در بسیاری از خانواده‌ها، مادران چنان منفعل عمل می‌کنند که با استفاده از جملات کلیشه‌ای، کودکان‌شان را نیز به انفعال در برابر موقعیت‌های مختلف وامی‌دارند. «بابا میاد درستش می‌کنه»، «بابا... ما رو سفر می‌بره...»، «بابا باید پول بده...»، «از بابات بپرس و ...» این جملات را که معمولا مادران برای این که بچه‌ها را از سرباز کنند، به کار می‌برند، شیوه تفکر در شرایط مختلف را از کودکان سلب می‌کند.

برخی روان‌شناسان آموزش همفکری و حل مشکلات و استفاده از دیدگاه کودکان برای رفع مشکلات خودشان را راهی برای آموزش مدیریت بحران به آنان می‌دانند.

از سوی دیگر مثبت‌نگری از شیوه‌هایی است که به نظر می‌رسد تمرین درونی آن، اعضای خانواده را وامی‌دارد تا از شرایط بحران عبور کنند، مادر یا پدری که در دشواری‌ها بر زمین و زمان لعنت و نفرین می‌فرستد، کمتر قادر است فرزندانی تربیت کند که مثبت‌بین بوده و مهارت در تصمیم‌گیری داشته باشند.

و بالاخره که توکل یکی از بهترین و قوی‌ترین شیوه‌های عبور از بحران نه در ایران که در تمام کشورهاست. خانواده‌هایی که به معنویت و توکل به خداوند بها می‌دهند در شرایط بحرانی، آرامش بیشتری دارند و قادرند این آرامش را به اعضای کوچک‌تر انتقال دهند.



تاريخ : شنبه ٢٧ آذر ۱۳۸٩ | ۱۱:٥٩ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()