مفهوم تدریس:

همان‏طور که می‏دانیم، آموزش (تدریس) به فعالیت‏های هدف‏دار معلم گفته می‏شود که برای یادگیری در یادگیرنده از طریق تعامل معلم و یادگیرنده جریان می‏یابد. در واقع، یادگیری یادگیرنده هدف آموزش است و آموزش وسیله‏ی رسیدن به این هدف. به بیانی دیگر، آموزش به معنای هدایت و کنترل سنجیده و اندیشمندانه‏ی تجربه‏های یادگیرنده به منظور نفوذ در یادگیری اوست. بنابراین، آموزش نیازمند به‏کاربستن راهبردهایی است که به‏منظور هدایت یادگیرندگان، در جهت رسیدن به انتظارات آموزشی و پرورشی طراحی می‏شود.

 آموزش کارآمد:

هر یادگیرنده‏ای با توجه به توانایی‏هایش، در زمینه‏ی موضوع یادگیری تجربه‏های مثبت (موفقیت در یادگیری) و منفی (شکست در یادگیری) دارد و با این تجربه‏ها برای یادگیری پا به کلاس درس می‏گذارد. در واقع، هر یادگیرنده‏ای ساخت‏شناختی مخصوص به خودش را دارد. آگاهی از ساخت‏شناختی یادگیرنده در زمینه‏ی آموزش موردنظر، بر ارائه‏ی آموزش کارآمد معلم مؤثر است. بدین معنا که اگر معلم محتوای آموزش و محیط یادگیری را به گونه‏ای آماده کند که یادگیرنده بتواند بین مطالب جدید و قدیم (آموخته‏های قبلی) ارتباط برقرار کند، یادگیری او به‏طور معنی‏دار اتفاق می‏افتد. وقتی یادگیرنده در یادگیری معنی‏دار مطالبی که به او ارائه می‏کنیم موفق شود، در او لذت یادگیری به‏وجود می‏آید و همین رضایت و شادی از یادگیری است که برای یادگیری بیشتر ایجاد انگیزه خواهد کرد. بنابراین، آموزش کارامد مستلزم وجود معلم اندیشمند است؛ معلمی که کارها را با تدبیر و هدف انجام می‏دهد.



تاريخ : پنجشنبه ٥ فروردین ۱۳۸٩ | ۱٠:۱٩ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()