یاددهی و یادگیری مهارت زبانی نوشتن، به بحث و جدل های زیادی در میان متخصصان این حوزه منجر شده است. طرفداران رویکرد کل زبان معتقدند، آموزش نوشتن در صورتی موفقیت آمیز خواهد بود که نوشتن به صورت کلی آموزش داده شود. آن ها کودکان را به نوشتن داستان های کوتاه و نامه تشویق می کنند، بدون این که کودکان مجبور باشند به قراردادهای نوشتن و املای صحیح متوسل شوند.

 طرفداران رویکرد پائین به بالا تأکید دارند که کودک باید ابتدا هجی صحیح بسیاری از کلمات، قواعد صدا کشیدن و اصول تقطه گذاری  را فرا بگیرد و سپس به نوشتن انشا بپردازد. طرفداران هر یک از این رویکرد ها با ارائه شواهد بسیار، از دیدگاه های خود حمایت می کنند. باید دانست، علاوه بر شیوه یاددهی، عوامل دیگری نیز بر پیشرفت نوشتن کودکان تأثیر گذارند. 

 9 عامل بر پیشرفت مهارت نوشتن تأثیر مثبت دارند:

1- گنجایش ذهنی که هر چه بیش تر باشد، بهتر است.

2-  موفقیت در مهارت خواندن که هر چه سطح بالاتری باشد، بهتر است.

3- هر چه سطح کلاسی کودک بالاتر باشد، بهتر است.

4- جنس: دخترها بیش تر از پسرها می نویسند و نوشته های آن ها از کیفیت بالاتری برخوردار است.

5- مهارت در زبان گفتاری. هر چه مهارت مذکور بالاتر باشد، بهتر است.

6- سطح تحصیلات والدین. هر چه والدین از تحصیلات بالاتری برخوردار باشند، موفقیت کودکان در امر نوشتن بیش تر خواهد بود.

7- مطالب خواندنی در منزل که هر چه بیشتر باشد، بهتر است.

8- تماشای تلویزیون. هر چه کودک ساعات کم تری از روز را به تماشای تلویزیون اختصاص دهد، ( حداکثر 2 ساعت در روز ) بهتر است.

9- تکالیف منزل ( به میزان تا 2 ساعت در روز.)

 با توجه به این عوامل، برخی از مواردی که معلم در هنگام آموزش مهارت نوشتن باید مدنظر داشته باشد، به شرح زیر هستند:

• یادگیری نوشتن باید در فراگیران چالش برانگیز باشد. همچنین تکالیفی که به کودکان داده می شود، باید اندکی از توانایی های شناختی آنان فراتر باشد. به این ترتیب، گنجایش ذهنی آنان افزایش می یابد.

 • به دلیل ارتباط میان موفقیت در نوشتن و موفقیت در خواندن، برنامه درسی نوشتن باید سطح خواندن کودکان را به بالاترین میزان احتمالی برساند.

 • محیط آموزش مهارت های زبانی باید فرصت های کافی را برای تمرین و گسترش مهارت های زبان شفاهی داشته باشد.

 • برای افزایش میزان خواندن در منزل اقداماتی صورت گیرد.

 به این ترتیب، معلم می تواند برخی از عوامل نه گانه را تحت کنترل در آورد و در پی آن هم در مدرسه و هم در منزل، محیطی مناسب برای آموزش نوشتن ایجاد می شود. این امر بر پیشرفت مهارت نوشتن کودکان تأثیرات مثبتی دارد. علاوه بر موارد یاد شده، توجه به نکات زیر نیز از اهمیت خاصی برخوردار است:

 - مهارت نوشتن به همه حوزه های رشد وابسته است.

 - نوشتن، مهارتی تکاملی است که در توالی نسبتاً منظمی رخ می دهد. توانایی ها، مهارت و دانش پیشرفته تر بر پایه موارد قبلی ساخته می شوند.

 - مهارت نوشتن در هر کودک به میزان متفاوتی ایجاد می شود.

 - یادگیری مهارت نوشتن در مدرسه بستگی به میزان تجربه کودک از سوابق قبل از این دوره دارد. میزان این تجربه قبلی تأثیر زیادی بر پیشرفت مهارت نوشتن کودک دارد. هر چه تجربه  مذکور کم تر باشد، یادگیری او کندتر صورت خواهد گرفت.

 - یادگیری نوشتن مستلزم این است که فراگیران فعال باشند و از دانش فیزیکی، اجتماعی و فرهنگی خود برای نوشتن استفاده کنند.

 - بازی ابزار مهمی برای یادگیری مهارت نوشتن است.

 - کودکان باید فرصت هایی برای به کارگیری مهارت های نوشتاری موجود و نیز آزمودن مهارت های در حال تکوین داشته باشند. زیرا تنها به این طریق است که مهارت نوشتن آن ها بیش تر می شود.

 کودکان از راه های متفاوت مهارت نوشتن را کسب می کنند و به همین ترتیب از راه های متفاوت دانسته های خود را از این مهارت، نشان می دهند.

- اگر کودکان در محیط زندگی خود احساس امنیت و ارزش کنند و به لحاظ روحی آرامش داشته باشند، به بهترین وجه مهارت نوشتن را می آموزند. در ایجاد محیط یادگیری مناسب برای آموزش نوشتن، مربی باید عوامل مؤثر بر پیشرفت مهارت نوشتن را بررسی کند و به عوامل غیر قابل کنترل ( مثلاً تجربه های اولیه کودک، بلوغ زیستی و سواد) نیز توجه داشته باشد.(تبیان)



تاريخ : چهارشنبه ٩ بهمن ۱۳۸٧ | ٩:٠٧ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()