سه عامل باعث می شوند که فکر بکری به ذهن فرد خطور کند:

اولاً، وجود مشکل شغلی مبرم یا آزاردهنده ای که باید حل شود؛ یعنی در خلأ نمی شود خلاق بود.

ثانیاً، فکر در محیطی که به سر می برد، ممکن است " سرگردان باشد و در خواب و خیال و رؤیاهای خود به سر برد." این وضعیت در مورد هر شخصی نسبت به شخص دیگر متفاوت است. اما مواردی از این گونه وضعیت هستند که بین همه اشخاص مشترکند. از جمله، هنگام پیمودن مسیر بین خانه و محل کار، دوش گرفتن، خوابیدن یا از خواب بیدار شدن و پیاده روی. نکته اصلی در تمام این فعالیت ها این است که به فرد امکان می دهند، حول وحوش موضوع بچرخد، بدون این که آن را کانون اصلی توجه خود قرار دهد.

ثالثاً، فکر بکر، هنگامی که فرد در حالت سرگشتگی قرار دارد، از ادراکات یا نقطه نظراتی که اغلب با کار ارتباطی ندارند، نشأت می گیرد. پیشرفت ها و اکتشافات مهم هنگامی رخ می دهند که افراد مشکل شغلی مشترکی را از منظری متفاوت بنگرند. مثال های رایج در این زمینه، بینش های مثبت از سیستم های ارتباطی شبکه ای حرفه ای یا شخصی، حضور در کنفرانس ها یا کارگاه ها، مطالعات شخصی، فعالیت های شخصی در اوقات فراغت، فعالیت های جمعی، و زندگی خانوادگی در بر می گیرند.

 



تاريخ : یکشنبه ٩ فروردین ۱۳۸۸ | ٩:۳٠ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()