انضباط شخصی:

وقتی این انضباط مطرح می شود که شخص قواعد ومعیارهایی را برای انجام دادن کاری یاداشتن چیزی می پذیرد ومطابق آن عمل می کند.

این نوع انضباط جنبه ی درونی دارد وشخص پیروی از مقررات را با رضایت می پذیرد.

هدف آموزش وپرورش بوجود آوردن این نوع انضباط در دانش آموزان است.

انضباط تحمیلی:

١- این نوع انضباط درست مقابل انضباط شخصی است.

٢- عامل آن ؛اطاعت خارجی می باشد. یعنی کودک توسط بزرگسالان به انجام اعمالی مجبور می شود که دیگران از طریق تحت فشار قرار دادن وسوء استفاده از امیال وترسهای وی می خواهند انجام دهد.

٣- دراین نوع انضباط کودک حق انتخاب نداشته وبه جز پذیرفتن چاره ای ندارد.

انضباط واسطه ای:

١- دارای ارزش تربیتی بیشتری می باشد.

٢- بین اطاعت از قوانین ومققرات وآنچه تمایل کودک است ؛ارتباط طبیعی وجود دارد.

انضباط به معنای حفظ  نظم ومقررات:

در این معنا ؛انضباط با جسم وجان افراد به صورتهای  متعدد ترغیب وتهدید ارتباط دارد تا از طریق آن مقرراتی را بپذیر وعمل نمایند.



تاريخ : یکشنبه ۱٥ دی ۱۳۸٧ | ٩:۳٦ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()