به تجربه ثابت‏شده است که انتقال پیامهاى تربیتى به کودکان، نوجوانان و جوانان نیازمند انرژى و روحیه بالائى است . چنانچه استاد با روحیه خوب خود بتواند روحیه شاگردان را حفظ کرده و حتى تقویت نماید، بیشتر مى‏تواند بر آنان تاثیر گذارد، پس به عوامل ذیل توجه خاص داشته باشید:

1 - کاملا بر بحث‏خود مسلط باشید تا با نشاط روحى و عاطفى تدریس کنید .

2 - با خوشرویى و نرمخویى تدریس کنید و چهره بشاش داشته باشید .

3 - در هنگام کسالت و غم و اندوه، براى تدریس در کلاس حاضر نشوید .

4 - سعى کنید براى ایجاد آمادگى روحى بیشتر در مخاطبان و جذابیت درس، احساسات و عواطف را برانگیزانید .

5 - در تدریس شور داشته باشید تا بتوانید شور آفرینى کنید . اگر مى‏خواهید چنین باشید باید به گفته‏هاى خود ایمان داشته باشید .

6 - تا مى‏توانید هنگام تدریس از عصبانیت پرهیز نمایید..

7 - ثبات روحى و عاطفى داشته باشید .

٩ - مواظب باشید احساسات و عواطف کودکان و نوجوانان را جریحه‏دار نکنید .

١٠ - هنگام تدریس اضطراب و نگرانى نداشته باشید .

١١ - سعى کنید در مکان درس خود فضاى عاطفى به وجود آورید .

١٢ - مشکلات و ناهماهنگیهاى محیط آموزشى خود را طورى بیان نکنید که شاگردان نسبت‏به کلاس و درس شما دلسرد شوند .

(برداشتی آزاد از عروه الوثقی)



تاريخ : یکشنبه ٢٤ آذر ۱۳۸٧ | ۱٢:٤۱ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()