1- اولین امر ضروری برای معلم این است که در سلامت و آزمایش حواس دانش آموزان و شایستگی آنها برای ادراک حسی بکوشد و کمترین کارش در این خصوص ،این است که در تدریس دانش آموزان مبتلا به ضعف بینایی یا شنوایی را رعایت کند و آنان را در جای از کلاس قرار دهد که نوشته ها و گفته های او را بهتر ببینند و بشنوند .

2- بعد از آزمایش ، باید تمام عوامل مؤثر در تربیت ادراک را در تدریس خود ، در نظر بگیرد . حداکثر کوشش را در تحریک دانش آموزان ، با تشویق آنان به درس با روشهای مناسب و طبیعی ،مبذول دارد .

3- معلم باید در تدریس ، روش تجزیه و تحلیل بعد ترکیب را در پیش بگیرد یعنی با روش استقرایی تدریس کند

4- بهتر است قواعد اساسی تدریس را که هربرت اسپنسر وضع کرده است ،که پیروی از این قواعد معلم را در تربیت حواس کودکان کمک می کند :
الف - از مطالب ساده آغاز کردن و به مطالب مرکب و پیچیده رسیدن .
ب- از اشیای محسوس به اشیا و مسائل نامحسوس رفتن .
ج- از راه آزمایش به علتها و دلیل ها پی بردن .

5- تنها پیروی از قواعد برای تربیت حواس کافی نیست بلکه باید به دانش آموزان حداکثر آزادی در فعالیت های درسی داده شود .
فروبل مربی بزرگ آلمانی در خطاب به معلمان می گوید : « بیایید با کودکان خود زندگی کنیم » و « بگذارید کودک به عمل و تجربه خود یاد بگیرد »



تاريخ : سه‌شنبه ٢٧ مهر ۱۳۸٩ | ٧:٤٤ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()