در این زمینه ده اصل گفته شده است:

 وجود صمیمیت بین پدر و مادر

اگر داخل خانه بین پدر و مادر صمیمیت و همکارى وجود داشته باشد، آنگاه مى توانید از بچه ها توقع داشته باشید که آنها هم با شما همکارى کنند و صمیمى باشند. اولین دارویى که داده مى شود این است که خودتان با یکدیگر صمیمى باشید. دوست باشید، درد دل خود را بگویید، باهم صحبت کنید تا در این محیط این صفات پرورش یابد. «مردم را نه فقط با زبان، بلکه با عمل به راه خیر دعوت کنید.»

هوشیارى، دقت، حسابگرى

در صورتى صمیمیت ایجاد مى شود که فرزند احساس کند اولیائش انسانهاى هوشیار و مشکل گشایى هستند. اگر احساس او این باشد که مى توان پدر و مادر را فریب داد احساس صمیمیت نخواهدکرد. موضعگیرى مى کند و کار خودش را انجام مى دهد.

رفتار اخلاقى و شخصیت تربیتى

درستکارى و پاکى و صداقت و حسن خلق به انسان شخصیت مى دهد . شخصیت هم نفوذ ایجاد مى کند و با این نفوذ مى توان شخص مقابل را متقاعد کرد. فرزندان باید خاطره خوبى از رفتار اخلاقى و شخصیت تربیتى پدر و مادر در دلشان وجود داشته باشد.

برخورد منطقى با خطاهاى فرزندان

درمقابل هر خطا باید عکس العمل مناسبى داشته باشیم. فرزند خطایى کرده و پدر و مادر هم عصبانى شده و اختیار از دست داده اند. در این حالت هر تصمیمى گرفته شود و هر کارى که انجام گیرد غیرمنطقى است و عقلانى نخواهد بود. باید عصبانیت فرونشیند تا انسان بتواند با حساب و منطق کارى انجام دهد.

بهادادن به نقاط قوت فرزندان

ما از میزان عدل الهى نباید سبقت بگیریم. آنجا گناهان و ثواب ها را باهم مى سنجند، ترازو و حساب و معادله اى در کار است . به علاوه خداوند می فرماید کارهاى خیر شما را ده برابر اجر مى دهیم. امتیاز دادن و تشویق کردن در برابر کارهاى مثبت، از اصول دیگر ایجاد صمیمیت است.

ایجاد یک محیط صمیمانه براى بحث و گفت وگو

گاه دیده می شود بین بچه ها و والدین صمیمیت وجود دارد. پدر یا مادرى با فرزند خود موضوعى را طرح و پیرامونش بحث و گفت وگو و درد دل مى کنند. اساساً از فرزندان باید بخواهیم براى ما حرف بزنند. مثلاً از آنها بپرسیم امروز چه مسائلى پیش آمد؟

نظرخواهى از فرزندان در امور خانواده

با این هدف که او را به حساب آورده باشید مشورت کنید. حتی اجازه بدهید نظر بد و ناقص بدهند تا نظرشان را اصلاح کنید و اگر هم نظر خوبى بیان کرد به آن عمل کنید.

ایجاد محیط همکارى و تقسیم مسؤلیت

به تناسب سن و توان بچه ها کارها را بین آنان تقسیم کنید. مثلاً یک سفره بیندازید، یکى در شستن ظرفها کمک کند، دیگرى خرید کند. کارها را خیلى منطقى و عادلانه تقسیم کنید ولى از آنها مسؤلیت بخواهید.

 

 گفتارهاى تربیتى، دفتر نشر فرهنگ اسلامى



تاريخ : سه‌شنبه ۸ اردیبهشت ۱۳۸۸ | ٢:٠٥ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()