با خشم خود باعث آزردگی وی شوید، بعداً، خصوصی، با او صحبت کنید .در حضور کل کلاس از عهده ی چنین امری بر آمدن، می تواند بسیار مفید باشد؛ ولی این کار باید به دقت انجام شود.



تاريخ : یکشنبه ۸ اسفند ۱۳۸٩ | ۸:۳۱ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

- محتوای کتاب ها باید به روز باشد؛ چون موضع رایانه دائم در حال تغییر و تحول است.

- خود آموز باشد و به نوع رایانه و یا نرم افزار خاصی وابسته نباشد.

- در سطح معلومات و انتظارات دانش آموز باشد.

- از تصویر برای بیان مفاهیم مورد نظر به خوبی استفاده کند.

- فعالیت های علمی برای مخاطب داشته باشد و او را درگیر کند.

- جذاب باشد و به خودی خود انگیزه ایجاد کند.

- برای اصطلاحات و واژه های مورد استفاده طرحی مناسب داشته باشد، به طوری که هم به زبان فارسی لطمه نزند و هم فهم دانش آموز را دچار اختلال نکند.

- بر اساس پیش دانسته دانش آموز طراحی شده باشد و پیش نیازهای لازم را در ابتدا یادآوری کند.

منبع:رشد جوانه، ویژه نامه سومین جشنواره کتاب های آموزشی -خسرو داودی



تاريخ : یکشنبه ٧ آذر ۱۳۸٩ | ٧:٤۸ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

تعریف:کتاب هایی هستند که با رایانه و ماشین حساب در سطح آموزش عمومی ارتباط دارند. از آن جا که در سطح آموزش عمومی، کتاب های مربوط به رایانه در حوزه های درسی خاصی نمی گنجند و این بخش بیش تر در ارتباط با درس ریاضی مطرح می شود، بنابر این بررسی این کتاب ها در حوزه درسی ریاضیات انجام می شود.

 هدف ها

- گسترش سواد علمی و فناوری در ارتباط با استفاده از رایانه و ماشین حساب

- آشنا کردن دانش آموز و آموزش نحوه استفاده از رایانه و ماشین حساب

- ترویج فرهنگ استفاده از رایانه و ماشین حساب در آموزش 

- بالا بردن دانش و توانایی دانش آموزان و معلمان در استفاده از رایانه و ماشین حساب.



تاريخ : یکشنبه ٧ آذر ۱۳۸٩ | ٧:٤٢ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

تعریف: کتاب هایی هستند که برای دانش افزایی دانش پایه( ریاضی ) معلمان تهیه می شوند. معلم با توجه به سطح تحصیلات و ارتباط خود با پایه تحصیلی و ریاضیاتی که آموزش می دهد، نیاز دارد ابتدا دانش پایه خود رادر آن موضوع خاص بالا ببرد و سپس در آموزش آن به دانش آموز بکوشد. این کتاب ها برای تأمین این نیاز معلمان تهیه می شوند.مصداق های کتاب های دانش افزایی ریاضی معلم: کتاب هایی هستند که محتوای آن ها بر اساس دانش پایه ریاضی و مرتبط با درس های ریاضی آموزش عمومی است و با هدف افزایش دانش پایه ریاضی معلم تهیه می شوند. برای مثال، وقتی آموزش مفهوم عدد در پایه اول دبستان براساس نظریه مجموعه هاست، معلم کلاس اول باید دانش ریاضی مرتبط با این روش آموزش را بداند.



ادامه مطلب
تاريخ : شنبه ٦ آذر ۱۳۸٩ | ٢:٢٤ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

تعریف:کتاب هایی هستند که به دانش افزایی حرفه ای معلمان در ریاضی و در زمینه های یادگیری و تدریس در چارچوب اهداف و برنامه درسی، توجه خاصی دارند. معلمانی که دانش بیش تر و مهارت ها و توانایی بهتری دارند، در راهنمایی و آموزش دانش آموزان مؤثرتر عمل می کنند. ضرورت توجه به این نوع کتاب ها، ناشی از همین نکته است.

مصداق های کتاب های دانش افزایی حرفه ای معلم کتاب های روش تدریس ریاضی، نحوه استفاده از وسایل آموزشی، مبانی نظری و تئوریک آموزش ریاضی و همچنین مباحث علوم تربیتی متناسب با آموزش ریاضی که در نهایت با هدف افزایش توانایی معلم در به کارگیری روش های تدریس و طراحی و اجرا و فعالیت های یاددهی – یادگیری در کلاس درس استفاده می شوند.

 



ادامه مطلب
تاريخ : چهارشنبه ۳ آذر ۱۳۸٩ | ۱۱:۱۸ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

تعریف:کتاب هایی هستند که به ارائه اطلاعات فراتر از چارچوب های کتاب و برنامه درسی می پردازند و می توانند به عنوان منبع و مرجع مورد استفاده دانش آموزان قرار گیرند. این کتاب ها خود آموز هستند و برای تکمیل و یا توسعه  برنامه درسی مصوب تولید می شوند. ویژگی بارز آن ها، قصد مؤلف مبنی بر تدوین یک اثر آموزشی است که در این راه امکان دارد از قالب های گوناگون متنوع بهره بگیرد.

 



ادامه مطلب
تاريخ : دوشنبه ۱ آذر ۱۳۸٩ | ۸:٥٧ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

تعریف: کتاب هایی هستند که به یاری آن ها، دانش آموزان با جنبه های متفاوت ریاضیات – که در برنامه درسی فرصت های کم تری برای بروز و ظهور داشته اند – آشنا و علاقه مند می شوند و شگفتی ها و زیبایی های ریاضیات را مشاهده و تجربه می کنند و با تاریخ کشف، بسط و گسترش مباحث متنوع ریاضی آشنا می شوند. این نوع کتاب ها ، مستقل از کتاب های درسی هستند و در صورت تغییر و تحول برنامه درسی، موجودیت خود راحفظ می کنند.



ادامه مطلب
تاريخ : یکشنبه ۳٠ آبان ۱۳۸٩ | ٧:٢۳ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

تعریف :کتاب هایی هستند که به منظور تعمیق، توسعه و تثبیت یادگیری و در چارچوب برنامه درسی مصوب تهیه می شوند و با در نظر گرفتن تفاوت های فردی دانش آموزان، فرصت های جدیدی بر حسب نیازهای متفاوت آن ها ایجاد می کنند.

مصداق های کتاب های " کارو تمرین": هر کتاب با نام دفتر تمرین، کتاب کار، نمونه سؤال، سؤال های طبقه بندی شده، سؤال های امتحانی و نیز کتاب هایی که بعد از یک خلاصه درس ( بدون قصد تدریس )، تمرین های زیادی ارائه می دهند، شامل این طبقه بندی می شوند.

آن چه این کتاب ها را از سایر کتاب ها متمایز می کند، هدف اصلی آن، یعنی ایجاد فرصتی برای تمرین آموخته هاست و نه تدریس جدید و یا آموزش مجدد. هرکتابی که در آن چنین هدفی پر رنگ تر باشد، دراین طبقه قرار می گیرد.



ادامه مطلب
تاريخ : شنبه ٢٩ آبان ۱۳۸٩ | ٧:٢۱ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

هر رسانه، فارغ از نوع و هدف آن، به طور قطع به خواننده خود اطلاعاتی می دهد و یا تجربه ای می آموزد. کتاب نیز از این قاعده مستثنا نیست. هر کتابی که به بازار می آید، بی تردید پیامی آموزشی – چه مثبت و چه منفی، چه کم و چه زیاد – در بر دارد. با این تعریف وسیع و گسترده، تمام کتاب ها " آموزشی" هستند. اما اگر بخواهیم این تعریف کلی را تخصصی تر کنیم، می توانیم کتاب های آموزشی ریاضی را به صورت زیر تعریف کنیم:

" کتاب های آموزشی ریاضی، کتاب هایی هستند که به منظور فراهم کردن زمینه های ایجاد انگیزه آموزش جبرانی، افزایش دانش و سواد علمی، پرورش مهارت ها، ارتقای یادگیرنده و تسهیل، تقویت، تکمیل و تعمیق یادگیری، چه براساس برنامه رسمی مصوب درسی و چه در کنار برنامه درسی، به منظور گسترده کردن و یا تکمیل برنامه درسی تولید می شوند."

بنابر این، کتابی آموزشی است که یا به تأیید و تقویت برنامه درسی می پردازد یا با توجه به زمینه های آموزشی که برنامه  درسی فرصت پرداختن به آن ها را نداشته است، یا درنظر گرفتن هدف های آموزشی خاص برای مخاطبان ویژه و بر حسب علاقه  آن ها تهیه می شود.

(رشد جوانه، ویژه نامه سومین جشنواره کتاب های آموزشی خسرو داودی )



تاريخ : پنجشنبه ٢٧ آبان ۱۳۸٩ | ۸:٢۳ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

امروزه ‏تلفن‏ همراه ‏و رایانه ‏از مهم‏ترین وسایل ارتباط‏ جمعی به‏حساب می‏آیند. قدرت و گستردگی این دو ابزار به قدری زیاد است که هر شخصی دارای یک تلفن‏ همراه خصوصی است و در هر خانه‏ای، دست‏کم یک رایانه وجود دارد. آیا می‏توان از کنار این دو ابزار که به این وسعت‏ زندگی و محیط اطراف ما را تحت ‏تأثیر خود قرار داده‏اند، به‏راحتی گذشت؟ آیا تا کنون به ذهنتان رسیده است که چگونه از این دو وسیله به‏عنوان ابزار برای تدریسی ساده و دل‏نشین استفاده‏کنید، آن‏هم با کم‏ترین هزینه و اتلاف‏وقت؟ کلیپ‏های آموزشی می‏توانند ساده‏ترین ابزار برای انتقال محتوای آموزشی باشند.



ادامه مطلب
تاريخ : پنجشنبه ٢٧ آبان ۱۳۸٩ | ۸:۱٢ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

هر معلمی با بالا رفتن تجربه اش پی خواهد برد که باید به برخی کارهای ضروری در کلاس درس توجه نماید ، بعضی اعمال را نباید انجام دهد، و خود را در کلاس برای دقایقی به جای شاگردان فرض نماید . تجربه نشان داده معلمانی که در کلاس درس فعالیت و تحرک بیشتری داشته ، به شغل خود علاقه و عشق می ورزند ، هدف های متنوعی دارند ، درگیری ها و جنگ اعصاب کمتری داشته باشند ، دیر تر از دیگران فرسوده و شکسته خواهند شد و همیشه به عنوان فردی شاداب و با نشاط و موفق در شغل خود نزد دیگران شناخته شده اند . در زیر به صورت خلاصه ، کارهایی که معمولا" در کلاس درس باعث حلب توجه دانش آموزان ، علاقمندی به درس و معلم و نشاط آنان میشود و برگفته از تجارب شخصی است ، ذکر می گردد .



ادامه مطلب
تاريخ : چهارشنبه ٢٦ آبان ۱۳۸٩ | ٧:٤۳ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

اشاره:

 علوم بنیادی اعصاب (عصب شناسی و رفتارشناسی مغز و سلسله اعصاب)، از جمله دانش های پیچیده ای است که به تدریج و آرام- آرام وارد عرصه های زندگی می‌شود. امروزه کاربردهای عصب شناسی در علوم تربیتی و آموزش و پرورش، گسترده تر از سایر زمینه‌ها نمود یافته است. آن چه در پی می‌آید مقاله ای است که از مجله معروف و حرفه ای «رهبری آموزشی» ترجمه شده است که به رغم سنگین بودن برخی از بخش های آن، قابل تعمق و خواندنی است. نکته های خارج شده در این مقاله، می‌تواند فرضیات بسیاری از پژوهش های تربیتی و رفتاری را شکل دهد. در «علوم اعصاب» مطالب زیادی دارد که می‌تواند به درک ما از تدریس و یادگیری بیفزاید. اما برای آوردن پژوهش به بیرون از آزمایشگاه و به داخل کلاس درس، باید محتاط باشیم. ما مطالب فراوانی در مورد ارتباطات بین مغز و راهکارهای کلاس درس شنیده ایم. اما در این مورد، واقعاً چه می‌دانیم؟



ادامه مطلب
تاريخ : چهارشنبه ٢۸ مهر ۱۳۸٩ | ۱:٤٢ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

(روشهای سنتی)

1-   فراگیران مفاهیم ، تجربه هاو قوانین را می خوانند و حفظ می کنند و می کوشند که به خاطر بسپارند.

2- فراگیران هر چه به طور امانت ، به ذهن خود سپرده اند ، پس می دهند و هنگام آزمون ،امانت های دریافتی را مسترد می دارند.

3- معلم اغلب با روش سخنرانی تدریس می کند و نقش حل مسائل را ایفا می کند. (تمرین می دهد ،به حل تمرین ها کمک می کند، با مثال مفاهیم را توجیه می کند.)

4- معلمان اغلب جزوه می گویند ،مطالب کتاب را خلاصه می کنند و فراگیران را به سوی استفاده از کتاب های حل مسائل سوق می دهند.



ادامه مطلب
تاريخ : پنجشنبه ٢۱ امرداد ۱۳۸٩ | ۸:۳٥ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

 

  1- نگاه توصیفی (Descriptive):

همان نگاه صنعتی به تدریس است یعنی انتقال دانش و اطلاعات از سوی معلم به دانش آموزان. معلم متکلم وحده است و دانش آموزان حالت انفعالی دارند. نگاه توصیفی بیشتر در قالب روش سخنرانی می گنجد.  

  2- نگاه موفقیتی ( success):

تدریس عامل موفقیت است. هر تدریس نتیجه اش یادگیری است. یعنی وقتی معلمی می گوید: من فلان درس را تدریس می کنم باید طی آن فرایند یادگیری هم صورت گرفته باشد.  

  3- نگاه ارادی:

نگاهی رفتارگرایانه است. معلم گاهم های آموزش را مشخص می کند. هدف ها را تعیین می کند و به فعالیتهای جهت می دهد. مثالی ملموس در این باره کارخانه است ، در کارخانه طی فرایند تولید و مواد خام تبدیل به یک محصول قابل استفاده می شوند. در این جا یادگیری و تدریس یک فرایند است.  

  4- نگاه هنجاری:

در این نوع نگاه، همه چیز دید ارزشی دارند بعنوان مثال چه چیزی را باید به دانش آموزان آموزش دهیم؟ از چه روش استفاده کنیم.  

  5- نگاه علمی :

در این نوع نگاه، مفهوم تدریس، منظم و روشن و دقیق بیان می شود و تدریس یعنی مجموعه فعالیتهای منظم و هدفداری که منجر به تغییر یا یادگیری شاگرد شود. یعنی فعالیت ها باید از قبل طراحی و برنامه ریزی شده باشند.  



تاريخ : چهارشنبه ٢٠ امرداد ۱۳۸٩ | ۸:٥٦ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

روشهای آموزش انفرادی

در این نوع روشها ، شاگردان بر حسب تواناییشان پیش می روند. روحیه استقلال طلبی شاگردان در اجرای پروژه های کوچک و بزرگ تقویت می شود. اولین و اساسی ترین گام در راه تحقق چنین هدفی پذیرفتن مفهوم شاگرد محوری در طراحی و آموزش است.



ادامه مطلب
تاريخ : چهارشنبه ٢٠ امرداد ۱۳۸٩ | ۸:۳۸ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

بارش مغزی "BRAIN STORMING" یکی از شناخته شده ترین شیوه های برگزاری جلسات هم فکری و مشاوره بوده و کاربرد جهانی دارد. این روش دارای مزایا و ویژگیهایی منحصر به فرد است. در واقع بسیاری از تکنیک های دیگر منشعب از این روش است. در اینجا ضمن معرفی کوتاهی از تاریخچه و تعریف بارش مغزی به بررسی قواعد این روش می پردازیم. آنگاه ترکیب اعضا و گروه مشخص می شود و پس آن روند برگزاری یک جلسه بارش مغزی ارایه می گردد. در نهایت مزایا و معایب این روش معرفی می شود تا دبیران و روسای جلسات بتوانند دامنه ی کاربرد آن را ارزیابی کرده و در جای خود از آن استفاده کنند.



ادامه مطلب
تاريخ : سه‌شنبه ۱٩ امرداد ۱۳۸٩ | ٦:٥٩ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

هدف‏های حیطه‏ی شناختی، بر یادآوری یا بازسازی اموری تاکید می‏کند که آموختن آن ها ضروری است. مثلاً در حل یک مسأله‏ی فکری، فرد باید نخست مسأله‏ی اصلی را تشخیص دهد، سپس مطالب داده شده را مرتب کند و آن ها را به نظریه‏ها، روش‏ها و الگوهایی ربط دهد که یاد گرفته است. به بیان ساده‏تر، هدف‏های شناختی با آن‏چه شاگرد باید بداند و بفهمد، سروکار دارد. در این حیطه، هدف‏ها، از ساده‏ترین سطح شناخت به پیچیده‏ترین، و از امور ذاتی محسوس به امور معنوی و غیرمحسوس مرتب شده است. هدف‏های یادگیری در حیطه‏ی شناختی بر اساس طبقه‏بندی بلوم، شامل شش سطح می‏باشد: شناخت، فهمیدن، به کاربستن، تحلیل، ترکیب و ارزش یابی.



ادامه مطلب
تاريخ : دوشنبه ۱۸ امرداد ۱۳۸٩ | ٩:۱٦ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

   از نظر طبقه بندی، روش ساخت گرایی جزو روش های فعال و اکتشافی است که بر تولید، کنترل و تعمیم دانش تأکید می کند.
در فرآیند تدریس ساخت گرایی معلم و همه ی امکانات تسهیل کننده هستند و جزو خدمات آموزشی به حساب می آیند. بنابراین، در این روش، دانش آموز نقش اساسی را ایفا می کند.
هدف: جستجوی فعالانه فراگیرندگان از طریق فعالیت های گوناگون برای کشف راه حل ها، مفاهیم، اصول و قوانین، یکی از اهداف مهم در این روش است. داشتن روحیه ی کاوشگری برای ایجاد سؤال، طراحی، اجرا، ابداع و به دست آوردن جواب، یکی از ویژگی های ساخت گرایی است.
این الگوی تدریس از پویاترین و کارآمدترین، الگوهای تدریس است که در بسیاری از کلاس های دنیا با موفقیت در حال اجرا است.
مراحل اجرای الگو الگوی تدریس حاضر در 5 مرحله برنامه ریزی و اجرا می شود؛ مراحل مورد نظر عبارت اند از:
1- درگیر گردن
Engaging

2- کاوش Exploration

3- توصیف Explanation

4- شرح و بسط (گسترش) Elaboration

5- ارزشیابی Evaluation


دلیل نام گذاری الگوی تدریس ساخت گرایی به الگوی 5
E، آغاز شدن هر مرحله با حرف E است.



ادامه مطلب
تاريخ : دوشنبه ۱۸ امرداد ۱۳۸٩ | ٦:٤٤ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

یادگیری همکارانه(گروه بندی دانش آموزان)

      انسان دوست  دارد درجمع شرکت کند  و مورد  پذیرش دیگران  قرار گیرد . کودکانی که مورد پذیرش  قرار نگیرند  با  استفاده ازمکانیسم های دفاعی متعددی  احساس نامطلوب  خود را  بروز می دهند . طرد شدن و مورد  قبول  دیگران قرار نگرفتن نه تنها کودکان بلکه بزرگسالان رانیز ناراحت ونگران می سازد .



ادامه مطلب
تاريخ : یکشنبه ۱٧ امرداد ۱۳۸٩ | ٦:٤٥ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

به کمک این ا لگو :

 قدرت خلاقیت -ثبات یادگیری -فرضیه سازی - افزایش تحمل ابهام -درفراگیران تقویت می گردد

الگوی دریافت مفهوم ا زخانواده پردازش اطلاعات است این خانواده برراهای تقویت کشش درونی انسان برای درک جهان از طریق گرد آوری وسازماندهی اطلاعات اولیه کشف مسایل وارائه راه حل های آن ها وایجاد مفاهیم وزبان نقل آنها تاکید دارند بنیان گذرا این الگو جروم برونر است الگو ی دریافت مفهوم جستجو وکشف نمودهایی است که از آن برای تمیز نمونه ها از غیر نمونه های طبقات استفاده می شود به سخن دیگر دراین الگو از فراگیران می خواهم مثال هایی را که شامل آن نمودها نیست مقایسه کنند وبدین وسیله نمودهای مقوله را که درحال حاضر درذهن معلم وجود دارد کشف نمایند



ادامه مطلب
تاريخ : شنبه ۱٦ امرداد ۱۳۸٩ | ۸:٤۸ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

این روش که سابقه ای طولانی در نظامهای آموزشی دارد به ارائه مفاهیم به طور شفاهی از طرف معلم و یادگیری آنها از طریق گوش کردن و یادداشت برداشتن از طرف شاگرد می پردازد. در این روش یک نوع یادگیری و رابطه ذهنی بین معلم و شاگرد ایجاد می شود.

  مراحل اجرای روش سخنرانی

مرحله اول: آمادگی برای سخنرانی
- آمادگی از نظر تجهیزات (آیا در سخنرانی از وسایل آموزشی استفاده خواهد شد؟)
- آمادگی عاطفی (آیا من با آسودگی سخنرانی می کنم؟)
- آمادگی از نظر زمان (آیا زمان کافی برای آماده شدن وجود دارد؟)
مرحله دوم: مقدمه سخنرانی
1- ایجاد رابطه بین معلم و شاگرد (معلم در ابتدای صحبت با دانش آموزان گپی بزند. لطیفه ای تعریف کند و ...)
2- جلب توجه شاگردان:

با فعالیتهایی همچون طرح سوال، بخث و گفتگو، استفاده از وسایل بصری می توان به این مهم دست پیدا کرد. در جلب توجه شاگردان، روایت نکات زیر می تواند بسیار مفید باشد: الف: شناخت علایق و خواسته های شاگردان (توجه به عواملی همچون سن، جنس، وضع اجتماعی، اقتصادی و ...)
ب: ایجاد انگیزش (در فرآیند تدریس، بهتر است به شاگرد گفته شود موضوع مشکل ولی قابل فهم و حل می باشد.)
ج: بیان صریح هدفها و نکات مهم سخنرانی
د: استفاده از پیش سازمان دهنده: ارائه پیش سازمان دهنده باعث دسته بندی اطلاعات، حفظ کردن آنها می شود.
ه) پیش آزمون و فعال کردن آگاهی و اطلاعات شاگردان: آزوبل می گوید: «یادگرفته های قبلی فراگیران مهمترین عامل در یادگیری آنهاست».



ادامه مطلب
تاريخ : پنجشنبه ۱٤ امرداد ۱۳۸٩ | ۸:٢٠ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

"پیش سازمان دهنده" یک مطلب یا مفهوم کلی است که در مقدمه تدریس می آید تا مبحثی را که به شاگردان ارائه داده می شود با مباحث پیشین همان درس مربوط سازد و پایه ای برای ارتباط مفاهیم جدید با پیشین شود. در این الگو، معمولاً مطالب از کلی به جزئی مورد بررسی قرار می گیرد.

  ساخت شناختی چیست؟

مجموعه اطلاعات و مفاهیمی که در زمینه یک رشته درس در ذهن فرد به وجود می آید، "ساخت شناختی" او را از آن مجموعه دانش تشکیل می دهد. مثلاًٌ مفاهیم درس فیزیک که از قبل در ذهن دانش آموز به وجود آمده است، بر روی هم ساخت شناختی او را در علم فیزیک تشکیل می دهد.  

  یادگیری معنادار چیست؟

به آن نوع یادگیری گفته می شود که مفاهیم جدید، ریشه در مفاهیم گذشته فرد داشته باشد و براساس آن بنا شود.

  ویژگیهای الگوی پیش سازمان دهنده:
1- مراحل اجرای الگوی پیش سازمان دهنده:

در ابتدا پیش سازمان دهنده ارائه می شود که باید از مطالب درس جدید کلی تر باشد سپس معلم به ارائه مطالب و مفاهیم درس جدید می پردازد و در آخر کار برای تفهیم بیشتر مطالب جدید باید مثالها و نمونه هایی ارائه می دهد.

  2- چگونگی کنش و واکنش معلم نسبت به شاگردان در الگوی پیش سازمان دهنده:

در این الگو معلم نقش انتقال و ارائه کننده مفاهیم درس را دارد و شاگردان، دریافت کننده و پذیرنده مطلب درسی هستند. برای اثر بخشیدن به این الگو، مهمترین نکته این است که معلم باید برای ارائه مطالب درسی، مناسبترین پیش سازمان دهنده را انتخاب کند. جهت ارتباط، همیشه از طرف شاگرد یا شاگردان است.  

  3- ماهیت روابط میان گروهی:

در این الگو، معلم با فرد فرد دانش آموزان یا با کل آنها ارتباط پیدا می کند ولی این ارتباط یک طرفه است یعنی شاگردان معمولاً با او و با یکدیگر ارتباط ندارند و در واقع معلم بر کلاس مسلط است. برای افزایش روابط میان گروهی در این الگو، معلم می تواند با طرح پرسشهای راهنمایی کننده، فراگیران را به شرکت در بحثهای کلاس علاقه مند کنند.  

 

  4- شرایط و منابع لازم در الگوی پیش سازمان دهنده:

در این الگو، معلم و کتاب و کلاس درس فقط منابع و شرایط آموزشی هستند. در این الگو معلم باید بتواند مطالب کلی را از جزئی تمیز دهد. باید سخنران خوبی باشد، به فراگیران فرصت دهد تا در فرآیند آموزشی شرکت جویند. معلم در هر موقعیت آموزشی، یکی از منابع متعدد اطلاعات است و سایر منابع از جمله ابزارهای آموزشی، به شاگردان امکان می دهند تا به مطالب درسی از زاویه های مختلف نگاه کنند.  

  محاسن و محدودیتهای الگوی پیش سازمان دهنده:

الگوی پیش سازمان دهنده، الگوی مناسبی برای دروس نظری است و مناسب برای نظامهای آموزشی فقیر می باشد. در این الگو از یک زمان آموزشی محدود می توان حداکثر استفاده را کرد. از اتلاف وقت جلوگیری می شود. مفاهیم، بطور منظم در ساخت شناختی شاگردان جای می گیرد.
از محدودیتهای آن می توان به: در این الگو تمام تصمیمات توسط معلم گرفته می شود به نیازها و علایق و تواناییهای شاگردان کمتر توجه می شود، محتوا با زندگی واقعی شاگردان چندان ارتباطی ندارد. به مسائل روانی، عاطفی و اجتماعی شاگردان کمتر توجه می شود.  



تاريخ : سه‌شنبه ۱٢ امرداد ۱۳۸٩ | ٩:۱٠ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

در این الگو، شاگردان با بهره گیری از تجارب و دانسته های پیشین خود، درباره رویدادهای محیط خود می اندیشند تا مشکلی را که با آن مواجه شده اند به نحو قابل قبولی حل کنند.

  ویژگی های الگوی حل مسأله:


1ـ مراحل اجرا در الگوی مسأله:

الف) طرح مسأله یا بازنمایی مشکل: مسأله را از راههای مختلف می توان در ذهن شاگردان ایجاد کرد. قبل از طرح مسأله باید به خصوصیات فراگیران نظیر سن، میزان تحصیلات، رشد ذهنی و عاطفی، ویژگیهای فرهنگی، شرایط اجتماعی و اقتصادی و ... توجه کرد.
ب) جمع آوری اطلاعات: منابع گردآوری اطلاعات باید از نظر علمی معتبر باشند و اطلاعات جمع آوری شده باید با توجه به معیارهای صحیح وعلمی طبقه بندی شوند.
ج) ساختن فرضیه، منظور از فرضیه سازی، پیش بینی راه حلهای احتمالی و حدسی برای حل مسأله است. شاگرد برای ساختن فرضیه ناگزیر است به تفکر بپردازد و برای حل مسأله چندین راه را برمی گزیند.
د)آزمایش فرضیه: فرضیه، حدسی است که براساس اطلاعات پیشین و شواهد موجود، در برخورد با دنیای خارج، در ذهن شاگرد شکل می گیرد.
ه) نتیجه گیری، تعمیم و کاربرد: فرآیند حل مسأله، باید به نتیجه منتهی شود. بدون نتیجه گیری مسأله حل نخواهد شد.



ادامه مطلب
تاريخ : یکشنبه ۱٠ امرداد ۱۳۸٩ | ٧:۱٥ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

روش بحث گروهی

روش بحث گروهی، گفتگویی است سنجیده و منظم درباره موضوعی خاص که موردعلاقه مشترک شرکت کنندگان در بحث است. این روش برای کلاسهایی قابل اجراست که جمعیتی بین 6 تا 20 نفر داشته باشند. روش بحث گروهی، روشی است که به شاگردان فرصت می دهد تا نظرها، عقاید و تجربیات خود را با دیگران در میان بگذارند و اندیشه های خود را با دلایل هستند بیان کنند.



ادامه مطلب
تاريخ : شنبه ٩ امرداد ۱۳۸٩ | ٧:٤۱ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

اساس این روش بر اصول یادگیری اکتشافی استوار است. در این روش، موقعیت و شرایطی فراهم می شود تا شاگردان خود از طریق آزمایش به پژوهش بپردازند و جواب مسأله را کشف کنند. این روش، فعالیتی است که در جریان آن، شاگردان عملاً با به کاربردن وسایل و تجهیزات و مواد خاص درباره مفهومی خاص تجربه کسب می کنند. برای موضوعات علوم تجربی روش بسیار مناسبی است ولی در روانشناسی و سایر علوم انسانی نیز از آن استفاده می شود.
این روش می تواند کیفیت یادگیری را افزایش دهد. برای ارضای حس کنجکاوی و تقویت نیروی اکتشاف و اختراع و پرورش تفکر انتقادی فراگیران بسیار مفید است و اعتماد به نفس و رضایت خاطر را در دانش آموزان ایجاد می کند.
نقش معلم در این روش، هدایت شاگردان و نظارت بر کار آنهاست



ادامه مطلب
تاريخ : پنجشنبه ٧ امرداد ۱۳۸٩ | ٦:٥٦ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

این روش بر مشاهده و دیدن استوار است. افراد مهارتهای خاصی را از طریق دیدن فرا می_ گیرند. بعنوان مثال معلم در کلاس درس تصمیم دارد کار کردن با یک وسیله را به دانش آموزان یاد دهد که از طریق این روش می تواند عمل کند. مهمترین حسن این روش، به کارگیری اشیای حقیقی و واقعی در آموزش است و بیشتر برای درسهایی که جنبه عملی و فنی دارند کاربرد دارد.

 

مراحل اجرای روش نمایشی

  1- مرحله آمادگی:

معلم باید هدف از تدریس را دقیقاً مشخص کند و امکانات لازم را از قبل فراهم نماید و از سالم بودن آن ابزار اطمینان حاصل کند.  

  2- مرحله توضیح:

معلم قبل از انجام تدریس، باید اهداف تعیین شده را برای شاگردان به وضوح بیان کند، نحوه و علت انجام دادن عمل را توضیح دهد و سوالاتی را که انتظار دارد شاگردان در پایان تدریس، پاسخ دهند را مطرح کند که باعث جلب توجه شاگردان شود.

 



ادامه مطلب
تاريخ : چهارشنبه ٦ امرداد ۱۳۸٩ | ۸:٠٦ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

از سال 1950 روان شناسان، پزشکان و متخصصان آموزش ویژه به گروه خاصی از دانش آموزان و آموزش آنان علاقمند شدند . این گروه ازدانش آموزان از نظر جسمی و مغزی دچار هیچ گونه عارضه مشخصی نیستند، ولی در یادگیری اشکالاتی دارند. متخصصان آموزشی با بسیاری از دانش آموزان مواجه می شوند که دچار اشکال در یادگیری هستند ولی پزشکان هیچ گونه مدرک یا دلیلی از ناهنجاری های عصبی یا ضایعات مغزی در آنها نیافته اند. در حالی که دانش آموزان دیگری هستند که دچار ضایعات مشخص مغزی هستند اما در امر یادگیری با مشکل خاصی مواجه نیستند. لذا به مشکل این دسته از دانش آموزان عنوان نارسایی ویژه در یادگیری اطلاق می کنند که دارای بهره هوشی طبیعی هستند ولی در یادگیری برخی از مهارتها مانند تکلم، خواندن، هجی کردن، نوشتن، حساب کردن، ادراک بینایی، ادراک شنوایی و .. دچار اشکال هستند.

اصطلاح دیس گرافی نیز برای کودکانی اطلاق می شود که علی رغم هوش طبیعی، بسیار بد می نویسند. برخی معتقدند که بدنویسی این کودکان معمولا به دلیل عدم هماهنگی حرکتی آنان است اما به هر حال نوشتن باید به عنوان یک عمل پیچیده که شامل رشد ذهنی، مهارتهای حرکتی و بینایی است، در نظر گرفته شود.



ادامه مطلب
تاريخ : یکشنبه ۳٠ خرداد ۱۳۸٩ | ۸:۳٤ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

بازاندیشی در تدریس یعنی نظارت شخصی معلم به آن‏چه در کلاس درس انجام می‏دهد. معلم در مورد عملکرد خود در کلاس، سؤالاتی را مطرح می‏کند، از قبیل: چرا من این فعالیت را در کلاس درس انجام دادم؟ آیا فرایند تدریس کارایی و بازده لازم را داشته است؟ و در مورد آن‏ها به ارزیابی و تفکر می‏پردازد. بعد با جمع‏آوری اطلاعات در مورد فرایند جاری تدریس خود در کلاس و با تجزیه و تحلیل و ارزش‏یابی آن‏ها، می‏تواند نقاط قوت و ضعف خود را شناسایی و کشف، و نسبت به بهبود و تغییر آن‏ها اقدام کند. بنابراین، بازاندیشی در تدریس، ابزاری برای توسعه‏ی مهارت‏های حرفه‏ای است که در کلاس درس قابل اجرا هستند.

آغاز فرایند بازاندیشی

اولین گام، جمع‏آوری اطلاعات از فرایند تدریس است. برای جمع‏آوری اطلاعات می‏توان از روش‏های زیر بهره گرفت:

 تکمیل پرسش‏نامه بعد از تدریس:

 ساده‏ترین شیوه برای شروع فرایند تفکر، تکمیل فهرست‏های وارسی خاصی است که توسط خود معلم و یا دیگران فراهم شده است. در این فهرست‏های وارسی، ویژگی‏های تدریس مطلوب گنجانده شده است. فرم 1، نمونه‏ای از چنین فهرست‏های وارسی را نشان می‏دهد. این روش علاوه بر سادگی، ویژگی‏های دیگری مانند محرمانه بودن و تسریع در برایند نتیجه‏ی تصمیم‏گیری را نیز دارد.

 ‏مشاهدات همکاران:

 بی‏شک در میان همکاران شما کسانی وجود دارند که از حیث علمی و اخلاقی، آن‏ها را تصدیق می‏کنید. می‏توانید یکی از آن‏ها را برای حضوردر‏کلاس‏خود دعوت ‏‏کنید. همکار شما می‏تواند به‏عنوان یک مشاهده‏گر، نقاط قوت و ضعف تدریستان را به شما گوشزد کند. خود شما می‏توانید در مورد جنبه‏های گوناگونی مانند: کیفیت صدا در زمان تدریس، نحوه‏ی مدیریت کلاس، نحوه‏ی حضور دانش‏آموزان در فرایند یادگیری و جو عاطفی کلاس، از نظرات همکار خود‏ مطلع شوید.

 



ادامه مطلب
تاريخ : پنجشنبه ٢ اردیبهشت ۱۳۸٩ | ۱۱:٤۸ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

املای فارسی



تاريخ : پنجشنبه ۳ دی ۱۳۸۸ | ۸:٢۳ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

1.‏ دوستی بیش از اندازه با دانش‏آموزان

اغلب معلمان کم‏تجربه می‏خواهند بچه‏ها آن‏ها را از همه بیشتر دوست داشته باشند، درحالی که این کار اشتباه است. اگر شما مرتکب چنین اشتباهی شوید، کنترل‏کلاس از دستتان خارج می‏شود و این به آموزش بچه‏ها لطمه خواهد زد. به جای آن، به دنبال احترام گذاشتن به دانش‏آموزان، تحسین و تقدیر آن‏ها باشید. در این صورت به یکباره خواهید دید، وقتی جدی و منصف هستید، دانش‏آموزان به شما بیشتر علاقه پیدا خواهند کرد و این نشان می‏دهد که در مسیر صحیحی قرار گرفته‏اید.

2. آسان‏گیری در نظم و انضباط

به دلایل گوناگون، معلمان در آغاز سال در مورد انضباط سخت‏گیری کم‏تری دارند و یا اصلا"سخت‏گیری نمی‏کنند. حتما"این جمله را شنیده‏اید که «تا شب عید لبخند خود را به دانش‏آموزان نشان ندهید.» شاید این جمله‏ای سخت‏گیرانه باشد، اما واقعیت این است که «باید از ابتدا نظم و انضباط داشته باشید تا هر چه به جلو می‏روید، در اجرای قوانین راحت‏تر باشید.» اما قبل از هر چیز، انعطاف‏پذیر بودن خود را نشان دهید.

 

3. سازمان‏دهی نکردن کارها از ابتدا

تا یک سال کامل تدریس نکرده‏اید، نمی‏توانید حدس بزنید در کلاس چه‏ مقدار برگه‏ی تکلیف جمع خواهد شد. پس از یک هفته تدریس، متحیر به انبوهی از برگه‏ها نگاه خواهید کرد که باید به وسیله‏ی شما تصحیح شوند. از روز اول می‏توانید با یک برنامه‏ی سازمان‏دهی شده، از انبوه شدن برگه‏های دردسرساز جلوگیری کنید. فایل کردن و قفسه‏بندی کردن، کمک بسیار مؤثری است. منظم باشید و بدون فوت وقت، هر برگه‏ای را که به دست شما می‏رسد، همان‏ لحظه در جای خود قرار دهید. به‏یادداشته باشید، میز مرتب در تمرکز ذهن مؤثر است.



ادامه مطلب
تاريخ : پنجشنبه ۱٩ آذر ۱۳۸۸ | ۱٠:٠٩ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

53. تشویق نیازی انکارناپذیر برای پیشرفت تحصیلی است. این تشویق می‏تواند زبانی، با اهدای جایزه و یا هر شکل دیگری باشد. روزهای نخست شروع سال تحصیلی نیاز دانش‏آموزان بیش‏تر از هر زمان دیگری است.

54. دانش‏آموزان باید واکنش‏های مثبت و منفی ما را ببینند.اما این واکنش‏ها، به‏ویژه واکنش‏های منفی، باید تنها با تغییر لحن کلام یا چهره، بدون هر گونه توهین صورت گیرد. در روزهای نخست سال تحصیلی، بچه‏ها بیش از هر زمان دیگری نسبت به رفتار آموزگار حساس هستند.

55. با گروه‏بندی دانش‏آموزان، فعالیت‏های آن‏ها را منسجم کنیم.



ادامه مطلب
تاريخ : شنبه ۱٦ آبان ۱۳۸۸ | ٧:۱٦ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

٣۶. برای شروع تدریس، از تصویر، طرح، معما، چند پرسش خاص و یا هر شیوه‏ی دیگری که ذهن بچه‏ها را درگیر می‏کند، استفاده کنیم (توفان ذهن برای فراگیری بهتر مفاهیم).

37. پیش از شروع مبحث جدید، پرسش‏های دانش‏آموزان از مبحث قبلی را روی تخته‏سیاه بنویسیم و بکوشیم با مشارکت بچه‏ها، پاسخ و پرسش‏ها را بیابیم.

38. تا پیش از رفع اشکالات دانش‏آموزان، مبحث جدیدی را آغاز نکنیم.

 39. هر جلسه از بچه‏ها بخواهیم درس جلسه‏ی آینده را مطالعه کنند و نکاتی را که به نظرشان مبهم می‏رسد، روی برگه‏ای بنویسند و به شما بدهند. با این کار، هم شما با نکات مورد توجه بچه‏ها اشنا می‏شوید و هم بچه‏ها به مطالعه‏ی مباحث درسی پیش از تدریس، عادت می‏کنند.

40. از بچه‏ها بخواهیم هر جلسه یک خبر مهم از روزنامه یا مجله‏ی ویژه‏ی سنشان را بنویسند و همراه خود سر کلاس بیاورند. روی خبر مورد نظر بحث کنیم و هر جلسه را به بحث روی یکی از موضوع‏ها اختصاص دهیم.

 41. از دانش‏آموزان بخواهیم برنامه‏ها و آرزوهای خود را روی برگه‏ای بنویسند و یک کپی از آن را پیش خودشان نگه دارند و اصل برگه را به شما بدهند. به این ترتیب، شما از اهداف آن‏ها آگاه می‏شوید و آن‏ها هم اهدافشان را از یاد نمی‏برند.

42. با اجرای برنامه‏هایی مثل برگزاری جلسه‏ی بحث و گفت‏و گو ارائه‏ی مباحث درسی در کلاس و... آن‏ها را برای حضور در جمع آماده کنیم.

43. برنامه‏های پرورشی مانند بازدید‏ها، برنامه‏های فرهنگی و... را از همان روزهای نخست شروع سال تحصیلی آغاز کنیم.

 44. اجرای برنامه‏های ورزشی از دیگر نیازهای دانش‏آموزان هستند. برگزاری بازی‏ها و برنامه‏های ورزشی آن‏ها را از نظرجسمی و روانی آماده می‏کند.

45. درباره‏ی فلسفه و هدف آموزش و پرورش با بچه‏ها صحبت کنیم تا همکاری و همراهی بیشتری با ما داشته باشند.

46. راه‏های جایگزین را به آن‏ها بیاموزیم.

 47. با همکاری دانش‏آموزان در فضای کلاس، تغییراتی ایجاد کنیم تا فضا برای آن‏ها دوست‏داشتنی‏تر شود.

48. آموزگار دموکراتی باشیم. هر چند رعایت نظم ضروری است، اما در پایه‏ی ابتدایی باید کمی آزادانه‏تر عمل کرد.

49. پژوهش و تحقیق و شیوه‏ی آن را به دانش‏آموزان سوم ابتدایی به بعد بیاموزیم و کمک کنیم تا برای پژوهش‏هایشان از منابع تحقیقاتی استفاده کنند.این کار از شروع سال تحصیلی جدید، برای بچه‏ها به عادت تبدیل می‏شود.

 50. برای فراگیری (آموزش) مفاهیم درسی هیجان ایجاد کنیم. برای این کار کافی است در کنار تدریس، همان مفهوم درسی، فعالیت علمی، بازدید یا یک کار آزمایشگاهی ترتیب دهیم.

51. شماره تلفن محل کار والدین دانش‏آموزان را داشته باشیم.

52. دلیل غیبت‏های آن‏ها را جویا شویم.برخی از غیبت‏ها به‏ویژه در نخستین روزهای شروع سال تحصیلی، ممکن است به دلیل ترس از مدرسه باشد.



تاريخ : پنجشنبه ۱٤ آبان ۱۳۸۸ | ۸:٠٧ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

1. در اولین روز شروع سال تحصیلی، فضای کلاس را با آشنایی دانش‏آموزان با یکدیگر و سپس بازی و سرگرمی شروع کنیم.

2. بازی‏هایی را انتخاب کنیم که همه‏ی بچه‏ها در آن‏ها مشارکت داشته باشند.

3. بازی‏های پایه‏های دوم و سوم ابتدایی را با هدف یاد‏آوری مفاهیم درسی سال گذشته انتخاب کنیم.



ادامه مطلب
تاريخ : چهارشنبه ۱۳ آبان ۱۳۸۸ | ۸:٠٩ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

اشاره

شروع همیشه سخت و البته مهم است. شاید تفاوتی هم نداشته باشد که مدیریت کلاسی پرجمعیت یا چند نفره را به عهده بگیریم. در واقع مقر فرماندهی شاید چندان مهم نباشد، تسلط بر اوضاع به‏ویژه در نقطه‏ی شروع مهم است.

 بررسی‏های پژوهشگران نشان می‏دهد که تدریس، کنترل کلاس و برقراری ارتباط مناسب با دانش‏آموزان در سه هفته‏ی نخست شروع سال تحصیلی، سخت‏تر و مهم‏تر از هر زمان دیگری است. این شرایط در دوره‏ی ابتدایی به مراتب سخت‏تر وپیچیده‏تر است؛ چرا که دانش‏آموزان بخشی از آموخته‏های سال گذشته را هم فراموش کرده‏اند و همین موضوع، در هفته‏ی نخست شروع سال تحصیلی جدید، وارد شدن به فضای آموزش را به مراتب سخت‏تر می‏کند.

اما برای شکستن این فضا، مرکز آموزش و تدریس دانشگاه لینکولن نبراسکای شمالی، با بهره‏گیری از تجربه‏های معلمان آن دیار، 101 راه کلیدی را برای شروع آموزشی موفق در سه هفته‏ی نخست شروع سال تحصیلی پیشنهاد می‏کند. با بعضی از این نکات

آشنا می‏شویم. البته پژوهشگران این دانشگاه معتقدند، اجرای موفق این راه‏ها، به شش پیش شرط اساسی زیر نیاز دارد.

١-‏همکاری مناسب دانش‏آموزان برای ورود به فضای درس و مدرسه پس از گذر از فضای طولانی مدت تابستان و ورود به فضای جدید

٢-آگاهی دانش‏آموزان به ضرورت فراگیری مفاهیم درسی در ساعت‏های حضور در کلاس درس

٣-ادبیات کلامی آموزگار

۴-حمایت از دانش‏آموزان سال‏های نخست هر دوره‏ی تحصیلی به‏ویژه ابتدایی، برای ورود به فضای آموزش

۵-شویق دانش‏آموزان برای درگیر شدن با فضای آموزش و پرورش

۶-ایجاد فضای مشارکت و هم‏یاری در کلاس

ترجمه و تدوین؛ مهتاب خسروشاهی

 

(رشد آموزش ابتدایی، دوره‏ی 12،شماره‏ی 1،مهر 88)



تاريخ : سه‌شنبه ۱٢ آبان ۱۳۸۸ | ٧:۳٤ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

از جمله عوامل دلسرد کننده دانش آموزان در مدرسه ها، بی مفهوم جلوه گر شدن محتوای برنامه های درسی است. فشاری که معلمان برای تکمیل یا به پایان رساندن محتوای برنامه درسی بر دانش آموزان وارد می برنامه های درسی به طور عمده منطقی، سازمان یافته و الگوریتمی هستند. در مقابل، پیش زمینه ها و نیازهای دانش آموزان فوق العاده متفاوت، متغیر و پیچیده اند. با در نظر گرفتن این دو سوی فرایند ارتباط بین محتوای برنامه درسی و دانش آموزان و با توجه به توصیف بالا، روشن می شود که تأثیر یادگیرنده و برنامه درسی بر هم، انتظاری واهی و پوچ نیست .تا زمانی که ارتباطی انعطاف پذیر بین دانش آموزان و محتواهای برنامه های درسی برقرار نشود، نه برنامه های درسی و نه دانش آموزان هیچ کدام موفق نخواهد بود.



ادامه مطلب
تاريخ : پنجشنبه ۳٠ مهر ۱۳۸۸ | ۱٠:۳٢ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

معلمان، مدیران و مربیان در برخورد با دانش آموزان در یک جنبه بسیار مهم اشتراک دارند و آن سروکار داشتن با عواطف دانش آموزان است. اگر به عواطف دانش آموزان توجه کافی شود، پیشرفت چشمگیری در تحصیل و ارتباط اجتماعی آنان حاصل خواهد شد. در غیر این صورت، آنان معلمان و مربیان خود را از صفحه ذهنشان حذف خواهند کرد. اگر چه در ظاهر، ادب اجتماعی و حرمت معلمی را پاس بدارند. چنین آموزشی، حاصلی جز ریاکاری ندارند. از این رو شایسته است، پیوسته رفتار، عواطف و احساس خود را نسبت به دانش آموزان مورد سنجش قرار دهیم. چک لیست زیر ابزاری است که بر اساس آن، معلمان می توانند به خود ارزشیابی عاطفی – احساسی بپردازند.

 چک لیست خود ارزشیابی

 رفتار یا واکنشی را که هنگام کار در برابر احساسات کودکان و نوجوانان، از خود نشان می دهید، با علامت مشخص کنید.

1- به احساسات دانش آموزان توجه می کنم.

2- دانش آموزی را طرد نمی کنم.

3- از دانش آموزی در حضور دیگران ایراد نمی گیرم.

4- در حضور دیگران دانش آموزی را توبیخ نمی کنم.

5- هنگام مواجهه با دانش آموزان، همواره از روش های مثبتی همچون: تشویق کردن، دلگرمی دادن و قوت قلب و اعتماد به نفس دادن استفاده می کنم.

6- اتفاقات معنی دار و قابل ملاحظه مربوط به دانش آموزان را ثبت می کنم.

7- محیط آموزشی را از طریق کتاب ها، تابلوهای اعلانات، منابع ایجاد علاقه، ابزارهای ترغیب کننده و سایر تجهیزات و مواد، به محیطی بر انگیزنده و تحریک کننده یادگیری و تقویت کننده نگرش های مثبت تبدیل می کنم.

8- از هر گونه بحران سازی جداً اجتناب می کنم.

9- فریاد نمی زنم و صدایم را بلند نمی کنم، ولی در عوض، آهسته، واضح و محکم صحبت می کنم.

10-در محیط کارم، معقول، منطقی، غیر احساساتی و آرام هستم.

11-  هنگام بحث با دانش آموزان، از مشاجره با آن ها و موضع دفاعی گرفتن در برابر آنان، خودداری می کنم.

12- به رفتارها توجه دارم، نه به شخصیت ها.

 



ادامه مطلب
تاريخ : پنجشنبه ۳٠ مهر ۱۳۸۸ | ۱٠:۱٤ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

فرآیندی کردن اطلاعات شامل فعالیت های شناختی متعددی است که همه آنها زمان می برد. بچه ها باید زمانهایی داشته باشند تا بدون مزاحمت اطلاعات را فرآیند کنند، به چیزهایی که گفته شده، مشاهده و یا انجام شده فکر کنند و جوابهای شخصی خودشان را مورد ملاحظه قرار بدهند.



ادامه مطلب
تاريخ : سه‌شنبه ۱٤ مهر ۱۳۸۸ | ۳:۳٢ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

معلم آگاه، قبل از هر نوع آموزش، باید چارچوب کار خود را بر اساس یک سلسله اصول شناخته شده تربیتی بنا نهد و با رویکردی منطقی، با ثبات و جامع بداند که یادگیرنده ها چگونه یاد می گیرند و او چگونه می تواند به بهترین وجه یادگیری آنها را هدایت و تسهیل کند. به عبارت دیگر، باید اصول و نظریه های یادگیری را به خوبی بشناسد. معلم باید در شناخت این اصول و نظریه ها رویه ای پویا و همیشه در حال پیشرفت داشته باشد و پیوسته خود را در مرکز اطلاعات، ارتباط و یافته های علمی قرار دهد. از جانب دیگر، بخش دیگری از ساخت چارچوب، شناخت دقیق یادگیرنده هاست و این که آنها دارای چه ویژگیهایی هستند، چه قدر از پیش نیازهای لازم برای هر نوع یادگیری را دارا هستند و سطح انگیزش و رغبت آنها برای آموختن موضوعی خاص چیست؟ هر معلم بدون در دست داشتن اطلاعات یادشده، نمی تواند فنون خاصی را برای آموزش برگزیند. البته شناخت دقیق عوامل دیگری چون کلیت برنامه آموزشی، هدف های آموزش موضوع یا درسی خاص و متغیرهای مدیریتی نیز در ساخت چارچوب دخالت دارند.



ادامه مطلب
تاريخ : دوشنبه ٦ مهر ۱۳۸۸ | ٩:۱۱ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

مدیریت جدید در آموزش و پرورش، همانند مدیریت در حوزه های گوناگون نظیر تجارت و ... بر پرورش منابع انسانی سازمان تاکید دارد. مدرسه به مثابه سازمانی که تحت نظر مدرسه است، برای حصول به اهداف تعیین شده به فعالیت منابع انسانی خود نیاز دارد. اهداف، زمانی برآورده خواهد شد که در کنار فراهم آیی امکانات مادی، فضای کار، بودجه و ... منابع انسانی مدرسه هم رشد مطلوبی داشته باشند. رشد و بالندگی منابع انسانی مدرسه،افزون بر کوشش های فردی منابع انسانی، برای ایجاد فرصت جهت بالندگی به درایت و تدبیر نیاز دارد.



ادامه مطلب
تاريخ : یکشنبه ٥ مهر ۱۳۸۸ | ۸:٤٥ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

امروزه همه انسانها باید بتوانند از دانش ریاضیات به گونه ای استفاده کنند و عادی ترین و معمول ترین شیوه استفاده از ریاضیات، به کارگیری روشهای استدلالی و منطق عقلانی در حل مسایل روزمره است.

ریاضیات به عنوان یک تلاش انسانی، علاوه بر کاربردهای متعدد، باعث تقویت قوه استدلال و ایجاد نظم فکری در ذهن دانش آموز می شود. ایجاد نظم فکری در قضایای حساب و هندسه، می تواند موجب برانگیختن حس زیبایی شناختی انسان شود. منطق موجود در درسهای ریاضی باعث می شود که فرد از مهارت تفکر برتر برخوردار گردد، چنانچه کارشناسان آموزشی می گویند: ریاضیات درسی است برای نمایش قدرت ذهن.

 

آموزش صحیح ریاضیات یعنی پرورش افرادی منطقی؛ افرادی که موضوعی را بدون استدلال صحیح و منطقی نپذیرند. ریاضیات، همچنین نحوه استدلال ذهن را فراگیر و قوی می کند.کودکان قبل از ورود به مدرسه، اطلاعات و دانسته های مقدماتی خود را از محیط زندگی دریافت و کسب می کنند. این اطلاعات اغلب متفرق، سطحی و پراکنده است و از گستردگی و عمق کافی برخوردار نیست.



ادامه مطلب
تاريخ : شنبه ٤ مهر ۱۳۸۸ | ٩:٤٢ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

مرکز شناخت شناسی ژنو، بر اساس تحقیقات خود، مغز انسان را دارای ده توانایی بالقوه به عنوان طیف ده گانه توانایی های ذهنی ( عقلی یا تفکر ) از قرار:یادآوری، مقایسه، گروه بندی، استقراء، قیاس، تعمیم، تجزیه و تحلیل، تصور، ترکیب و ارزشیابی می داند. رشد تفکر و دستیابی به تفکر منطقی به عنوان هدف محوری هر نظام آموزشی به معنای رشد و پرورش این ابعاد ده گانه می باشد. این توانایی ها در خلاء، پرورش نمی یابند و نیاز به بستری برای رشد دارند. این بستر چیزی جز مجموعه فعالیت هایی که این ابعاد ده گانه را توسط خود فرد در عمل به کار گیرد، نمی تواند باشد.



ادامه مطلب
تاريخ : چهارشنبه ٢۱ امرداد ۱۳۸۸ | ۱:٠۱ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

یاددهی موفق، به کاربرد شیوه های آموزشی متنوع و متناسب با نیازهای دانش آموزان بستگی دارد. درگیر کردن والدین در آموزش دانش آموزان مستلزم استفاده از رویکردهای بسیاری است.

از جمله آنها 8 نکته ای است که در ادامه می آید.

 « در هیجده سال اول زندگی، دانش آموزان فقط 9 درصد وقت خود را صرف امور مدرسه می کنند و 91 درصد بقیه وقت آنان در ارتباط با منزل و محیط بیرون می گذرد که تأثیر فوق لعاده ای روی یادگیری آنان می گذارند. ما نمی توانیم دانش آموزانمان را در خلا آموزش دهیم؛ تعلیم و تربیت باید تلاشی مشترک بین خانه و مدرسه باشد.»

معمولاً مدرسه ها در جذب والدین ضعیف عمل می کنند. شواهد جدید نشان می دهند خانواده در موفقیت تحصیلی دانش آموزان نقش حیاتی دارد.و شرکت خانواده در آموزش، عامل اساسی در موفقیت دانش آموز محسوب می شود. اگر مدرسه ها به والدین بها ندهند یا تاثیر آنها را در آموزش منفی بدانند یا آن ها را از تعلیم و تربیت فرزندانشان کنار بگذارند، نگرش هایی در خانواده ها بوجود می آید که از موفقیت دانش آموزان در مدرسه ممانعت به عمل می آورند. والدینی که از مدرسه کودک خود کنار گذاشته می شوند، پیاپی و به صورت پنهانی به فرزندان خود القا می کنند که این مدرسه ارزش آن را ندارد که وقتم را صرفش کنم، پس چرا تو وقتت را آن جا تلف می کنی.



ادامه مطلب
تاريخ : چهارشنبه ٢۱ امرداد ۱۳۸۸ | ۸:۱٢ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

یادگیری یک فرآیند است . در هر فرآیند عوامل و متغیرهایی در حال تعاملند. نوع و شدت تعامل تغییرات گوناگونی را به دنبال می آورد. بررسی همه عوامل موثر در فرایند تدریس امکان پذیر نیست . چند تا از مهمترین این عوامل که تاثیر آشکاری در روند یادگیری دارند عبارتند از : آمادگی انگیزه و هدف تجارب گذشته موقعیت و محیط یادگیری روش تدریس تمرین و تکرار و... از این میان درباره دو عامل آمادگی و شیوه تدریس نکاتی را از نظر می گذرانیم .



ادامه مطلب
تاريخ : سه‌شنبه ۱٢ خرداد ۱۳۸۸ | ٩:٠٧ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

طرح درس، عبارت است از تقسیم محتوای یک ماده ی درسی در یک دوره معین به مراحل و گامهای مناسب و مشخص براساس هدف و نتایج آموزش. برای تهیه و تنظیم طرح درس معلم باید در ابتدای هر سال تحصیلی براساس اصول معین بین هدفهای آموزشی و برنامه هفتگی، ترتیبی اتخاذ کند که مجموعه فعالیت های آموزشی به موقع، بدون وقفه در طول یک ترم یا سال تحصیلی اجرا شود. برای تحقق چنین مقاصدی طراحی و تنظیم یک جدول زمانی می تواند بسیار مفید و مؤثر باشد؛ زیرا هنگامی می توان منظم و مؤثر، در فرآیند آموزش به جلو گام برداشت که برنامه ها و فعالیت های آموزشی به تناسب زمان مورد نظر، ساختاری منظم داشته باشند. اگر معلمی طول دوره ی آموزشی را با توجه به مجموعه ی شرایط، به جلسات مفید آموزشی تقسیم نکند و فعالیت های آموزشی هر جلسه را براساس اهداف تنظیم ننماید، هرگز نمی تواند انتظار کارآیی مؤثر از تدریس خود و حداکثر یادگیری از دانش آموزان خود داشته باشد. معلم باید کلیه فعالیت های طول دوره را به صورت یک جدول زمان بندی شده با درج عنوان اصلی و هدف کلی هر جلسه به انضمام تاریخ ارزشیابی تشخیصی، تکوینی و پایانی تهیه و به دانش آموزان قبل از شروع و آغاز فعالیت ارائه نماید. آشنایی دانش آموزان از مجموعه فعالیت های طول سال به تفکیک جلسات و همفکری آنان با معلم می تواند اثربخشی تدریس معلم و انگیزه ی یادگیری دانش آموزان را دو چندان کند. برای تنظیم چنین جدولی می توان مراحل زیر را به ترتیب طی کرد:



ادامه مطلب
تاريخ : دوشنبه ٧ اردیبهشت ۱۳۸۸ | ۱٢:٢٠ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

سئوالات عمومی آزمون جامع علمی معلمان و نشریات رشد استان اصفهان

ردیف

استراتژی تدریس و مدیریت مدرسه ( ویژه ی مدیران و معاونین )

1

هویت اصلی محیط یادگیری در چیست؟

الف) استراتژی تدریس.

ب) ایجاد انگیزه.

ج) فراگیران.

د) معلم.

2

در کدام یک از موارد زیر یادگیرنده اطلاعات را به طور کامل دریافت می کند؟

الف) هر 8 دقیقه تکنیک مناسبی برای انتقال مطالب اتخاذ کند.

ب) هر 20 دقیقه یک بار روند اداره کلاس را از حالت انفعالی به فعال سوق دهد.

ج) 40 دقیقه را برای ترغیب، تمرین و بحث در کلاس در نظر بگیرد.

د) 20 دقیقه از یک ساعت تدریس را به صحبت و سخنرانی اختصاص دهد.

3

چه مواردی برای بالا بردن کیفیت تدریس لازم است؟

الف) ارتباطات، ارزشیابی و انگیزه.

ب) دانش، مهارت و انگیزه.

ج) شناخت ویژگی های سنی، خصوصیات رفتاری و روش تدریس.

د)فنون تدریس، یاددهنده، یادگیرنده.

4

دانش آموزی که به دنبال جلب توجه در کلاس است و معلم باید رفتارش را ندیده گرفته و از راه های دیگر به او توجه کند، معمولا دچار کدام یک از رفتارهای ناهنجار زیر است؟

الف) دوست دارد با بحث های دوطرفه موردتوجه قرار بگیرد.

ب) رفتاری خصمانه دارد.

ج) طعنه می زند و سوال پیچ می کند.

د) فکر می کند اطلاعات زیادی دارد.

5

اگر معلم از فراگیر بخواهد که او را در خلاصه کردن درس کمک کند، یعنی فراگیر کدام رفتار ناهنجار را داشته است؟

الف) تمایل به مشارکت در کلاس ندارد.

ب) در کلاس درس حضور ذهن ندارد.

ج) دوست دارد با بحث های دوطرفه مورد توجه قرار گیرد.

د) فکر می کند که همه چیز را می داند.

6

ویژگی های مشترک بین گروه های سنی، از چه منظری بررسی می شود؟

الف) سن.

ب) علاقه.

ج) هوش.

د) یادگیری.

7

کدام گزینه جزء اهمیت اصلی فنون تدریس (نقش های کلیدی فنون تدریس) نیست؟

الف) انتقال اطلاعات.

ب) ایجاد محیط تعامل.

ج) برانگیختن علاقه و تحریک فراگیران.

د) وضع قوانین معقول در کلاس درس.

8

تدریس از طریق بحث گروهی، فعالیت های تیمی و ایفای نقش جزء کدام یک از انواع روش های تدریس است؟ روش . . .

الف) شاگرد ـ محور.

ب) یادگیری ـ محور.

ج) معلم ـ محور.

د) معلم.

9

کسانی که مدل یادگیری آن ها «دیداری» است به کدام سمت نگاه می کنند؟

الف) بالا.

ب) پایین.

ج) چپ.

د) مستقیم.

10

کدام یک از فنون تدریس تمام مدل های یادگیری (دیداری، شنیداری، حرکتی) را فعال می کند؟

الف) خواندن.

ب) سفر علمی.

ج) فعالیت های عملی .

د) مطالعه ی موردی.

11

برای آموزش فراگیری که از طریق مدل شنیداری مطلب را بهتر یاد می گیرد بهتر است معلم کدام یک از فنون تدریس را به کار برد؟

الف) پوستر و عکس.

ب) جداول و نمودار.

ج) طوفان مغزی.

د) فعالیت های علمی.

12

فراگیری که بین سه شغل «مکانیکی، مجری گری رادیو و هنرمندی» مجری گری رادیو را ترجیح می دهد، کدامیک از مدل های یادگیری او قوی تر است؟

الف) حرکتی.

ب) حسی.

ج) دیداری.

د) شنیداری.

13

افرادی که عزت نفس بالایی دارند و نقاط ضعف و قوت خود را به خوبی می شناسند .کدامیک از هوش های آن ها بیشتر پرورش پیدا کرده است؟

الف) بصری.

ب) درون فردی.

ج) منطقی.

د) میان فردی.



ادامه مطلب
تاريخ : دوشنبه ٧ اردیبهشت ۱۳۸۸ | ۸:٤٤ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

مقطع ابتدایی زیر بنای مقاطع دیگر تحصیلی می باشد و در مقطع ابتدایی نیز پایه اول اساس پایه های دیگر می باشد و هر چقدر دانش آموزان در این پایه بهتر آموزش ببینند در پایه های دیگر راحت تر هستند و بالعکس ; در پایه اول دو درس ریاضی و فارسی ( قرائت فارسی و املای فارسی ) کلیدی هستند و بیشترین ساعات به این دو درس اختصاص می یابد و از بین دو درس ذکر شده درس فارسی از اهمیت دو چندانی برخوردار می باشد. به طوری که بدون یادگیری درس فارسی ، یادگیری دروس دیگر تقریبا غیر ممکن می باشد. چندین بار بود که آموزگار پایه دوم از وضعیت تحصیلی دو دانش آموز ابراز نگرانی می کرد و آنان را در حد دانش آموزان پایه اول هم نمی دانست . از عدم پیشرفت تحصیلی آنان صحبت می کرد; مدیر مدرسه با اولیای دانش آموزان ذکر شده ، مشاوراتی را بعمل آورد . قرار شد آنان به فرندان خود کمک کنند و همگام با معلم درس ها را تکرار و تمرین کنند.بعد از گذشت یک ماه ، متاسفانه پیشرفتی حاصل نشد در جلسه شورای معلمان وضعیت دانش آموزان مذکورمورد بحث قرار گرفت . پیشنهادهایی ارائه گردید و بنده را مامور رسیدگی به این دانش آموزان نمودند ، من هم با بررسی نمرات سال گذشته آنان و مشاوره با والدین و معلم پایه دوم آنان مطالبی را جمع آوری نمودم.



ادامه مطلب
تاريخ : جمعه ٤ اردیبهشت ۱۳۸۸ | ٩:٥٩ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

روش تدریس و چگونگی برقراری ارتباط با دانش آموزان از موضوعاتی است که توجه به آن می تواند نقش مؤثری در بالا بردن کیفیت آموزشی در مدارس ایفا نماید. مدیریت روابط با دانش‌آموزان نیز به اندازه موضوع درس مهم است. در محیطی که دانش آموز با معلم خود احساس نزدیکی نکند و از او بترسد و یا به او اعتماد نداشته باشد یادگیری به نحو احسن انجام
نمی گیرد. تجربه نشان داده است که اگر حتی دانش آموز به درسی علاقه‌مند نباشد اما معلمِ آن را دوست بدارد و با او ارتباط روحی برقرار کند درس را به خاطر معلم خود می خواند و چه بسا که به درس علاقه‌مند هم بشود.
احترام متقابل:

معلمی که دانش آموز را پائین تر از خود می داند و به او با دیده تحقیر می نگرد نباید انتظار احترام از طرف او را داشته باشد. اگر دانش آموز را به عنوان یک انسان مستقل بپذیریم و به خواسته ها و نظرات او احترام بگذاریم درواقع به خود احترام گذاشته ایم و این احترام متقابل صمیمیت و نزدیکی روحی ایجاد خواهد کرد.
الگوی خوب:برای الگوی خوب بودن باید به حرف های خود معتقد باشیم و به آن عمل کنیم. صرف گفتن «دروغ بد است» یا «منظم بودن خوب است» تأثیری بر اخلاق و رفتار دانش آموز نمی گذارد. زمانی
می توانیم انتظار رفتار درست از آنها را داشته باشیم که خود نیز به آن ها مقید و معتقد باشیم. معلمی که از دانش آموزان توقع دارد منظم باشند باید خود نیز منظم بوده و در سر کلاس به موقع حاضر شود. دانش آموزان خیلی زود دوگانگی رفتار را متوجه می‌شوند.
شوخ طبعی :

شوخی کردن به جا در کلاس هم موجب تلطیف فضای درسی خواهد شد و هم از فشار درس به ویژه دروسی چون ریاضی و فیزیک می کاهد. البته باید مواظب بود که شوخ طبعی شکل تمسخر و ریشخند دانش آموزان را به خود نگیرد؛ چرا که استهزای دانش‌آموز به خصوص در حضور دیگران نه تنها موجب تنفر وی از درس می شود بلکه گاهی لطمات روحی زیادی را ایجاد می‌کند.
روانشناسی رفتار:مدرسه بهترین جا برای یادگیری رفتارهای اجتماعی است. اگر به سخنان دانش آموز به دقت گوش داده و حرفش را قطع نکنید او یاد می گیرد به طرف مقابل خود احترام گذاشته و به حرف‌هایش خوب گوش دهد. ایجاد بحث های دو یا چند نفره و وادار کردن دانش‌آموزان به گوش دادن موجب می‌شود این هنر را عملاً یاد بگیرند. همچنین هنگام پاسخ دادن دانش آموز تمام حواس خود را جمع صحبت هایش کنید. این کار موجب می‌شود دانش آموز احساس کند به او توجه می‌شود و صحبت هایش (هرچند تکراری یا نادرست باشد) برای معلم مهم است. . این کار موجب تشویق دانش آموز شده و سبب می شود به درس با دقت بیشتری گوش کرده و همواره در مباحث آن شرکت کند.
بی‌توجهی به صحبت‌های دانش آموز، بی حالتی و سردی چهره شوق پاسخگویی را در وی می‌کاهد.
برنامه ریزی :

تحقیر و توبیخ دانش آموز همیشه شیوه مناسبی برای اصلاح دانش آموزان بعضاً تنبل نیست. گاه تشویق تأثیری می گذارد که توبیخ نمی گذارد. استفاده از دانش‌آموزان درسخوان برای کمک به ضعیف ترها، دسته بندی دانش آموزان و ایجاد گروه های درسی و رقابت سالم بین آنها می تواند به پیشرفت درسی کمک نماید. مشورت و صحبت با والدین نیز می تواند در این زمینه گره‌گشا باشد. بیشتر دانش‌آموزانی که از نظر درسی ضعیف هستند افراد بی‌برنامه‌ای‌اند که در طول روز زمان مفید خود را هدر می دهند و شب امتحان نمی‌توانند جبران کنند. با همکاری مشاورین مدرسه، اولیا و خود دانش آموز می‌توان برنامه‌ریزی و نظم را به آنها آموخت.

شیما جمالی(ایران)



تاريخ : جمعه ٤ اردیبهشت ۱۳۸۸ | ٩:٤۸ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

انشا و نویسندگی یکی از مقوله های آموزش زبان فارسی است. دقت نظر در امر آموزش انشا، بازنگری عمیق در آموزش زبان و ادبیات فارسی را ضروری می سازد.

درس انشا را باید از چارچوب یک کار کار تفننی خارج کرد. شاید نظر غالب این باشد که قرار نیست همه تحصیل کردگان و اهل سواد و دانش، مهارت و توانایی نوشتن پیدا کنند، بلکه این اهل ذوق و علاقه مندان واقعی هستند که چنین مهارتی را خارج از محدوده آموزش رسمی فرا می گیرند. اما چنین نیست. همه کسانی که تحصیل می کنند، کم و بیش به نوشتن نیاز دارند. این نیاز می تواند از ساده ترین کارهای نگارشی شخصی تا پیشرفته ترین و پیچیده ترین نمونه های آثار ادبی و هنری را در بر گیرد.

بنابراین جایگاه و ضرورت آموزش انشا، باید در اذهان و برای برنامه ریزان و کارشناسان آموزشی روشن شود. بی توجهی به قانونمندی های اصولی در برنامه ریزی آموزش انشا و نیز تفننی تلقی کردن آن، از همین طرز فکر ناشی می شود. در حالی که نقش اساسی نوشتن در حیات، تفکر، تعلیم و تربیت، هستی شناسی و معرفت شناسی بر کسی پوشیده نیست. شاید بتوان گفت که رمز اساسی پیشی گرفتن فرهنگ و تمدن اسلامی در دوران های گذشته و موفقیت های فرهنگی و علمی دنیای غرب در عصر حاضر، ناشی از توجه به چنین پشتوانه فرهنگی بوده است. اگر آموزش و پرورش ما، امروز به چنین امری توجه نکند، فردا بسیار دیر خواهد بود.



ادامه مطلب
تاريخ : سه‌شنبه ۱۱ فروردین ۱۳۸۸ | ۱٢:٠۸ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

اگر از آن معلم هایی هستید که فکر می کنند کلاس، جایی است که بچه ها باید در آن با لذت کار کنند، قصه گفتن در کلاس را می پسندید. امتحان اش کنید. لذت بخش خواهد بود؛ هم برای شما و هم برای بچه ها.

 

اما اگر فکر می کنید شادی برای بچه ها آب و نان نمی شود، خوب است بدانید که هواردگاردنر که خیلی روان شناسی آموزشی بلد است می گوید: " یکی از راه های ایجاد توانایی راهبری در بچه ها، این است که مجبورشان کنیم با صدای بلند یک قصه تعریف کنند. به این ترتیب، آن ها افق دیدشان را گسترش می دهند، تخیل شان را تقویت می کنند، و خودشان را برای زندگی پیش رویشان آماده می کنند.

 

آموزه های دینی هم، از داستان های استعاری استفاده می کنند تا مجموعه ی امکانات و محدودیت های یک ذهن هوش مند را هم آهنگ کنند.

داستان ها، تنها وسیله ی سرگرمی نیستند. آن ها می توانند تجربه های ما را اصلاح کنند و به تغییر و رشد ما کمک کنند.

 

چطور در کلاس مان قصه های جذاب تعریف کنیم؟

 

هر معلمی شیوه هایی شخصی برای قصه گویی دارد. بعضی از معلم ها دوست دارند با حرکات سر و دست داستان تعریف کنند. عالی است. اما اگر داستان ها را سر راست و بی ادا و اصول هم تعریف کنیم می توانند همان قدر جذاب و مؤثر باشند. اجازه ندهید " ترس از نمایش بازی کردن " جلوی کارتان را بگیرد. نگران نباشید که شاید بچه ها به شما بی توجهی کنند یا بی نزاکت شوند. اگر شما آرام و آسوده باشید و از کارتان لذت ببرید، بچه ها هم به شور و اشتیاق شما پاسخ خواهند گفت و به آن ها هم خوش خواهد گذشت.

 

چند ایده برای امتحان کردن

 

1- یک داستان ساده را انتخاب کنید، داستانی که دوست اش دارید و خوب بلدید.

برای بیش تر معلم ها،داستان های واقعی دوران کودکی شان، راحت ترین و دوست داشتنی ترین داستان هایی هستند که می شود تعریف کرد. بچه ها خیلی دوست دارند داستان هایی درباره ی وقتی که معلم شان کوچک بود بشنوند. می توانید داستان خود را با چنین عبارت هایی شروع کنید: " یه بار وقتی که " یا " وقتی من کوچیک بودم " یا مثلاً " تا حالا درباره عروسکم چیزی براتون تعریف کرده ام؟ "

 

2- تلاش های اول تان را در حد سه تا پنج دقیقه، کوتاه و مختصر کنید. اگر گروه تان ظرفیت توجه بیش تر و طولانی تری داشت، همیشه بعداً می توانید جزئیات بیش تری اضافه کنید.

 

3- داستان هایی بر مبنای کتاب های مصور و محبوب بچه ها برایشان تعریف کنید. یک کتاب انتخاب کنید که هر سال برای کلاس بخوانید. جزئیات طرح داستانی و سرعت تعریف کردن داستان را از پیش مرور کنید. به این ترتیب، وقتی قصه می گویید، به بچه ها می فهمانید که شما می خواهید برایشان قصه ای تعریف کنید نه این که یک داستان را از رو بخوانید. بعضی از بچه ها تعجب خواهند کرد که شما کتاب تان را کجا پنهان کرده اید، و وقتی شما داستان را از حفظ می گویید آنها شیفته ی این کار خواهند شد. گروه را ترغیب کنید که به شما بپیوندند. بیش تر مواقع این کار موفقیت تان را تضمین می کند.

 

4- خودتان را به وقت قصه گویی محدود نکنید. در طول روز فرصت های زیادی برای شما و بچه هاتان هست که در زمان گروهی، در گوشه ی آپارتمان، یا در یک مکان اجراهای نمایشی قصه بگویید.

 

5- شما هم شکوفا شوید! هر چه احساس راحتی بیش تری کنید، آزادتر خواهید بود تا قصه گویی تان را بهتر و طولانی تر کنید. می توانید صدایتان را عوض کنید و شخصیت ها و حالت های مختلف را اجرا کنید؛ یا از صحنه سازی کمک بگیرید. مثلاً یک تکه پارچه را موج دار تکان بدهید تا توفان را نشان بدهید؛ و صداهای خاصی از خودتان در بیاورید که حوادث را در داستان به هم ربط بدهید. بچه ها را تشویق کنید که در همه ی کارها مشارکت کنند.



تاريخ : سه‌شنبه ۱۱ فروردین ۱۳۸۸ | ۱٢:٠۳ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

یک عده معلمین برعلاوه داشتن توجه به درس وشاگردان می خواهد که به شاگردان خودرا قدرتمند نشان بدهد وبه دوقسم می باشد:

الف) اقتدار طلب مثبت :

گروهی از معلمانند  که طالب حکمروایی خود در کلاس هستند ولی این موضوع باعث آموزش اخلاقی نادرست دانش آموزان نمی شود؛بلکه در دلهاشیان جایگزین گردیده و از سلوک او الگو پذیری می نمایند.

 آنها وضعیت شاگردان را خوب می شناسند ، لذادر جریان تدریس اعمال زور نمی نمایند ونسبت به ارائه ی   درس جدی می باشند.

 ضمن توجه به روش خویش ؛نسبت به فراگیران محبت داشته بین آنان ؛احترام متقابل وجوددارد.

 

ب ) اقتدارطلب منفی :

این گونه از معلمان ؛ همواره تند خو ودارای رفتاری قهر آمیز هستند.

 تسلط طلبند و این امر موجب می شودکه شاگردان معمولا از آنها حالت مطلوب وخوشایندی نداشته باشند.

به گمان این گونه معلمان؛ صادر کردن احکام خشک توسط آنها طریقه ای خوب وعالی است .

معمولا پرگوئی می کنند و  یک فضای خشک و بی روح را برکلاس حاکم میسازند .



تاريخ : شنبه ۳ اسفند ۱۳۸٧ | ۸:٢٤ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

١- آسان سازی فرایند ساخت دانش است.

٢- چون یادگیرنده در مرکز یادگیری قرار دارد ؛معلم نقش راهنما وتسهیل کننده را بازی

می کند.

٣- به فراگیر اجازه می دهد؛تا دانش را بسازد ونه اینکه دانش از طریق آموزش به او ارائه شود.

۴-با آگاهی از نظرات وتجارب قبلی فراگیران ؛،موقعیتهایی(پروژه ؛تهیه ی گزارش ؛کارورزی و...) را طراحی می کند که آنها بتوانند به بازسازی وبسط دانش خود بپردازند.

۵- بخش مهمی از نقش معلم در فضای ساختن گرا ؛سوال کردن است.زیرا طرح سوال به عنوان داربست یادگیری ؛مورد استفاده قرار می گیرد.

۶- نوع سوالات معلم ؛تحلیل ؛ترکیب وقضاوت توام با ارزیابی را به همراه دارد.سوالاتی مانند:

*آیا مطلب تازه ای دیده ای؟

* آیا می توانید راه دیگری بیابید؟

* چه اتفاقی می افتد اگر.....

٧- معلم دانش آموز را در کشف توانایی ها وعلایق یاری می کند؛ چون می داند هیچ

 انگیزه ای  قوی تر از علاقه ی عمیق ووادارنده نیست.

٨- معلم در این روش تفاوتهای فردی را به عنوان (گنجینه های دانش ) به حساب

می آورد؛که می تواند برای غنی سازی وتقویت یادگیری فراگیر مورد استفاده قرار گیرد.

٩- از دید معلم ساختن گرا ؛ دانش آموز متفکری است که نظریه پرداز آینده خواهد بود.

١٠-......

 



تاريخ : یکشنبه ٢٧ بهمن ۱۳۸٧ | ۸:۳۸ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

١- هدف انتقال معلومات نیست ؛بلکه استفاده از  رویکردهای اکتشافی ؛همیاری ؛حل مساله وفعالیتهایی مانند :فعالیتهای مشاهده ای ؛گردش علمی و... برای فراهم نمودن زمینه  تولید دانش توسط فراگیران هدف اصلی تدریس خواهد بود.

٢- نو ع مواد آموزشی مورد استفاده ؛ به گونه ای است که فراگیران بتوانند با آنها به دست ورزی پرداخته ویا از آنها برای برقراری تعامل با محیط بهره گیرند.

٣- در این تدریس ؛کنترل ونظارت بر فرایند یادگیری به دانش آموز سپرده می شود. در واقع یادگیرندگان با راهنمایی معلم ؛فرصت کشف فعال ؛کاوشگری ؛بحث وگفت و گو ؛ارزیابی نقطه  نظرات واستدلال وتبادل عقیده پیدا می کنند.

۴- یادگیری مشا رکتی وجمعی مورد حمایت وتشویق این نوع تدریس قرار دارد.

۵- کلاسهای درس ساختن گرا غالبا  حالتی مانند کارگاه آموزشی دارند.

۶- در تدریس ساختن گرا ؛دانش آموز  از گروه می آموزد وبه گروه یاد می دهد وتعاون وهمکاری را به عنوان یک اصل مسلم در یادگیری می پذیرد.

٧-.....

 



تاريخ : شنبه ٢٦ بهمن ۱۳۸٧ | ٢:٤۱ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

الف-تاکید بر انجام فعالیتهای ذهنی مانند:

تجزیه وتحلیل؛استنباط؛مقایسه ومشاهده

ب- تاکید بر آموخته های پیشین واستفاده از آن برای درک مطالب جدید مورد یادگیری

ج-ضروری بودن استفاده از نقشه های مفهومی ؛طرح واره های ذهنی؛ارائه ی خلاصه فعالیت و..برای تسهیل پردازش اطلاعات

د-توجه به تفاوتهای فردی

ه-تنظیم محتوای یادگیری به گونه ای که در بر گیرنده ی فعالیتهایی متناسب با سبکهای گوناگون یادگیری باشد.

و- ارائه ی جامع ترین مفاهیم واندیشه ها به صورت خلاصه و سپس معرفی تدریجی مطالب فرعی تر وجزیی تر

ز- پرهیز از دادن پاسخ مستقیم به دانش آموز

ح- توجه به برنامه ریزی برای تعمق یادگیری با عنایت به مراحل رشد شناختی

 دانش آموزان

ط- کمک به دانش آموزان برای بسط مهارتهای فرایندی خود؛ نظیر مشاهده کردن؛اندازه گیری کردن ؛طبقه بندی؛ارتباط برقرار نمودن؛استنباط کردن ؛پیش بینی نمودن و.....



تاريخ : شنبه ۱٢ بهمن ۱۳۸٧ | ۸:٥٤ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

١- محور ومرکز یادگیری می باشند وآموزش به طور کامل کنترل شده است.

٢- محتوای یادگیری را به صورت آماده در ترتیب و توالی مناسبی(از ساده به پبچیده) ارائه می دهند تا یادگیری ارتقاء پیدا نماید.

٣- محیط یادگیری را به گونه ای سازماندهی می کنند که به بروز واکنش ورفتار مطلوب بینجامد.

۴- براساس هدفهای رفتاری؛ آزمونهی دقیقی تهیه می کنند ودانش آموزآن نیز می توانند با توجه به درست یا اشتباه بودن پاسخهایی که به سوالات آزمون می دهند؛از نقاط قوت وضعف خود در یادگیری آگاه شوند.

۵- استفاده از روشهای مختلف از جمله زنجیره کردن؛تقویت مثبت ومنفی و.. برای ایجاد رفتارهای تازه یا افزایش رفتارهای موجود

۶-نادیده گرفتن فعالیتهای ذهنی ویادگیریهایی که قابل مشاهده نیستند.

٧- تقویت پاسخهای مناسب دانش آموزان از طریق تشویق وتائید

٨- اعتقاد به مشخص ؛محدو د؛کم دامنه وقابل اندازه بودن محتوا ومواد آموزشی

بهره گیری از سخنرانی وتمرینهای هدایت شده در تدریس

(بروشور دفتر راهنمایی تحصیلی



تاريخ : پنجشنبه ۱٠ بهمن ۱۳۸٧ | ۸:٥٤ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

١- بیان روشن وواضح نتایج وپیامدهای یادگیری(هدفهای آموزشی) برای

فراگیران در راستای در نظر گرفتن انتظارات وقضاوت در باره ی اینکه آیا به 

آنهارسیده اند یا خیر؟

٢- منفعل یا اثر پذیر بودن فراگیر

٣- بسیار مهم بودن رسیدن به نتیجه ی مطلوب

۴- انبار شدن محرکها در ذهن فراگیران و فراخوانده شدن آن در موقع نیاز



تاريخ : پنجشنبه ۱٠ بهمن ۱۳۸٧ | ۸:٤٥ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()

تدریس در کلاس های چند پایه، پدیده تازه ای نیست. در برخی از کشورها، به ویژه در کشورهای اسلامی، چندین قرن از این روش آموزشی در مدرسه های مذهبی استفاده شده است. در کشورهایی مثل چین و نپال، پیش از اجباری شدن آموزش ابتدایی و نیز در کشورهایی که تحت سلطه استعمار قرار داشتند، تدریس در کلاس های چند پایه از قدمت یکصد ساله برخوردار است.

 در کشور ما نیز عوامل جمعیت شناختی، جغرافیایی، تاریخی، سیاسی، اقتصادی، دینی و فلسفی در تشکیل کلاس های چند پایه اثر چشمگیری داشته اند و از این روش تدریس برای برآوردن نیاز آموزش همگانی استفاده شده و می شود.

اگر چه در نظام آموزش و پرورش کشور ما، به منظور برقراری عدالت آموزشی، یعنی دادن حق طبیعی آموزش به تمامی کودکان واجب التعلیم کشور، از تدریس در کلاس های چند پایه استفاده می شود، اما بررسی های انجام شده در این مقوله مهم آموزشی و پرورشی، اجمالی و پراکنده اند و هیچ اقدام جدی و مثبتی در این زمینه صورت نگرفته است.

حتی از نتایج بررسی های انجام شده نیز استفاده ای نشده است .بنابراین می توان گفت در کشور ما، این بخش از آموزش و پرورش، نادیده انگاشته شده است .از جمله تحقیقات انجام شده دراین زمینه، تحقیقی است پیرامون کلاس های چند پایه  که بر اساس نتایج آن، بخشنامه توصیه شده است: " کلاس های ادغامی از پایه های متوالی تشکیل شوند و نظارت، پیگیری و اصلاح امور آن ها از اولویت بیش تری برخوردار شود. همچنین برنامه ورزش این کلاس ها، برای هر پایه، به صورت مجزا طراحی شود."

توسعه کلاس های چند پایه در بسیاری از کشورها به عنوان یک ضرورت شناخته شده است. در هندوستان 77 درصد مجموع مدرسه های ابتدایی، چند پایه هستند. این امر از عوامل متعددی ناشی شده است؛ از جمله: مسائل جغرافیایی ( نواحی صعب العبور، فقدان حمل و نقل آسان، پراکندگی مناطق و ... )، عوامل جمعیت شناختی ( نواحی کم جمعیت )، کمبود کلاس درس، مهاجرت و جابه جایی ( قبایل چادرنشین و مهاجران موقت ) و وضع نامساعد مردم از نظر اقتصادی و فرهنگی ( نیاز به نیروی کار کودکان و ضروری ندانستن آموزش دختران.)

 ویتنام نیز از جمله کشورهایی است که منابع قابل توجهی را برای گسترش آموزش در کلاس های چند پایه اختصاص داده و این نوع آموزش را به عنوان روشی آموزشی به رسمیت شناخته است و نیز خواستار ارتقای گسترده آن شده است. عوامل متعددی سبب به وجود آمدن چنین پدیده ای در ویتنام شده اند، از جمله: شرایط سخت اقلیمی و منطقه ای این کشور که رفت و آمد را با مشکل مواجه کرده است، جمعیت بسیار پراکنده ساکن در مکان هایی که دسترسی به آن ها بسیار مشکل است، رشد کم اقتصادی، به حدی که هنوز تعداد زیادی از مردم بی خانمان هستند، نقش خانواده به عنوان یک واحد اقتصادی کاملاً خودکفا و مستقل و استفاده از کار کودکان به عنوان منبع مهم نیروی کار. البته دلایل دیگری نیز در این امر دخالت دارند. از جمله این که: کلاس های چند پایه کوچک هستند و می توان آن ها را ارزان تر از یک مدرسه چند کلاسه دایر کرد و پراکندگی آن ها نیز می تواند طوری باشد که نزدیک به محل اقامت دانش آموزان باشند. از طرف دیگر اختصاص دادن نیروی انسانی کافی به مدرسه های تک پایه با شرایط دشوار اقلیمی این نواحی امکان پذیر نیست و تعداد معلمانی که حاضرند در مناطق خاص و دور افتاده خدمت کنند، نسبتاً کم است .

 ژاپن نیز یکی دیگر از کشورهایی است که با تصویب قوانینی از جمله: " قانون اصلاح آموزش و پرورش در مناطق دور افتاده " و "گام های اضطراری برای مناطق دارای جمعیت پراکنده "، اقدام به تشکیل کلاس های چند پایه کرده است و سعی دارد استانداردها را در این کلاس ها بالا ببرد و به این منظور، مجوزهای خاصی برای افزایش حقوق معلمان این کلاس ها، تأمین مسکن آن ها، فراهم کردن وسایل حمل و نقل، امکانات بهداشتی، خدمات پزشکی و پرستاری برای معلمان و دانش آموزان و افزایش سهم خزانه داری ملی برای توسعه ساختمان ها، ورزشگاه ها و مسکن معلمان در مناطقی که کلاس های چند پایه دارند، صادر شده است .

 بررسی ها در ایالات مختلف آمریکا نشان می دهند که گر چه روش گروه بندی بر اساس سن هنوز در حال توسعه است و مخالفت هایی با کلاس های چند پایه می شود، اما در برخی از ایالت ها، این کلاس ها برای متخصصان آموزشی یک انتخاب برتر است. در بسیاری از مدرسه ها، معلمان پیشنهاد ادغام کلاس ها را کرده اند و حتی دیوار کلاس ها را برداشته اند؛ زیرا معتقدند، افرادی که در جامعه و خانواده زندگی می کنند، چند سنی هستند و آموزش باید نمونه ای از زندگی واقعی باشد. بنابراین، برای این که کلاس ها انعکاسی از زندگی واقعی باشند، دانش آموزانی با سنین متفاوت می توانند در یک کلاس حاضر شوند .

 در رابطه با تأثیرات مثبت و منفی کلاس های چند پایه یا بی تأثیر بودن آن ها بر فرآیند یاددهی – یادگیری، تحقیقات متعددی انجام شده است که به نتایج متفاوت وغیر یکسانی رسیده اند. برخی از آن ها استفاده از کلاس های چند پایه را در درس هایی چون قرائت، ریاضی و دیگر موضوعات فهمیدنی سودمند نمی دانند و برخی دیگر هم محدودیت هایی برای این گونه کلاس ها برشمرده اند. مثلاً این که: تفکیک دانش آموزان در کلاس دشوار است، فشار کار بر معلم زیاد است، به نیازهای فردی دانش آموزان کم تر توجه می شود،  فضای فیزیکی کلاس برای همه گروه های دانش آموزی وسعت کافی ندارد و آن ها نمی توانند فعالیت های خود را تحت راهنمایی معلم انجام دهند.

 خلاصه تجربیات به دست آمده در کشورهای:استرالیا، بنگلادش، جمهوری خلق چین، هند، اندونزی، جمهوری کره، مالزی، مالدیو، نپال، پاکستان، فیلیپین، و تایلند  تأکید می کند که: برنامه ریزی آموزش ابتدایی و فهرست حداقل توانایی های آموزشی، برای کلاس های چند پایه طراحی و تهیه نشده اند. بنابراین، به کارگیری برنامه های مدرسه ای رایج در این گونه کلاس ها با مشکلاتی روبه رو است، معلمان این کلاس ها با کمبود مواد و وسایل آموزشی مواجهند. ارزشیابی مستمر و مداوم که نیاز ضروری دانش آموزان چنین کلاس هایی است به خوبی صورت نمی گیرد .علاوه بر این ها، بسیاری از معلمان این کشورها در کلاس های آموزشی چند پایه کار می کنند، اما برای تعداد کمی از آن ها تربیت معلم قبل یا در حین تدریس تشکیل می شود و همچنین سیستم آموزشی این کشورها به طور کلی توجه کافی به کارکرد مناسب این مدرسه ها ندارد.

 پاوان و میلر بروس در تحقیقات دیگری  نشان دادند که برنامه های کلاس های چند پایه باعث ارتقای سطح آموزش در بسیاری از مدرسه ها شده و نتایج بهتری از آموزش سنتی داشته است. پاروان، 64 مورد مطالعه در آمریکا و کانادا انجام داد و متوجه شد که اکثر کلاس های چند پایه ( 58 درصد ) در پاسخ به تست ها، موفقیت بیش تری داشته اند و در مورد بهداشت روانی نیز 52 درصد آن ها از وضعی بهتری برخوردار بوده اند . هفت مورد تحقیق در زمینه مقایسه وضعیت دانش آموزانی که تمام دوره ابتدایی خود را در مدرسه های تک پایه گذرانده اند و دانش آموزانی که در کلاس های چند پایه تحصیل کرده اند، نشان می دهد که دانش آموزان کلاسهای چند پایه  موفقیت تحصیلی بیش تری داشته اند.

 

 



ادامه مطلب
تاريخ : سه‌شنبه ۸ بهمن ۱۳۸٧ | ٤:۳۱ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()