روزگاری که تلویزیون و رایانه نبود، کتاب خواندن، مهم‌ترین تفریح خانواده‌ها بود. آنها ساعت‌ها مشغول مطالعه کتاب‌ها می‌شدند و در ذهن خود به کیلومترها دورتر سفر می‌کردند. شاید بتوانیم بگوییم فاجعه این روزگار آن است که به دلیل حجم کاری و درگیری‌های روزانه، مردم مهارت و علاقه خود را به مطالعه از دست داده‌اند. از نظر آنها امروز گزینه‌هایی جالب‌تر و هیجان‌انگیزتر برای سرگرم شدن وجود دارد. درست به همین دلایل باید بکوشیم عادت مطالعه را به خانواده خود برگردانیم.


 این یک واقعیت است که کودکان و نوجوانانی که مطالعه می‌کنند، خلاق‌تر بوده و در مدرسه و دانشگاه نتایج بهتری کسب می‌کنند. به همین دلیل به پدران و مادران توصیه می‌شود اهمیت مطالعه را به کودکان خود یادآوری کنند. البته شاید کسی هم باید به آنها این نکته مهم را یادآوری کند.

 

بهتر است مطالعه را به عنوان عادتی در خانواده ترویج کنیم. به طوری که همه اعضای خانواده بدانند هر شب باید مطالعه کنند و البته از این عادت هم لذت ببرند و منتظر رسیدن زمانش باشند. بهترین راه برای ترویج این عادت در خانه آن است که اول خودتان شروع کنید. بچه‌ها هم آنچه را می‌بینند، تکرار می‌کنند. اگر هر روز شما را در حال مطالعه ببینند، آنها هم بتدریج کتابی به دست خواهند گرفت.

برای شروع این کار در هر نقطه از خانه که امکانش باشد، چیزی برای خواندن بگذارید؛ مجله، روزنامه، کتاب و... البته این خواندن همیشه باید جنبه تفریحی داشته باشد و نه اجبار. تصور کنید کودکی که از مدرسه برگشته یا همسر شما بعد از گذراندن یک روز سخت کاری چه احساسی از خواندن اجباری کتاب خواهد داشت؟ به همین دلیل تمام اعضای خانواده باید آزاد باشند آنچه را دوست دارند، بخوانند. شاید کسی به مطالب ورزشی علاقه‌مند باشد، یکی به زندگی حشرات و حیوانات، دیگری به آشپزی و یکی هم به دنیای ماشین‌ها. مهم نیست موضوع مطلب چیست، مهم مطالعه آن است.

این عادت می‌تواند تا جایی پیش برود که تبدیل به اعتیادی سالم شود و اطلاعات اعضای خانواده را در مورد موضوعات گوناگون افزایش دهد. خانواده می‌تواند با نویسندگان معاصر همراه شود یا در مورد زمانی بسیار دور آگاهی پیدا کند. در هر صورت هر طور می‌توانید مطالعه کنید و بدانید همیشه و همه جا فرصت خواندن داریم. این هم مانند عادت‌های دیگر است، فقط باید بخواهیم.

به نقل از جام جم آنلاین

 



تاريخ : دوشنبه ٢٢ آذر ۱۳۸٩ | ۸:۱٢ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()