بعضى افراد سعى مى کنند به خیال خودشان با مهارت هرچه تمام تر طورى صحبت کنند که افکار و نیات قلبى و درونى شان مشخص نشود. مثلاً نزدیک به یک ساعت از دوستى، محبت و یکرنگى صحبت مى کنند اما کوچکترین آشنایى با آن ندارند!

اما با کمى دقت و منطق به راحتى مى توان تفاوت بین یک صحبت صادقانه و غیردوستانه را دریافت. اگر زبان در خدمت افکار نادرست قرار گیرد سایر اجزاى بدن نمى توانند چندان فریب دهنده باشند. براى تک تک ما، بارها و بارها پیش آمده است که بگوییم: «حرف قشنگى زد، اما نمى دانم چرا به دلم ننشست؟!»

فقط نباید اجازه داد احساس روى عقل سایه بیندازد. در غیر این صورت منطق و عقل به همراه تجربه به راحتى مُهر تأیید یا رد بر رفتارها و سخنان دیگران مى زند. یک نگاه دوستانه تأثیرى از خود بر جاى مى گذارد که با زبان بى زبانى مى تواند از بیان مثنوى 70 من کاغذى که بدون صمیمیت و صفا و صداقت نوشته و خوانده مى شود بهتر عمل کند.

در حقیقت «زبان بدن» پیام ها و حرف هاى زیادى براى گفتن دارد که بعضى از افراد سعى مى کنند با مهارت آن را هم مخفى کنند. براى همین در یک مکالمه تلفنى موفق تر از ملاقات رو در رو عمل مى کنند.

اما شاید براى این گروه تعجب آور باشد اگر بدانند که یک محقق انگلیسى به نام پرفسور به نام CHRIS IDZIKOWSKI اعتقاد دارد از روی نوع خوابیدن افراد هم مى توان پى به شخصیت آنان برد!  او حالات مختلف بدن در هنگام خواب را به شش گروه تقسیم مى کند و براساس آن نوع شخصیت فرد را بررسى و بیان مى کند.

راستى شما چگونه مى خوابید؟!


1 - (FOETUS STYLE )

در این وضعیت شخص به حالت جنینى، بدن خود را جمع مى کند و به خواب مى رود. آمار نشان مى دهد که 41% افراد در موقع خواب چنین وضعیتى را در بدن خود نشان مى دهند و جالب است که زنان 2برابر مردان در این حالت به خواب مى روند. افراد این گروه حتى اگر به ظاهر افرادى خشن و بى احساس به نظر رسند، اما قلبى مهربان و حساس دارند. آنها در برخوردهاى اجتماعى خود در ملاقات هاى نخست، به علت خجالت و شرم زیاد، نمى توانند به راحتى و خوبى رفتار کنند. اما در کمال تعجب،این مشکل به راحتی در ارتباطات بعدى آنها با غریبه ی دیروز از بین مى رود.

 

2 – (LOG STYLE )

15% از افراد ترجیح مى دهند در هنگام خوابیدن به پهلو بخوابند و دو دست خود را در کناره هاى بدن قرار دهند. این افراد از بودن در اجتماع و میان سایرین لذت مى برند و در بیشتر مواقع داوطلبانه در کارهاى گروهى مسئولیت مى پذیرند. با توجه به علاقه و اشتیاق زیاد ایشان به ارتباط با سایرین، مى توان گفت به راحتى به غریبه ها اعتماد مى کنند و متأسفانه در بسیارى مواقع فریب هم مى خورند.

 

3 – (YEARNED STYLE)

این گروه هم که 13% افراد را تشکیل مى دهند، تمایل دارند به پهلو بخوابند و دست هاى خود را در جلو به سمت خارج قرار دهند (عمود بر بدن). این گروه بیشتر نیمه خالى لیوان را مى بینند و نسبت به سایرین بدگمان هستند. در تصمیم گیرى بسیار کُند عمل مى کنند و مدت ها طول مى کشد تا موفق شوند خود را به انجام دادن یا ندادن کارى راضى کنند. اما نکته مثبت این است که سرانجام پس از تصمیم گیرى، سخت مى توانند از آن دست بردارند و در آن تغییرى ایجاد کنند. (البته باید دعا کرد که تصمیم هاى درستى گرفته باشند)

4 – (SOLDIER STYLE )

این گروه به پشت مى خوابند و دست ها را در کنار پهلو و چسبیده به بدن نگه مى دارند. افراد این دسته معمولاً آرام و محافظه کار هستند. آنها سر و صدا و اعتراض را دوست ندارند و سعى مى کنند کارهاى خود و سایرین را قانونمند و اصولى ببینند.

 

5 – (FREE FALL)

17% از نفرات مورد بررسى، صورت خود را به بالش مى چسبانند و با دستهایشان اطراف بالش را مى گیرند و سر را به یک سمت مى چرخانند. این افراد اکثراً عجول هستند و می توان قدرت درونى خوبى در انجام کارها از آنان دید. آنها تمایل دارند بیشتر در میان جمع باشند، هرچند از انتقاد شنیدن دل خوشى ندارند و گاه در اثر عدم تحمل، شرایطى ناخوشایند براى ایشان پیش مى آید.

 

6 – (STAR FISH )

این گروه به پشت مى خوابند و هر دو دست خود را بالا مى برند و اطراف بالش مى گذارند. از نظر شخصیتى اکثراً شنوندگان خوبى هستند و با صبر و حوصله به حرف ها و سخنان دیگران گوش مى دهند و گرچه همیشه براى کمک و امداد به نیازمندان در شتاب هستند اما اغلب ترجیح مى دهند در مرکز توجه قرار نگیرند.

سبک و عادت شما در حین خوابیدن مشابه هر کدام از موارد بالا که باشد تغییر چندانى نمى کند چرا که تحقیقات نشان داده است فقط 5% افراد الگوهاى خواب متفاوت را تجربه مى کنند و هر شب به یکى از حالات ذکر شده مى خوابند و سایرین (95% باقیمانده) تقریباً همیشه به نوعى ثابت به خواب مى روند و تغییر حالت مانع خواب راحت آنان مى شود.

حتى از نظر استفاده از بالش و تشک هم افراد با هم بسیار متفاوت هستند و مثلا فقط 10% انسان ها در زمان خواب کل بدنشان را زیر روانداز (پتو - لحاف - ملحفه) نگه مى دارند و بقیه علاقه دارند یک دست یا پا را بیرون بگذارند.

 

استفاده از بالش هاى مختلف جهت درمان

استراحت کردن و خوابیدن نعمتى است که مى توان با استفاده از آن فشارهاى جسمى و روحى تحمل شده در طول روز را کم کرد و به راستى روزى نو را آغاز کرد. بسیارى از مردم در عمل متوجه شده اند که حائل کردن بالش در زیر سر، گردن، زانو یا کمر باعث آرامش بیشتر بدن در زمان خواب مى شود.

مثلاً گذاشتن بالش لاى زانوها

زمانى که به پهلو خوابیده اید، مى توانید بالشتک مناسبى را بین دو زانو قرار دهید تا میزان کشش و خستگى قسمت پایین کمر شما کمتر شود. این کار باعث مى شود زانوها با یکدیگر در تماس نباشند و ستون مهره ها در وضعیت طبیعى خود نگه داشته شود. در صورتى که به پهلو بخوابیم و بین زانوها فاصله اى نباشد پاى بالایى به پایین متمایل خواهد شد و لگن خاصره به جلو کشیده مى شود و در نهایت شکل طبیعى ستون فقرات با پیچش ایجاد شده تغییر پیدا مى کند. به همین خاطر قرار دادن یک بالشتک کوچک در بین زانوها مى تواند از درد پشت جلوگیرى کند و به پشت و کمر این امکان را مى دهد که در هنگام خواب استراحت داشته باشند (هرچه این بالشتک نرمتر باشد امکان چرخش بدن به سمت جلو بیشتر مى شود) زمانى که به پشت خوابیده اید هم مى توانید بالشتکى در زیر زانوهایتان قرار دهید. این کار فشار کمترى در ناحیه کمر ایجاد مى کند .در مجموع پر کردن فاصله بین زانوها، یا زانوها و زمین روش بسیار خوبى براى کم کردن درد و خستگى کمر است.

 

بالش هاى U شکل سفرى

شاید این نوع بالش ها را امتحان کرده باشید. آنها به راحتى اطراف گردن را پر مى کنند و مانع خم شدن بیش از حد سر به یک جهت مى شوند و بخشى از وزن سر را به خوبى (در حالت نـِشسته) تحمل مى کنند. آنها با آزاد کردن و از انقباض خارج کردن ماهیچه هایى که سر را بالا نگه مى دارند خصوصاً در زمان نشستن در اتومبیل و هواپیما و تجربه خواب نشسته، از دردها و فشارهاى احتمالى بر ناحیه سر و گردن کم مى کنند. به هر کدام از روش هاى ذکر شده یا ذکر نشده اى که مى خوابید، سعى کنید به آرامش جسم و روح خود بعد از یک روز کارى با دقت و توجه بیشترى نگاه کنید و به بهترین حالت از آن استفاده ببرید چرا که تحقیقات و مطالعات نشان مى دهد:

- در پستانداران و پرندگان، ارتباطات عصبى و رشد و ترمیم بافت هاى آن در زمان خواب اتفاق مى افتد و به همین خاطر است که تأکید مى شود کودکان و نوجوانان در مرحله رشد و قبل از بلوغ، خواب بیشترى در مقایسه با بزرگسالان خود داشته باشند.

- در شرایطى که کمتر مى خوابیم و نیاز خواب خود را به خوبى تأمین نمى کنیم، توانایى یادگیرى و حفظ و ذخیره مطالب در مغز ما کمتر مى شود.

- تأثیرات ناشى از کم خوابى روى مغز و حافظه، مشابه آن چیزى است که در زمان کهولت و پیرى اتفاق مى افتد.

- شواهد و آزمایشات انجام شده نشان مى دهد که خواب نقش مهمى در تقویت حافظه  دارد.

و سرانجام این که: چندان مهم نیست که نوع خوابیدن بتواند شخصیت ما را بیان کند یا خیر. آنچه ارزش فکر کردن و توجه را دارد بهره گرفتن کامل (جسمى و روحى) از ساعات خواب و استراحت است تا بتوانیم با جسم و روحى آماده در فعالیت هاى ظاهرى و خودآگاه روز بعد به خوبى رفتار کنیم.

مینو ضابطیان



تاريخ : شنبه ۱٠ اسفند ۱۳۸٧ | ۱٠:٥۳ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()