هر گاه معلم تسهیل گر و درمان گر یادگیری باشد، فرا گیرنده کنترل بیشتری بر فرایند یادگیری خواهد داشت.

بسیار تأکید می شود که در آموزش، تدریس به منزله ی دستور العملی مستقیم برای تسهیل یادگیری، جای خود را به توسعه ی مهارت ها به صورت خود- محور بدهد. در این جا فراگیر ند گان باید از سطوح بالای مهارت های ارتباطی برخوردار باشند. در طی این فرایند، فراگیرندگان سبک های آموزش فردی و آنچه را به افزایش یادگیری آن ها منجر می شود، می آموزند. در جامعه های دانایی محور، فراگیر ند گان می توانند به طور الکترونیکی به منابع اصلی اطلاعات دست یابند. لازم نیست معلمان همچون گذشته منبع اصلی اطلاعات باشند، آن ها فقط نقش تسهیل گر را دارند.



تاريخ : دوشنبه ۱۳ دی ۱۳۸٩ | ٩:٥٤ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()