در این سنین نیز می‌توان از روش قبل (قرار دادن کودک به مدت یک دقیقه در محیطی خاص برای تفکر در مورد عملکردش)‌ استفاده کرد. در این سن نیز، قاطعیت، امری حیاتی است. کودک باید باور کند که شما به آنچه می‌گویید، عمل می‌کنید. البته این به معنای این نیست که به کودکتان شانس دوباره ندهید بلکه به مفهوم اعتقاد پیدا کردن کودک به شماست.

یادتان باشد در هنگام عصبانیت کودک را تهدیدهای غیرواقعی نکنید. مثلا به او نگویید که «دیگه حق نداری هرگز تلویزیون تماشا کنی». این کار باعث می‌شود، همه تهدیدهایتان ضعیف جلوه کنند.

تنبیه‌های شدید، قدرت شما را به عنوان والدین، کم می‌کند. اگر فرزندتان را به مدت یک ماه تنبیه کنید، او دیگر انگیزه‌ای برای تغییر رفتارهایش نخواهد داشت.



تاريخ : چهارشنبه ٢٢ دی ۱۳۸٩ | ۱۱:٥۱ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()