الف- سوالات امتحانی:

سؤال های امتحانی باید با محتوای مواد آموزشی سازگار باشند.


- سؤال های امتحانی را باید از مطالب مهم تر محتوای آموزشی که بر یادگیری آنها تأکید شده است، طرح کرد.


 سؤال های امتحانی باید توانایی دانش آموزان را در سطوح مختلف یادگیری بسنجند.


سؤال های امتحانی باید معرف واقعی هدف های آموزش درس مورد نظر باشند(سنجش کارآمد).


 خطای اندازه گیری آزمون باید کم باشد تا باعث اعتبار آن شود.


 هدف نهایی از انجام امتحان، بهبود کیفیت یادگیری است.


 در طراحی سؤال های امتحانی از جدول دو بعدی (هدف های رفتاری- فهرست محتوا) استفاده شود.


 با توجه به برآیند یادگیری، از انواع ابزار آزمون استفاده شود.


 متن سؤال های امتحانی با بیانی ساده و روشن و دور از ابهام نوشته شود.


 از طرح پرسش های چند پهلو و گمراه کننده جداً اجتناب کنید.


 متن سؤال ها را به صورت جملات مثبت بنویسید.


 سؤال های امتحانی را عیناً مانند سؤال های کتاب و به صورت کلیشه ای ننویسید.


از دادن حق انتخاب به دانش آموزان برای این که از میان سؤال ها چند سؤال را انتخاب کنند و پاسخ دهند، خودداری کنید.


 هر سؤال امتحانی باید مستقل از سؤال های دیگر باشد.


 سؤال های امتحانی را از ساده به مشکل بنویسید.


 اگر امتحان دارای سؤال های متنوع است، آنها را گروه بندی کنید و سؤال های هر گروه را به دنبال هم بنویسید.


 سؤال های کتبی را طوری بنویسید که به آسانی خوانده شوند.


 سؤال ها را با فاصله مناسب بنویسید.

دانش آموزان را در مورد نحوه امتحان راهنمایی کنید.


 ورقه های امتحانی را به صورت ناشناخته تصحیح کنید.


 در تصحیح اوراق امتحانی ابتدا سؤال اول را در تمام اوراق تصحیح کنید. سپس سؤال دوم را و بعد سوم و به همین ترتیب تا آخر.


 محتوای سؤال های امتحان را از آنچه تدریس شده است، استخراج کنید.


 سعی شود سؤال های امتحانی پایایی و ثبات داشته باشد.


 سؤال های مرحله ای را طوری طرح کنید که دانش آموزان بتوانند در یک جلسه درس به آنها پاسخ دهند و دنباله امتحان به زنگ تفریح نکشد که باعث حواس پرتی دانش آموزان شود.

سؤال های امتحانی طوری طرح نشوند که فقط محفوظات دانش آموزان را بسنجند.
 از طرح سؤال های بسیار سخت و بسیار آسان خودداری شود.

نسبت به امتحان نگرش مثبت ایجاد کنید.


 موفق نشدن در امتحانات را نمی توان فقط به خود دانش آموز و فعالیت های او نسبت داد.


شیوه پرسش خود را از مطالب تدریس شده، برای دانش آموزان مشخص کنید.

تعداد سؤال های مربوط به یک هدف و یک محتوا باید متناسب با اهمیت آنها باشد.


 یک آزمون باید قدرت تشخیص داشته باشد.


 در اجرای امتحان، نباید به «سرعت در پاسخ دادن» اهمیت زیادی داد.


 استفاده از چهار یا پنج نوع سؤال متفاوت در یک آزمون، امتیاز به حساب نمی آید.


معلم نباید یک نوع سؤال را بر انواع دیگر برتری دهد و همواره از آن استفاده کند.


 سؤال های امتحانی را با دقت طرح کنید و به طور خوانا بنویسید.


 اگر دانش آموزان هنگام امتحان، سؤال داشته باشند، باید به آنها پاسخ داد، اما آنها را تشویق به سؤال کردن نکنید.


خواندن سؤال های امتحانی برای دانش آموزان ضرورت ندارد، مگر دانش آموزانی که مشکل خواندن داشته باشند.

ب-محیط وشرایط برگزاری امتحان:

 


 عدم موفقیت دانش آموزان را در امتحان، دال بر بدی شخصیت آنها ندانید

امتحان وسیله ای است مناسب برای تفهیم هدف های درسی به دانش آموزان.


 نتایج امتحانات موجب شناخت تفاوت های فردی دانش آموزان می شود.


 امتحان نباید وسیله تهدید امنیت روانی دانش آموزان شود.


در جریان ارزشیابی باید سعی کرد فضای روانی مناسب و خالی از اضطراب برای بچه ها فراهم کرد.


ایجاد شرایط فیزیکی و عاطفی مناسب در جلسه امتحان ضروری است.


 فضای امتحان باید خالی از عوامل برهم زننده تمرکز حواس دانش آموزان باشد.


 در جلسات امتحانی با فردفرد دانش آموزان رابطه ای دوستانه و محبت آمیز برقرار کنید.


 دانش آموزان را در مورد نحوه امتحان راهنمایی کنید.


ایجاد محیط رعب و وحشت برای امتحان، دانش آموزان مضطرب را مضطرب تر می سازد.


تأکید بیش از حد بر ارزش نمره بالا و منوط کردن ارزشمندی کودک به نتایج امتحانات وی، باعث بالا رفتن اضطراب در بچه ها می شود. 


 امتحانات نباید بر تمام ضوابط و موازین آموزشگاه حکومت کند

 اضطراب زیاد در جلسه امتحان باعث افت عملکرد دانش آموزان می شود.

جلسات امتحانی را با کلام زیبا و آرام بخش الهی شروع کنید.


تاريخ : یکشنبه ٢ دی ۱۳۸٦ | ٩:۱٩ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()