هر معلم اندیشمندی پیش از آموزش، به سنجش آمادگی یا ویژگی‏های یادگیرندگان دست می‏زند که برای دست‏یابی به انتظارات آموزشی یا پرورشی، پیش‏نیاز محسوب می‏شود. در واقع، معلم اندیشمند از طریق سنجش آغازین (ورودی) ساخت‏شناختی یادگیرنده را به‏منظور آگاهی از پیش‏دانسته‏ها و تسلط او بر پیش‏نیازهای موضوع یادگیری، ارزشیابی می‏کند. سپس براساس تجزیه و تحلیل نتایج به‏دست آمده از سنجش آغازین، زمینه‏هایی را که یادگیرنده بر آن‏ها تسلط نداشته است و در آن‏ها به کمک نیاز دارد، مشخص می‏کند و برای انتخاب نقطه‏ی شروع آموزش (انطباق محتوای آموزش با توانایی یادگیرندگان) و رفع کمبودها و کاستی‏های آموزشی یادگیرندگان (تسلط بر پیش‏نیازهای یادگیری) تصمیم می‏گیرد و به آموزش مطالب درسی متناسب با نیاز و توانایی آنان می‏پردازد. از سوی دیگر، معلم باید معین کند از چه نوع فعالیت‏ها و راهبردهای آموزشی (فردی یا گروهی) استفاده خواهد کرد. زیرا طبق نظر بسیاری از نظریه‏پردازان روان‏شناسی یادگیری و پرورشی (به‏ویژه ویگوتسکی) هر یادگیرنده‏ای برای انجام دادن هر فعالیتی در زمان معینی (لحظه‏ی آموزش‏پذیری) توانایی یادگیری دارد و این لحظه برای تمام یادگیرندگان یکسان نیست.



تاريخ : یکشنبه ۸ فروردین ۱۳۸٩ | ٧:٥۱ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()