1.‏ دوستی بیش از اندازه با دانش‏آموزان

اغلب معلمان کم‏تجربه می‏خواهند بچه‏ها آن‏ها را از همه بیشتر دوست داشته باشند، درحالی که این کار اشتباه است. اگر شما مرتکب چنین اشتباهی شوید، کنترل‏کلاس از دستتان خارج می‏شود و این به آموزش بچه‏ها لطمه خواهد زد. به جای آن، به دنبال احترام گذاشتن به دانش‏آموزان، تحسین و تقدیر آن‏ها باشید. در این صورت به یکباره خواهید دید، وقتی جدی و منصف هستید، دانش‏آموزان به شما بیشتر علاقه پیدا خواهند کرد و این نشان می‏دهد که در مسیر صحیحی قرار گرفته‏اید.

2. آسان‏گیری در نظم و انضباط

به دلایل گوناگون، معلمان در آغاز سال در مورد انضباط سخت‏گیری کم‏تری دارند و یا اصلا"سخت‏گیری نمی‏کنند. حتما"این جمله را شنیده‏اید که «تا شب عید لبخند خود را به دانش‏آموزان نشان ندهید.» شاید این جمله‏ای سخت‏گیرانه باشد، اما واقعیت این است که «باید از ابتدا نظم و انضباط داشته باشید تا هر چه به جلو می‏روید، در اجرای قوانین راحت‏تر باشید.» اما قبل از هر چیز، انعطاف‏پذیر بودن خود را نشان دهید.

 

3. سازمان‏دهی نکردن کارها از ابتدا

تا یک سال کامل تدریس نکرده‏اید، نمی‏توانید حدس بزنید در کلاس چه‏ مقدار برگه‏ی تکلیف جمع خواهد شد. پس از یک هفته تدریس، متحیر به انبوهی از برگه‏ها نگاه خواهید کرد که باید به وسیله‏ی شما تصحیح شوند. از روز اول می‏توانید با یک برنامه‏ی سازمان‏دهی شده، از انبوه شدن برگه‏های دردسرساز جلوگیری کنید. فایل کردن و قفسه‏بندی کردن، کمک بسیار مؤثری است. منظم باشید و بدون فوت وقت، هر برگه‏ای را که به دست شما می‏رسد، همان‏ لحظه در جای خود قرار دهید. به‏یادداشته باشید، میز مرتب در تمرکز ذهن مؤثر است.


4. ارتباط اندک با والدین و استفاده نکردن از نقش آن‏ها

در نگاه اول، مشورت کردن با اولیا نوعی تهدید به‏نظر می‏آید. در حالی که این کار، گنجینه‏ی گران‏بهایی را در اختیارتان قرار می‏دهد. برای جلوگیری از ابهامات و جبهه‏گیری، همکاری با اولیا را امتحان کنید. همکاری اولیا با کلاس، باعث آسان‏ترشدن کارتان خواهد شد. آن‏ها با شرکت‏ داوطلبانه در کلاس یا پی‏گیری برنامه‏ی رفتاری درخانه، با شما همکاری خواهند کرد.

 

5. شرکت در بحث‏های بیهوده

این دامی است که معلمان باتجربه هم، مانند معلمان کم‏تجربه در آن گرفتار می‏شوند. در محیط مدرسه نیز مانند همه‏ی محیط‏های کاری، جدال، لجاجت و بدجوابی وجود دارد. با گوش دادن به بدگویی درباره‏ی موضوعی که از آن خبر دارید، خود را در موقعیت خطرناکی قرار می‏دهید. با این کار، در یک طرف دعوا قرار خواهید گرفت و خود را بین دو دسته‏ی دعوا غوطه‏ور خواهید کرد. در حالی‏که چیزی عاید شما نخواهد شد. بهتر است رابطه‏ی خود با همکاران را در حالت دوستانه و بی‏طرفانه حفظ و روی کار بادانش‏آموزان تمرکز کنید. از جروبحث بپرهیزید و به پیشرفت در آموزش بپردازید.

 

6. ارتباط نداشتن با همکاران

گفتیم که از شرکت در بحث‏های بیهوده بپرهیزید، اما نه به قیمت تنها ماندن در محیط کلاس خود. با خوردن غذا در جمع همکاران و مشارکت در کارهای مدرسه و مشورت با کارکنان، در کمک به همکاران و کمک‏گرفتن از آن‏ها در فعالیت‏های جمعی شرکت کنید. هیچ‏وقت نمی‏دانید چه‏ موقع به کمک همکاران احتیاج پیدا خواهید کرد و اگر مدت‏ها از جمع کناره‏گیری کنید، بعد از آن، کمک گرفتن از آن‏ها کار بسیار سختی خواهد بود.

 

7. زیاد کار کردن و خسته شدن

با جدیت کار کنید، مؤثر و مسئولیت‏پذیر باشید، اما به موقع به خانه بروید و اوقاتی را به استراحت و تجدید قوا اختصاص دهید. به‏طور کلی، اجازه ندهید مسائل کلاس به آسایش شما و احساس لذت از زندگی در خارج از کلاس، لطمه بزند. نشاط خود را حفظ کنید که دانش‏آموزان به معلم با نشاط بیشتر نیاز دارند.

 

8. کمک نخواستن

شغل معلمی به مهارت‏های والای انسانی نیاز دارد. اغلب ما می‏کوشیم هر مشکلی را از سر راه برداریم، اما این نمی‏تواند به یک قاعده تبدیل شود. نترسید از این که آسیب‏پذیر به نظر بیایید. آگاهانه اشتباهات را بپذیرید و از همکاران خود کمک بخواهید. با نگاهی به اطراف، صدها سال تجربه را نزد همکاران پیدا خواهید کرد. اغلب آن‏ها در راهنمایی کردن و اختصاص وقت به شما، سخاوتمند هستند. در این هنگام خواهید دید، آن‏قدر که فکر می‏کردید، تنهانیستید.

 

9. رویا‏پردازی و ناامیدی زودرس

معلمان تازه‏کار باید مراقب باشند که‏در این دام‏ گیر نیفتند. جوانان‏ وارد این حرفه می‏شوند، چون آرمان‏گرا، خوش‏بین و آماده‏ی تغییر و تحول سریع هستند. این خیلی خوب است، چون دانش‏آموزان و همکارانتان به این انرژی تازه و به فکر خلاق احتیاج دارند. اما وارد دنیای خیال نشوید که ممکن است نتیجه‏ی آن ناامیدی و سرخوردگی باشد.

 

10. به خود سخت گرفتن

شغل معلمی به اندازه‏ی کافی سخت هست. بنابراین، ذهن خود را مشغول اشتباهات، کوتاهی‏ها و لغزش‏ها نکنید. هیچ‏کس کامل نیست. حتی معلمان باتجربه و موفق هم گاهی اوقات تصمیمات اشتباهی می‏گیرند. اشتباهات رخ داده را فراموش کنید، خود را سرزنش نکنید و قدرت ذهنی‏تان را برای زمان آینده که به آن نیاز دارید، نگه دارید. به خود سخت نگیرید و با دانش‏آموزانی که مشکل دارند، یاری و هم‏دردی کنید.

 

منبع

رشد تکنولوژی آموزشی، شماره‏ی 1، مهر 1388



تاريخ : پنجشنبه ۱٩ آذر ۱۳۸۸ | ۱٠:٠٩ ‎ق.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()