:
الف – ایجاد رغبت وکسب عادات صحیح آموزشی توسط ارزشیابی قابل تحقق می باشد .

ب - ارزشیابی به عنوان عاملی برای ارتقای دانش آموزان مطرح است .

ج - ارزشیابی می تواند وسیله ای برای بهبود و اصلاح فعالیتهای آموزشی و روشهای تدریس معلم باشد.

د – ارزشیابی محور مهمی در شناساندن هدفهای آموزشی در فرایند تدریس است .

ه – نارساییهای تدریس و آموزشی ، در سایه ی ارزشیابی قابل تشخیص و ترمیم می باشد .

اصول ورهنمودهایی در مورد سنجش وارزشیابی

با عنایت به مباحثی که دکتر پاشا شریفی درویژه نامه ی شماره ی 11 پژوهشکده ی تعلیم و تربیت مطرح نموده ، موارد ذیل مستفاد می شود :

Ø ارزشیابی سنجش اساسی و جدایی ناپذیر فرایند یاددهی ـ یادگیری می باشد .

Ø ارزشیابی باید به شیوه ای برنامه ریزی شده ، منطبق با هدفهای برنامه و هم آهنگ با راهبردهای تدریس و یادگیری به صورت مستمر انجام گیرد .

Ø سنجش و ارزشیابی باید بر هدفهای قصد شده ی برنامه های آموزشی استوار باشد وبرای انجام آن ، متناسب با مواد درسی و هدفهای هر درس از انواع مختلف ابزارها ، فنون و راهبردهای سنجش استفاده شود .

Ø در سنجش وارزشیابی ، نه تنها بازده و نتیجه ی یادگیری ، بلکه فرایند و راهبردهای یادگیری
دانش آموزان ، تعیین و چگونگی و ابعاد کیفی یادگیری و روشهایی که دانش آموزان برای رسیدن به نتایج یادگیری ، بکار می بندند نیز باید مورد توجه قرار گیرد .

Ø ابزارهای سنجش و اندازه گیری و فنونی که بکار بسته می شود باید به گونه ای باشد تا دانش آموزان فرصت یابند که دانش ، مهارت ، توانایی ، نگرش و دیگر صلاحیتهای آموخته شده ی خود را به راههای مختلف نشان دهند


تاريخ : یکشنبه ۱ بهمن ۱۳۸٥ | ٩:٠٢ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()