امروزه ارزشیابی بخش جدایی‏ناپذیر فرایند یادگیری_ یاددهی است و از آن عمدتا" برای هدایت و بهبود یادگیری یادگیرندگان استفاده می‏شود. لفرانکویس در مدل سه مرحله‏ای آموزش، جایگاه عنصر ارزشیابی و ارتباط آن را با فرایند آموزش به این صورت ترسیم می‏کند : 

 مرحله‏ی پیش از آموزش   

1.‏ تعریف هدف‏های آموزشی

2. تعیین سطح آمادگی یادگیرندگان

3. طراحی و انتخاب روش‏ها و راهبردهای مناسب آموزش


مرحله‏ی آموزش

1.‏ تدارک فرصت‏های مناسب یادگیری برای یادگیرندگان و نظارت بر پیشرفت تحصیلی آنان

2. شناسایی نقاط قوت و ضعف یادگیرندگان به هنگام فعالیت‏ها و کوشش‏های یادگیری

3. انطباق روش‏های آموزشی با نیازهای یادگیرندگان

4. ارائه‏ی بازخورد، اعمال تشویق مداوم و ایجاد انگیزه برای یادگیرندگان در جهت یادگیری

5. قضاوت درباره‏ی میزان پیشرفت یادگیرندگان در ارتباط با هدف‏های آموزشی

 

مرحله‏ی پس از آموزش   

1.‏ سنجش و توصیف میزان تحقق هدف‏های آموزشی

2. دادن بازخورد به یادگیرندگان در مورد نقاط قوت و ضعف‏های یادگیری یادگیرندگان

3. ارزشیابی اثربخشی مواد آموزشی و روش‏های آموزش

4. تصمیم‏گیری برای مرحله‏ی بعدی آموزش

 همان‏طور که از مدل سه مرحله‏ای لفرانکویس استنباط می‏شود، در تمامی مراحل آموزش، ارزشیابی به گونه‏ای مستمر و غالبا" غیررسمی، همراه با آموزش و به‏عنوان بخشی از تجربه‏ها و فعالیت‏های یادگیری انجام می‏شود و عاملی اثرگذار بر فرایند یادگیری_ یادد هی به‏شمار می‏رود. با توجه به مطالبی که ارائه شد، اقدام به سنجش و قضاوت درباره‏ی اطلاعات مربوط به یادگیری یادگیرنده، فعالیتی آموزشی محسوب می‏شود که به بهبود و عمق بخشیدن به یادگیری یادگیرنده کمک می‏کند. بنابراین، استفاده از این عنصر باارزش برنامه‏ی درسی، فقط برای نمره دادن به یادگیرندگان و طبقه‏بندی کردن آنان، عملی غیرثمربخش است. زیرا ما نمی‏توانیم منتظر باشیم تا آموزش به پایان برسد و سپس معلوم کنیم که آیا یادگیرندگان به خوبی یاد گرفته‏اند یا خیر؟ به این دلیل که دیگر برای جبران شکست‏ها، بدفهمی‏ها و... یادگیرندگان و اصلاح شیوه‏ی آموزش و... دیر شده است.



تاريخ : شنبه ۱٤ فروردین ۱۳۸٩ | ۸:٢٩ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()