به نظر ترزا آمابلی amabile و teresa این ویژگی‌ها به شرح ذیل می‌باشند که گروهی از روانشناسان در یک بررسی بلند مدت درباره‌ی خانواده‌های کودکان خلاق به عمل آوردند. این تحقیق در ایالت کالیفرنیای آمریکا انجام شده‌است.
روش‌هایی که پدران و مادران خلاق به کار می‌برند:

1- من برای عقاید فرزند خود احترام قایل هستم و او را تشویق به بیان آن‌ها می‌کنم.
2- من احساس می‌کنم یک کودک باید برای فکرکردن، رویا دیدن و حتی وقت خود را به بطالت گذراندن، فرصت داشته‌باشند.
3- من اجازه می‌دهم فرزندم بسیاری از تصمیم‌ها را خودش اتخاذ کند.
4- من و فرزندم اوقات صمیمانه و گرمی را با یکدیگر می‌گذارنیم.
5- من، فرزندم را تشویق می‌کنم که کنجکاو باشد و درباره‌ی چیزها، کاوش و سوال کند.
6- اطمینان دارم که فرزندم می‌داند آن‌چه او آزمایش نموده و یا انجام می دهد موردتایید من می باشد.
آنچه این پدران و مادران برای آموختن کاری به فرندان خود انجام می دهند:

1- کودک را تشویق می‌کردند.
2- رفتاری گرم و حمایت‌کننده داشتند.
3- عکس العمل آن‌ها نسبت به کودک، رفتاری برای بالا بردن روحیه‌ی او بود.
4- به نظر می‌رسید از آن موقعیت لذت می‌برند.
5- از بودن با کودک خود مشعوف و خوشحال هستند.
6- حامی و مشوق کودک بودند.
7- کودک را تحسین می‌کردند.
8- قادر به برقراری روابط خوب کاری با کودک بودند.
9- کودک را تشویق به انجام کار به طور مستقل می‌کردند.



تاريخ : سه‌شنبه ٢۸ اردیبهشت ۱۳۸٩ | ۱٠:٤٥ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()