هرچند ارزشیابی بخودی خود از آنجا که با ارزش و فایده سروکار دارد, امری کیفی است, اما با مروری بر ادبیات و متون تخصصی ارزیابی با اصطلاحات ارزیابی کیفی و کمّی مواجه می‌شویم.
 منظور از ارزیابی کمّی شاخه‌ای از ارزیابی است که با داده‌های کمّی و ریاضی و روشهای تحلیل کمّی مانند آمار پارامتری سروکار دارد.
 ارزشیابی کیفی چطور؟ این نوع از ارزیابی بیش از داده‌های عددی و ریاضی از قضاوت و توصیف و داده‌های کیفی بهره می‌برد. در واقع تفاوت این دو یک تفاوت ریشه‌أی است و خاستگاه آن در متغیرهاست.
 از نظر سلسله مراتب مطالعه علمی, پدیده‌ها به متغیر, متغیرها به داده, داده‌ها به روش گردآوری, روشها به شیوه تحلیل داده‌ها, شیوه تحلیل به مدل و الگوهای علمی منجر می‌گردد.
 در همه این سطوح کمّیت و کیفیت وجود دارد و خود را نشان می‌دهد.
 به تبع متغیر, داده‌های گردآوری شده نیز به مقوله کمّی یا کیفی اختصاص می‌یابند. داده کمّی مقیاس اندازه‌گیری فاصله‌ای یا نسبتی  را می‌پذیرد اما داده کیفی کمتر مبتنی بر اندازه‌گیری دقیق است و از طریق توصیف و تشریح موضوع, اطلاعات را در اختیار می‌گذارد.
متغیر کمّی قابل اندازه‌گیری در سطوح بالاست و اعداد ریاضی برای آن بکار می‌رود اما متغیر کیفی فقط در حد مقیاسهای اسمی, طبقه‌ای یا رتبه‌ای عدد می‌پذیرد.


تاريخ : یکشنبه ۱٩ فروردین ۱۳۸٦ | ٦:۳۱ ‎ب.ظ | نویسنده : سیدمحمدرضا موسوی زاهد | نظرات ()