فرزندتان هنگام رشد شروع به درک ارتباط بین فعالیت‌ها و نتایج آنها می‌کند. در این زمان است که شما می‌توانید قوانین خانه و خانواده را به او تفهیم کنید.

قبل از تنبیه کودکانتان برای آنها توضیح دهید که چه توقعی از ایشان دارید. مثلا اولین باری که کودک 3 ساله شما روی دیوارهای اتاق، نقاشی کشید، برای او توضیح دهید که چرا این کار پذیرفته شده نیست و اگر او این کار را مجددا تکرار کند، چه اتفاقی خواهد افتاد. (مثلا او مجبور خواهد بود که در تمیز کردن دیوار، کمک کند و تا آخر روز اجازه استفاده از مدادهایش را نخواهد داشت)‌. اگر این کار را چند روز دیگر، دوباره تکرار کرد، خاطره روز اول را به او یادآوری کرده و به او بگویید که مداد تنها مخصوص ورقه کاغذ است و سپس نتایج عملش را به او نشان دهید.


سعی کنید در وضع قوانین، قاطعیت داشته باشید و به خاطر بی‌حوصلگی، بی‌قانونی فرزندانتان را نادیده نگیرید.علاوه بر مشخص کردن رفتارهایی که موجب تنبیه خواهد شد، سعی کنید رفتارهای خوبی را نیز که مستحق پاداش است مشخص کنید. هرگز نتیجه مثبت تشویق کردن را نادیده نگیرید. قانونمندی فقط در تنبیه خلاصه نمی‌شود بلکه شامل تشخیص رفتار خوب هم هست. مثلا گفتن این جمله که «به خاطر این که اسباب‌بازی را با دوستت شریک شدی، به تو افتخار می‌کنم» خیلی موثرتر از تنبیه فرزند به خاطر رفتار متضاد اوست (یعنی ندادن اسباب‌بازی به دیگر همسالانش)‌ و وقتی کودکتان کار خوبی انجام می‌دهد به گفتن یک «آفرین‌» خشک و خالی بسنده نکنید و سعی کنید دقیقا مشخص کنید که کدام کار او، شایسته تشویق بوده است.

برای کودکان در این سن و سال نیز می‌توان از همان روش قبلی، یعنی تعیین مکانی خاص که از افکار منحرف‌کننده عاری باشد، استفاده کرد. در این مکان کودک را مجبور کنید که در مورد چگونگی رفتار خود فکر کند. به یاد داشته باشید از اتاقی که در آن تلویزیون، کامپیوتر و چیزهایی از این دست وجود دارد، به این منظور استفاده نکنید. سعی کنید کودک خود را بیش از یک دقیقه در چنین شرایطی قرار ندهید.

یادتان باشد که تنها به گفتن این نکته که این کار، خوب نیست اکتفا نکنید، بلکه به او نشان دهیدکه کار درست کدام است. مثلا فقط به او نگویید که «روی مبل نپر»، بلکه به او بگویید «لطفا روی مبل‌ بنشین و پاهایت را روی زمین بگذار.»



تاريخ : چهارشنبه ٢٢ دی ۱۳۸٩ | ۸:۳۳ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()