مسجد جامع خرمشهر پس از آزادی
همیشه جبهه، خاکریز، سربند، پوتین، چفیه، پلاک، دفاع، نبرد، شهید، جانباز و دهها و شاید صدها کلمه و عبارت همنشین با این کلمات، ذهنش را به بازی گرفته بود، اما واژه خرمشهر حال و هوای دیگری داشت، به خصوص که خرمشهر؛ خونین شهر شده بود.
...
خرمشهر یک شهر نیست.
خرمشهر یک ملت است.
خرمشهر یک کشور است.
خرمشهر یک فرهنگ است.
خرمشهر یک عقیده است.
خرمشهر یک نماد است.
خرمشهر یک فرهنگ است.
خرمشهر یک درس است، درسی برای همیشه.
و معلمان این درس گمنامانی بودند و هستند که عاشقانه و دلیرانه از چنگال دشمن نجاتش دادند و رهایی اش بخشیدند.
...
پس باید او را شناخت.
همه چیز او را.
و باید ساختش، نه به خاطر آنکه یک شهر جنگ زده است، به خاطر آنکه یک درس است، درسی برای من و تو

 

به نقل از وبلاگ

بچه های قلم



تاريخ : دوشنبه ۳۱ اردیبهشت ۱۳۸٦ | ٤:٢٩ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()