پاداش های عینی و ناملموس
نمره ها نه تنها به عنوان وسایل ارزشیابی در کلاس درس بلکه به صورت پاداش یا تنبیه عمل می کنند سایر منابع پاداش که به طور معمول مورد استفاده قرار می گیرند عبارتند از تقدیرنامه، برچسب های نشان دار ، جوایز و سایر امتیازهای خاص که کودکان در هر سنی چنین پاداش هایی را دوست دارند و بعضی مواقع برای به دست آوردن آن ها هر کاری را انجام می دهند و مشکل ا زهمین جا آغاز می شود .

تحقیق در موارد بسیاری نشان داده است که وقتی فکر کودکان بر روی پاداش به عنوان دلیلی برای انجام کاری متمرکز شود انگیزه ی درونی خلاقیت آن ها تضعیف می گردد . بهترین پاداش ها برای کارهای خوب در سر کلاس، کارهای غیر ملموس می باشد مانند یک لبخند یا تکان دادن سر به نشانه ی تایید یا زدن به شانه ی کودک (به عنوان تائید)یا یک کلمه تشویق آمیز و... این ها کارهایی هستند که اگر همه من جمله خود معلم معتقد باشند که یادگیری ، امری هیجان انگیز ، جالب و تفریحی است ، این کارها به عنوان پاداش محسوب خواهد شد .

پاسخ گویی به سوالات یا مسایلی که کودکان مایل به دانستن آن ها هستند و البته ممکن است جزیی از درس نباشد یا به سایر موارد دیگر مربوط باشد نیز از جمله پاداش های غیر ملموس است که منجر به پویایی جو کلاس می شود .

از موارد دیگر این است که آن ها اجازه یابند تا با  افتخار ، کارهای خود را بیان کنند و با دیگران در میان بگذاند مانند پیدا کردن یک راه حل جدید برای یک مساله یا یک موضوعی که مورد توجه او یا دیگران است و بحث پیرامون آن جزیی از این پاداش ها خواهد بود .حتی پاداش های ملموس و عادی می تواند به نحوی به کار گرفته شوند که دانش آموز انتظار دریافت آن را نداشته است یا این که در آن لحظه برای او یا دیگران قابل پیش بینی نباشد .وقتی که پاداش می دهید یا به خاطر خلاقیت و هم چنین انجام کار صحیح باشد . به این طریق ، آنها به وضوح این پیام رادریافت می کنند که در کلاس درس ، خلاقیت مجاز است و به خاطر آن تشویق شده و حتی جایزه ای ممکن است دریافت کند .پاداش ها می توانند متناسب با سن هر دانش آموز و البته توقعات آن ها نیز انتخاب شوند.



تاريخ : چهارشنبه ۱٥ اردیبهشت ۱۳۸٩ | ۸:٥٢ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()