ای مولود خجسته رمضان! ای بدر تمام ماه خدا!

تو تنهاترین فرزند رمضانی و آسمان، در پیشگاه کرم و بخشش تو، با این همه ابرهای باران زایش، گمشده ای غریب بیش نیست.

 رسول رحمت، تو را بر شانه های خویش سوار می کرد و بر تو مباهات مینمود.

تو ادامه محمد (ص) و کرانه علی (ع) هستی.

تو امام مایی و ما مُرید و دلداده تو.
و اینک در بهار شکفتن تو، در فصل خدا، بر خود از رهبری تو می بالیم و بر نامت که زینت همه خوبی ها و نیکی هاست، افتخار می کنیم.



تاريخ : یکشنبه ٢٤ شهریور ۱۳۸٧ | ۳:۱٢ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()