باد نوروز وزیدست به کوه و صحرا 

                                                  جامه عید بپوشید چه شاه و چه گدا

بلبل باغ جنان را نَبُود راه به دوست

 نازم آن مطربِ مجلس که بُوَد قبله نما


صوفی و عارف از این بادیه دور افتادند 

 جام می گیر ز مطرب که روی سوی صفا

همه در عید به صحرا و گلستان بروند 

 منِ سرمست ز میخانه کُنم رو به خدا

عید نوروز مبارک به غنی و درویش

 یارِدلدار ز بتخانه دری را بگشا

گر مرا ره به در پیر خرابات دهی 

 به سر و جان به سویش راه نوردم، نه به پا

سالها در صف ارباب عمائیم بودم 

 تا به دلدار رسیدم، نکنم باز خطا



تاريخ : دوشنبه ٢۳ اسفند ۱۳۸٩ | ۸:٤٩ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()